ارائه شده توسط سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور برای دریافت آدرس بدون فیلتر سایت عضو تلگرام ما شوید @TopOneMovie
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫یه فشار دیگه...
‫- سرش ضربه خورد ‫- نه نخورد
‫الان سرش ضربه خورد؟
‫نه، گرفتش
‫ولی خورد به زمین. دیدمش
‫- نه، نخورد ‫- انداختیش زمین!
‫عزیزم، قول میدم. حالش خوبه
‫چرا گریه نمی‌کنه؟
‫- تا چشم به هم... ‫- باید گریه کنه، مگه نه؟
‫تا چشم به هم بزنی گریه می‌کنه
‫کجا دارین می‌برینش؟
‫چی... چی شده؟
‫چرا نفس نمی‌کشه؟
‫- کشتینش؟ ‫- نه!
‫بچه‌م رو کشتین؟
‫دیدم داشت نفس می‌کشید
‫- انداختیش زمین؟ ‫- نه! ننداختم!
‫- مجبورم کردی... ‫- پرستار، حواست بهش هست؟
‫آره، حواسمون هست! داریم...
‫چرا داری اینطوری تکونش میدی؟
‫«بو می‌ترسه»
‫جمعه شب اشتباهی ‫دهان‌شویه خوردم
‫آدم اینطوری سرطان معده نمی‌گیره...؟
‫با یک‌بار خوردن نه
‫دو هفته پیش هم یک قلپ خوردم
‫مطمئنم مشکلی پیش نمیاد
«مامان»
‫فردا قراره برم دیدن مادرم
‫می‌دونم قراره بری
‫سالگرد پدرته
‫سالگرد فوتش
‫چه حسی نسبت بهش داری؟
‫می‌دونی، هیچوقت ندیدمش
‫منظورم این بود که چه حسی ‫نسبت به خونه رفتن داری
‫بازم اون خوابو دیدم
‫بیا از موضوع منحرف نشیم
‫چه حسی نسبت به سفرت داری؟
‫خوبه که دارم برمی‌گردم
‫خیلی وقته نرفتم
‫واقعاً خیلی وقته؟
‫چندین ماه شده
‫در این مورد احساس گناه می‌کنی؟
«احساس گناه»
‫و...
‫وقتی اونجایی
‫با حس برنامه‌ریزی خاصی میری؟
‫امیدواری نتیجه‌ی بخصوصی داشته باشه؟
‫مثلاً چی؟
‫بنظرت داری با انتظارات واقع‌گرایانه میری؟
‫اگر آخرین باری که تشنه بودی
‫رفتی سراغ یه چاه ‫و آبش مریضت کرد
‫بازم با انتظار اینکه آبش سالم باشه
‫برمی‌گردی سراغ اون چاه؟
‫همم
‫تابحال شده آرزو کنی مرده باشه؟
‫چی؟
‫معلومه که نه!
‫خب، اگر کرده باشی چندان عجیب نیست
‫ما آدما می‌تونیم همچین چیزایی بخوایم
‫و همزمان اصلاً نخوایم اتفاق بیفتن
‫این احساسات می‌تونن ‫همزمان وجود داشته باشن
‫اومدیم اینجا که بتونیم ‫اینجور افکار رو بیان کنیم
‫خیلی‌خب
‫هایدروتیپنول چطوره؟ ‫هنوزم چشماتو خارش میندازه؟
‫فقط وقتایی که پلک نمی‌زنم
‫به اضطرابت کمک می‌کنه؟
‫خب...
‫می‌دونی چیه
‫برات نسخه‌ی یه داروی جدید ‫خیلی باحال می‌نویسم
‫که فکر کنم
‫از همه جهت برات بهتر باشه
‫همیشه با آب بخور
‫همیشه. و اگر تنفست تغییر کرد ‫یا حس کردی بدنت گرم شده
‫سریعاً بهم زنگ بزن. جدی میگم
‫برو ببینم چه می‌کنی
‫سلام عزیزکم، منم مامان
‫فقط زنگ زدم بگم
‫که خیلی خیلی هیجان‌ زده‌م ‫که قراره فردا ببینمت
‫- جوزف؟ ‫- تو فرشتمی
‫و عاشقتم
‫خیلی‌خب. عاشقتم. خیلی‌خب ‫خداحافظ، عزیزدلم. عاشقتم
‫به حرف مادرت گوش کن
‫وقتی بهت میگم از کنارم جم نخور
‫سلام
‫- میشه لطفاً این یکی رو ببینم؟ ‫- این یکی؟
‫فکر می‌کنین نمی‌پرم؟
‫می‌خواین بپرم لعنتیا؟
‫عه، واقعاً؟
‫بیب بیب!
‫ببخشید. اون یارو داره چیکار می‌کنه؟
‫داریم سعی می‌کنیم ‫راضیش کنیم بپره
‫خفه‌شو، زنیکه! کون لقت!
‫- ازم دور شو ‫- اینقدر سربه‌سرم نذار!
‫ازم دور شو ‫ازم دور شو ببینم
‫نودل مرغ برای شما
‫- برو پی کارت ‫- تو به قیافه‌ت می‌خوره
‫مینسترونی دوست داشته باشی
‫- کون لقت! ‫- نزدیکم نشو!
‫داغه!
‫بیسکوییت‌هامون داره تموم میشه
‫«درود بر شیطان، مواد بزنین ‫بچه‌ها رو بکشین، کون لق پاپ»
‫«هشدار به تمام مستاجرین: عنکبوت منزوی ‫قهوه ای در ساختمانه، اجازه ندید گازتون بگیره»
‫سلام، بابا
‫جستجو برای مردی ادامه دارد که
‫به نام "مرد چاقوکش تولدی" شناخته شده
‫و در هفته‌ی گذشته ‫جان سه نفر دیگر را گرفته است
‫وی بدون لباس در خیابان‌ها پرسه زده
‫و ناگهان به گردن و شکم عابران
‫ضربه می‌زند
‫به گفته‌ی شاهدان ‫وی یک مرد سفیدپوست ختنه‌ شده...
‫«مادر عزیزم، متاسفم. امروز روز مرگ باباست»
‫«ممنونم. متاسفم. با عشق...»
‫«با عشق، "بو"»
‫«سلام! میشه لطفاً ‫صدا/باس آهنگت رو کم کنی؟ ممنون!»
‫«خواهش می‌کنم! مردم دارن ‫ساعت‌های باارزش خوابشون رو از دست میدن!»
‫کی اونجاست؟
‫کمک!
‫لطفاً کمکم کنین!
‫نیاز دارم بخوابم!
‫عه، واقعاً؟
‫«بهت میگم کمش کن، تو زیادش می‌کنی؟»
‫این چطوره!
‫«ساعت پرواز: 5:25 بعدازظهر»
‫ببخشید، جناب؟ ‫کیف و کلیدم همین الان اینجا بود
‫دهنت سرویسه، رفیق
‫هی، صبر کن ببینم ‫چرا باید همچین حرفی بزنی؟
‫- الو؟ ‫- اوه، سلام خانم والسکی
‫"بو واسرمن" هستم از آپارتمان 303
‫زنگ زدم چون کلیدام...
‫نه، خواهش می‌کنم، حوصله‌ی فروشنده‌ی تلفنی ندارم!
‫نه، نه، اوه، شرمنده ‫فروشنده‌ی تلفنی نیستم
‫یکی از مستاجرهاتونم ‫یه کلیدساز احتیاج دارم
‫- برای رفتن به فرودگاه دیرم شده ‫- ممنون
‫الو؟
«تماس‌های اخیر» ‫«صاحب‌خونه»
‫- الو؟ ‫- سلام، مارتا
‫شرمنده، مامان اونجاست؟
‫بو! عزیزم! آره همین‌جاست
‫بو؟
‫سلام، مامان
‫سلام... سلام، عزیزکم ‫توی فرودگاهی؟
‫نه، هنوز نه
‫داری میری؟
‫- توی تاکسی هستی؟ ‫- نه، مامان...
‫با تاکسی چقدر طول می‌کشه برسی؟
‫مامان، من... نمی‌خوام نگرانت کنم
‫داشتم می‌رفتم
‫ولی یه اتفاقی...
‫نمی‌دونم والا، تمام شب بیدار بودم
‫چون همسایه‌م مدام از زیر در
‫برام در مورد سروصدا یادداشت می‌ذاشت
‫با اینکه هیچ سروصدایی نکردم
‫و زیادی خوابیدم، و وقتی خواستم برم
‫یه چیزی یادم رفت ‫برگشتم داخل
‫و بعد اومدم بیرون و...
‫و یکی کلید رو از توی درم دزدیده بود
‫اوه، خدا
‫خب الان از کجا داری بهم زنگ می‌زنی؟
‫آپارتمانم
‫صبر کن ببینم، ساعت چنده؟ ‫مگه 4:30 نیست؟
‫آره، می‌دونم
‫عزیزم، پروازت یک ساعت دیگه‌ست
‫می‌دونم، ولی مامان ‫کلیدم رو از توی درم دزدیدن
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان...
‫ایرادی نداره، عزیزم. متوجه شدم
‫صبر کن ببینم، چی ایراد نداره؟ ‫خیلیم ایراد داره
‫چیو متوجه شدی؟
‫نه، معلومه که ایراد داره ‫کلیدهاتو دزدیدن
‫وحشتناکه
‫آره دزدیدن
‫پس اومدنت رو می‌ذاریم برای یه وقت دیگه
‫حتی می‌تونم خودم بیام ‫تا اینقدر اذیت نشی
‫اذیت نمیشم، هیچوقت اذیت نمیشم
‫می‌دونی چیه؟ ‫هنوزم می‌تونم بیام پیشت
‫هنوزم قراره بیام ‫دارم میام، فقط...
‫بنظرت باید چیکار کنم؟
‫مطمئنم کار درست رو انجام میدی، عزیزم
‫کار درست چیه؟
‫کار درست برای تو چیه؟
‫باید زنگ بزنم پلیس؟
‫یا شاید یه راهی باشه ‫که هنوزم بتونم بیام خونه
‫ولی اینطوری امنه؟
‫اگر... اگر در آپارتمانم باز باشه
‫و کلیدهام دست کسی باشه ‫نمی‌دونم چه اتفاقی میفته
‫خب، بنظر امن نمیاد
‫امن نیست، مگه نه؟
‫بو...
‫چیه؟
‫بو
‫بله؟
‫بابت کلیدهات متاسفم، عزیزم، باید برم
‫نه، لازم نیست بری
‫- مامان... ‫- امیدوارم پیداشون کنی
‫وایسا، وایسا ‫نرو، بیا درستش کنیم
‫بیا درستش کنیم
‫الو؟
‫هی، دخلت اومده، زنیکه!
‫«همیشه با آب بخورید»
‫همیشه با آب بخور
‫همیشه
‫«عوارض قرص زیپنوتیکریل بدون آب»
‫«آیا زیپنوتیکریل بدون آب آدم رو می‌کشه؟»
‫«به یاد جان مریمک، پسر عزیز و پدر فداکار که ‫قرص زیپنوتیکریل را بدون دویست گرم آب خورد»
‫اوه!
‫کمکم کن! کمکم کن! کمکم کن!
رد شد
‫چی؟
‫نه، امکان نداره ‫میشه دوباره امتحان کنی، لطفاً؟
‫نه...
‫اوه، نه
‫نه، کار نمی‌کنه
‫اوه، خدا... چقدر میشه؟
‫آب رو خوردی. میشه 1.79 دلار
‫- خیلی‌خب ‫- 1.79
‫اوه، نه
‫اوه اوه!
‫به پلیس زنگ می‌زنم
‫چی؟ نه، نه، ببین ‫دارم پول میدم! دارم پول میدم!
‫سی سنت دیگه
‫اوه، خدا...
‫بیست تا مونده
‫- اوه، خدایا ‫- بیست سنت!
‫- می‌دونم! ‫- به من نپر، دوست من
‫ایراد از من نیست
‫- اوه، خدایا ‫- پنج تا دیگه مونده
‫بیا!
‫به پلیس زنگ می‌زنم!
‫خانم والسکی؟
‫برو عقب!
‫نزدیکم نشو! برو عقب!
‫- اوه، نه! اوه، نه! ‫- برو عقب! برو عقب!
‫برو عقب! نزدیکم نشو!
‫برو عقب!
‫برو عقب! نزدیکم نشو!
‫کون لقت! کون لقت!
‫دوباره! دوباره! بذارش سر جاش!
«مسیح اعمال شنیع شما رو می‌بینه»
‫کسی نیست؟
‫آقا؟
‫کسی نیست؟
‫«تمامی مستاجرین: آب ساختمان دوباره وصل شده»
«پرداخت رد شد»
‫سلام، با مونا تماس گرفتین
‫اگر خواستین تا آخر عمرتون ‫بازم باهام حرف بزنین، پیغام بذارین
‫سلام، مامان
‫خب، دارم سعی می‌کنم ‫یه پرواز برای امشب بگیرم
‫ولی کارت بانکی رد شد
‫متاسفیم
‫پیغام شما ارسال نشد
‫لطفاً قطع کرده و...
‫الو؟
‫ببخشید، شما؟
‫اوه. اوه، شرمنده ‫می‌خواستم با مادرم تماس بگیرم
‫این شماره‌ی مادرته؟
‫اوه
‫همم؟ آره، خودشه
‫شما... شما کی هستی؟
‫من مامور پستم
‫نمی‌دونم این گوشی کیه
‫الان به پلیس زنگ زدم ‫توی راهن
‫اوه...
‫خیلی‌خب
‫چرا؟
‫الو؟
‫میشه... میشه مادرت رو
‫برام توصیف کنی؟
‫خب...
‫چشمای قهوه‌ای. موهای قرمز-قهوه‌ای
‫امکانش هست جزئیات بدنیش رو توصیف کنی؟
‫صبر کن ببینم، قضیه چیه؟
‫چرا... چرا زنگ زدی پلیس؟
‫ببین، نمی‌دونم قضیه چیه
‫یه بسته دارم
‫و فقط بخاطر بو اومدم داخل
‫و سگ‌های محله همه‌شون ‫حسابی پارس می‌کردن
‫و در باز بود، برای همین یخورده اومدم داخل
‫ولی... خب...
‫یه زنی روی زمینه
‫خب، جسد یه زنی ‫و هیچ صورت یا سری نداره
‫چی؟
‫بنظرم نباید گوشی رو جواب می‌دادم
‫پلیس توی راهه ‫این گوشی من نیست
‫همین الان پیداش کردم
‫شرمنده، ولی حرفات... ‫با عقل جور درنمیاد، منظورت...
‫منظورت چیه صورت یا...
‫سر نداره؟ کی نداره؟
‫خب، مطمئنم داره
‫مطمئنم همینجاست ‫مطمئنم همه‌جاست
‫یه لوستر
‫افتاده روی سرش
‫و انگار از سقف افتاده
‫و افتاده روی یه زنی
‫و سرش رو له کرده ‫انگار سرش پودر شده
‫ولی خب کیه؟
‫چی؟
‫کیه؟
‫نمی‌دونم. دارم سعی می‌کنم ‫حرف ناجوری نزنم
‫داری میگی این ممکنه مادرت باشه؟
‫چی؟ من همچین حرفی نزدم!
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫نه، تو اینو به من گفتی
‫ببین، پرسیدی مادرت اینجاست یا نه
‫منم دارم همینو میگم ‫نمی‌دونم این کیه
‫فقط گوشیو برداشتم ‫و تو همچین حرفی زدی، خب؟
‫این کار من نبوده! کار من نبوده! می‌فهمی؟
‫بخدا قسم
‫شاید شماره‌ی اشتباهی رو گرفتی
‫دستی این شماره رو وارد کردی؟
‫توی گوشیم ذخیره‌ست
‫توی گوشیت ذخیره‌ست؟ ‫خیلی‌خب، شاید شماره‌ی اشتباهی رو زدی
‫اوه، خدا
‫اوه، خدا... تو...
‫مگه نه؟ شاید شماره‌ی اشتباهیو زدی
‫شاید یه سوءتفاهم گنده بیشتر نیست
‫- منو ترسوندیا. خیلی‌خب ‫- خب، بهتره قطع کنیم...
‫- باشه ‫- بعدش شاید مادرت...
‫- مادرت گوشیو برداره ‫- باشه
‫همین کارو... خیلی‌خب ‫قطع کن. دوباره زنگ بزن
‫نه، متاسفم...
‫واقعاً متاسفم
‫بهم اجازه میدی ‫توی کیفش دنبال کارت شناسایی بگردم؟
‫از اونجایی که الان ‫ احتمال اینکه مادرت باشه بیشتره؟
‫الو؟
‫اسمش...
‫مونا واسرمنه؟
‫مادرته؟
‫الو؟
‫مونا واسرمن؟ مادرته؟
‫هی. هی
‫پشت خطی؟
‫سلام، با دکتر جرمی فریل تماس گرفتین
‫لطفاً پیغام بذارید
‫و به محض اینکه تونستم ‫باهاتون تماس می‌گیرم
‫واقعاً متاسفم
‫تو رو خدا
‫نه، نه...
‫کمک! کمک!
‫کون لقت! کون لقت!
‫کون لقت! کون لقت! کون لقت!
‫کون لقت!
‫کون لقت! کون لقت! کون لقت!
‫پلیس! اوه، خدا!
‫پلیس!
‫- پلیس، میشه لطفاً کمکم کنی؟ ‫- ایست!
‫یه مردی توی وان حموممه ‫و یه مردی چاقو داره...
‫- ایست! ‫- چی؟
‫اولاً، اسلحه رو بنداز ‫بندازش
‫اسلحه رو بنداز! ‫اسلحه رو بنداز!
‫اسلحه رو بنداز! بندازش!
‫لعنتی... یعنی چی... ‫پسر، تکون نخور
‫لعنتی بهت گفتم تکون نخور!
‫تکون نخور!
‫تکون نمی‌خورم ‫تکون نمی‌خورم
‫- گفتم تکون نخور لعنتی! ‫- تکون نمی‌خورم!
‫باور کن، دوباره بهت نمیگم
‫تکون نمی‌خورم ‫تکون نمی‌خورم، تکون نمی‌خورم
‫اوه، خدا، مجبورم نکن این‌کارو بکنم
‫مجبورم نکن این‌کارو بکنم ‫خواهش می‌کنم، اوه، خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم
‫- مجبورم نکن این‌کارو بکنم ‫- نه، نه
‫نه، نه، نه
‫مجبورم نکن اینکارو بکنم!
‫دارم میام!
‫راجر، بیدار شد!
‫تو دکمه رو زدی؟
‫بیداری؟
‫حالت چطوره؟
‫حس عجیبی دارم
‫مطمئنم همینطوره ‫دو روز تمام خواب بودی
‫چی؟
‫ماشین بهم زد؟
‫یه تصادف اتفاق افتاد، آره
‫اوه، خدا... من با ماشینم زدمت
‫این بخاطر همونه؟
‫چاقو خوردی
‫یکی بهت حمله کرد
‫چی؟
‫آخ... چرا؟ چرا؟
‫- چی؟ ‫- آره والا!
‫- من مرده‌م؟ ‫- نه
‫نه. زخمات داره خیلی زود خوب میشه
‫و به هیچکدوم از اعضای بدنت نخورده
‫و... خون‌ریزیت خیلی خفیف بوده
‫این چه... این چه اتاقیه؟
‫یه اتاق توی خونه‌ی ماست
‫ولی تا هرموقع که نیاز داشته باشی ‫ خونه‌ی توام هست
‫اسم من "گریس"ـه
‫اوه، این "راجر"ـه
‫شوهرمه
‫سلام، آقا. خوشحالم برگشتی
‫حال نداشتی بیدار بشی، ها؟
‫راجر جراح خیلی معتبریه
‫اون کسیه که زخم‌هات رو درمان و پانسمان کرد
‫مرد خوش‌شانسی هستی
‫این... این چیه؟
‫دستگاه پایش سلامت کمکی کوچولومه
‫شرایطت رو زیر نظر می‌گیره
‫داشتم خواب می‌دیدم؟
‫- چی؟ ‫- اون خواب بود؟
‫چاقو خوردن؟
‫نه، مادرم
‫- مامان... مامانت؟ ‫- مامانم
‫مامانم مرده؟
‫خوابت چی بود، عزیزم؟
‫سرش... از بین رفته بود
‫- چیش؟ ‫- سرش
‫اوه، نه، نه، اون خواب بوده ‫خواب بوده
‫نه، سرش از بین رفته
‫نه، نه، نه ‫خواب بد بوده. چیزی نیست
‫چیزی نیست. خواب بد بوده
‫- آروم باش. چیزی نیست. اوه، نه ‫- مامانی...
‫خواب بوده. یه خواب بیشتر نبوده
«هرگز نگو خداحافظ، همیشه بگو بعداً می‌بینمت»
‫آمین
‫اون "نیت"ـه. پسرمون
‫نیتن
‫عضو ارتشه؟
‫لشکر 82 هوابرد. کاراکاس
‫در نبرد کشته شد
‫کجا؟
‫اوه، به این زودی وقت دسر شده؟
‫بفرما
‫و...
‫دو تا برای آقا پسر
‫درضمن، "بو"، موقع ناهار وقتش نیست
‫ولی اولین بار که دیدمت متوجه شدم
‫بیضه‌هات
‫بشدت متورم شدن
‫بنظر اپیدیدیمیت (عفونت بیضه) وخیم میاد
‫بذار غذاشو بخوره، راجر
‫ولی باید سونوگرافی بکنیم
‫محض احتیاط
‫اوه، تونی!
‫تونی... بیا اینجا
‫- بیا اینجا ‫- اوه، هنوز زنده‌ست
‫- چه خوب ‫- بیا... بیا اینجا
‫می‌خوام با دوست جدیدمون آشنا بشی
‫بو، این "تونی"ـه
‫تونی، این "بو"ـه
‫اوه، سلام
‫داری با تخت و وسایلام حال می‌کنی؟
‫- چی؟ اون اتاق توئه؟ ‫- اوه، خدا... شروع کرد
‫نمی‌دونستم. من...
‫بو. آروم باش
‫تونی خوشحال میشه اتاقش مال تو باشه
‫آره، نه
‫یه اتاق خالی که نداریم
‫که کاملاً بلااستفاده باشه
‫آره. اینطوری نیست
‫خودت که بهتر می‌دونی
‫من میرم مدرسه
‫عزیزم، امروز شنبه‌ست!
‫اونا رو با هم نخور، تونی!
‫عوضی فسقلی
‫خیلی‌خب، کافیه 9 رو بزنی ‫و بعد می‌تونی زنگ بزنی
‫شماره‌ای که نیاز داری یادته؟
‫مامانم مجبورم کرد حفظش کنم
‫سلام، جیوز!
‫جیوز... اون...
‫جیوز و پسرم توی کاراکاس ‫با همدیگه خدمت کردن
‫وقتی مرد همراهش بود
‫اوه، قطعاً خونریزی می‌کنه
‫داروهاش رو بهش دادی؟
‫فکر کردم تو دادی!
‫خیلی‌خب...
‫اگر چیزی لازم داشتی داد بزن
‫همونجا بمون، جیوز ‫عزیزم، به چیزی دست نزن
‫الو
‫دکتر کوئن؟
‫من دکتر نیستم، بو، من وکیلم
‫بابت مامان تماس گرفتم
‫حقیقت داره؟
‫چی حقیقت داره؟
‫که با سر له شده
‫توی پذیراییش پیدا شده؟
‫که اولین نفر تو خبردار شدی
‫و سه روز تمام طول کشید
‫تا به کسی زنگ بزنی؟
‫آره، بو
‫حقیقت داره
‫ولی آخه چطوری؟ ‫تازه داشتم باهاش حرف می‌زدم
‫داشتم می‌رفتم دیدنش ‫داشتم می‌رفتم دیدنش
‫هیس!
‫چی...؟
‫چی شد؟
‫نکنه... نکنه
‫من اولین نفری هستم که داری ازش می‌پرسی؟
‫یه لوستر سرش رو له کرد
‫الو؟
‫اوه، خدا
‫الو؟
‫حالا چیکار کنم؟
‫حالا...
‫چیکار...
‫باید زنگ بزنم...
‫به... به مسئولان کفن‌ و دفن؟
‫برای چی؟
‫لازمه... که...
‫روزی که پیدا شد ‫با همه تماس گرفتن
‫مراسم دفن بیش از حد عقب افتاده
‫یعنی...
‫الان...
‫الان مراسمش چه روزیه؟
‫جسد باید سریعاً دفن بشه، بو
‫"نباید تا صبح بر زمین بماند"
‫این جمله برات آشنا نیست؟
‫اصلاً چیزی می‌فهمی؟
‫من تازه بلند شدم
‫یه ماشین بهم زد
‫و چاقو خوردم
‫متاسفانه مادرت می‌خواست
‫که اگر تو نباشی ‫به خاک سپرده نشه
‫برای همین منتظریم، بو
‫و هر دقیقه‌ که بیشتر منتظر بمونیم
‫فقط خفت و خواری رو بیشتر می‌کنه
‫باشه
‫جسد مادرت تمام مدت زیر نظره
‫نمی‌تونه آروم بگیره
‫کسایی که دوستش دارن ‫نتونستن آروم بگیرن
‫باید بیای اینجا، بو
‫با یه کت‌و‌شلوار و یه متن سخنرانی
‫باید این خفت و خواری رو تموم کنی
‫تنها چیزی که ازت می‌خوایم همینه
‫منتظر رسیدن
‫کالسکه‌ی سلطنتی جنابعالی هستیم
‫تونستی تماس بگیری؟
‫من...
‫من... من باید برم خونه
‫باید... باید برگردم
‫اوه...
‫عزیزم
‫باید برگردم
‫دکتر راج، دکتر راج داره میاد
‫- خیلی‌‎خب، داداش ‫- باید برم
برات قرص آوردم
‫- همین الان ‫- زیر زبونت
‫- میشه منو ببری؟ ‫- بخور
‫- آفرین ‫- اوه، خدا...
‫اوه، خدا ‫اوه، خدا. اوه، خدا
‫بیمارمون چطوره؟
‫- باید برگرده ‫- اوه، باید همین الان برم
‫امشب یا امروز بعدازظهر پروازی هست؟
‫- یا همین الان؟ ‫- اوه، عزیزدلم
‫همین الان بعدازظهره
‫خب، پس، میشه یکی بگیریم یا...؟
‫- واو، شریک! ‫- چیکار باید بکنیم؟
‫- شریک، وایسا ‫- اوه، خدا...
‫با این شرایطش نمی‌تونه پرواز کنه
‫آره، الان می‌خواستم بگم
‫مشکل چیه رفیق؟
‫باید خاک بشه ‫باید خاک بشه
‫منتظرم هستن. داره...
‫داره خفت و خواری می‌کشه ‫داره خفت و خواری می‌کشه، اوه، بدجوری
‫بو، گوش کن
‫هیچی بدتر از ‫از دست دادن والدین نیست
‫من وقتی 11 سالم بود ‫مادرمو از دست دادم
‫فکر نکنم هیچوقت باهاش کنار اومده باشم
‫ولی بهت قول میدم ‫می‌رسونیمت اونجا، خیلی راحت
‫واسرتون با ماشین ‫ فقط 6 ساعت با اینجا فاصله داره
‫میشه الان منو ببرین؟
‫ولی باید حسابی هم استراحت کنی، داداش
‫- نه! حالم خوبه ‫- و ازت مراقبت بشه
‫کی می‌تونین منو ببرین؟
‫- دو روز دیگه؟ بعدش... ‫- چی؟
‫بعد از مراسم
‫می‌تونیم با همدیگه برگردیم اینجا
‫- راجر، راجر، تو رو خدا ‫- به عنوان یه خانواده
‫خواهش می‌کنم، باید همین الان برگردم ‫باید همین الان برم
‫خب، "بو"، اگر نیاز داری ‫فوراً برگردی خونه...
‫- آره ‫- مجبوریم...
‫یه راهی پیدا کنیم تا فردا ببریمت
‫چی؟
‫فردا... نه... نه... نه ‫ولی... ولی آخه...
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- امروز... چرا امروز نریم؟
‫راست میگی، عزیزم. فردا میریم
‫راجر، تو رو خدا...
‫- اوه... ‫- چرا امروز نریم؟
‫با این شرایط نمیشه
‫قرمز و آبی بیشتری لازم دارم
‫همم...
‫پیداش کردم
‫خیلی‌خب!
‫وقت خواب "راج" جونمه!
‫عروس خجالتیم کجاست؟
‫یوهو، عزیزم!
‫«با عشق، گریس، راجر، تونی، نیتن»
‫اوه، شرمنده ‫داشتم می‌رفتم دستشویی
‫می‌خوای جامونو عوض کنیم؟
‫واقعاً مشکلی ندارم
‫درمو ببند و برو توی تختم
‫اصلاً اصلاً اصلاً مشکلی ندارما، اصلاً
‫از مبل خوشم میاد
‫و درهرحال قراره فردا برم
‫خب، اگر نظرت عوض شد
‫هرموقع خواستی حاضرم ‫ جامونو عوض کنیم. خوشحال میشم
‫شرمنده. ممنون. شرمنده
‫نمی‌دونم کدوم گوریه!
‫بهش دست زدی؟ چرا باید ‫به وسایل دیگران دست بزنی؟
‫مسواکم رو جابه‌جا کرده ‫ازش استفاده... نکنه ازش...
‫لعنتی از مسواکم استفاده کرده؟
‫بالاخره روزش رسید، بو ‫چه حسی داری؟
‫مشکلی باهام نداره؟
‫احتمالاً نه
‫فقط یخورده اعصابش ضعیفه، بو
‫سختی‌های زیادی رو از سر گذرونده
‫درست مثل تو
‫یه قهرمانه
‫خیلی‌خب، رفیق ‫فقط خودم و خودتیم!
‫متاسفانه گریس نمی‌تونه باهامون بیاد
‫یه جلسه‌ی مهم با سهام‌دارها داره
‫بابت خونه رفتن غمگینی، بو؟
‫حتماً اصلاً برات قابل باور نیست
‫آره...
‫آره، نمی‌دونم ‫نمی‌دونم
‫صحیح. خب...
‫دقیقاً "غمگین" نیستی
‫خب، آره. معلومه. فقط...
‫بنظرم باید برسم اونجا تا بتونم...
‫هی، منطقیه
‫کاملاً منطقیه
‫الو؟
‫خودمم
‫اوهوم
‫کی اتفاق افتاده؟
‫اسکی روی آب؟
‫خب، آره، نه، البته
‫بهش بگو سریع بیارنش
‫اوه، خدایا!
‫جراحی اورژانسی دارم
‫سر "کارل اوربست" شکاف برداشته
‫یکی از قدیمی‌ترین بیمارهامه
‫اوه، خدا... ‫خب، من نمی‌تونم امروز سر کار نرم
‫همه باید برن
‫اوه، خدا، کارل
‫می‌دونم، کارل بیچاره
‫خیلی‌خب... خیلی‌خب...
‫همم...
‫بو
‫یخورده طول می‌کشه
‫مطمئن نیستم امروز بتونیم بریم
‫خیلی‌خب...
‫منظورت چیه؟
‫دلم می‌خواد بگم امشب میریم
‫ولی جراحی‌های امروز صبح رو
‫انداخته بودم برای فردا
‫ولی... اگر همه‌شون رو برگردونم امروز بعدازظهر
‫می‌تونیم فردا صبح بریم!
‫نه، آخه باید امروز برم
‫باید... باید همین امروز برم، مادرم...
‫آخ... اوه!
‫دیدی...
‫اوه، بو!
‫زخمت خوب نشده، رفیق
‫اون هم که بماند...
‫شاید یه راهی باشه
‫حالا که سرت شلوغه ‫شاید... شاید بتونم با پرواز برم
‫می‌تونم با پرواز برم و وقتی ‫ کارت بانکیم درست شد پولتونو بدم
‫مشکل پول نیست، بو
‫با این زخمات نمی‌تونی پرواز کنی
‫فشار هوا جرواجرت می‌کنه
‫شاید بتونم با اتوبوس برم!
‫می‌تونم با اتوبوس برم ‫میشه با اتوبوس برم؟
‫یا قطار؟ یا... یا... یا تاکسی؟
‫بو، مسئولیت تو گردن ماست
‫بردنت به خونه حداقل کاریه ‫که از دستمون برمیاد
‫ممنون. ممنون
‫ممنون. ممنون. ممنون
‫شرمنده، ولی باید همین امروز برم
‫باید همین امروز برم
‫نمی‌خوام مزاحمتون بشم ‫نمی‌خوام...
‫فردا رفتن که زحمتی نیست!
‫خوشحال میشم
‫باشه؟
چطوری منو آوردین اینجا؟
‫آره، بو؟
‫همینطوری این حرفو نزن
این تصمیم خودته
‫ممنون، رفیق، خیلی لطف کردی! ‫شرمنده که یهویی اینطوری شد، بو!
‫صبر کن ببینم، لازم نیست بخیه‌م کنی؟
‫مشکلی نیست، فقط کمتر حرکت پروانه بزن
‫میگیری چی میگم؟
‫تا اون‌موقع، داداش ‫اینجا خونه‌ی خودته
‫منم باید برم، عزیزم
‫- یه... ‫- اوه!
‫دارم داروهای جیوز رو بهش میدم
‫پس اگر صدای دادش رو شنیدی ‫چیزی نیست خوابیده
‫یادت نره مایعات بخوری
‫چی؟
‫یه عالمه آب بخور
‫فردا می‌بریمت
‫خداحافظ، عزیزم
‫فردا، به آرومی میاد... ‫«اینقدر خودتو در مظان اتهام قرار نده»
‫روز پشت روز
‫چی؟
‫این یعنی چی؟
‫صبر کن! این یعنی چی؟
‫زود باش
‫با دفتر هارولد کوئن تماس گرفتید
‫یک پیغام با جزئیات بذارید
‫به محض اینکه تونستم باهاتون تماس می‌گیرم
‫سلام، دکتر کوئن. منم بو
‫دارم میام
‫صندوق صوتی پر بوده
‫و فعلاً قادر به دریافت پیغام‌های بیشتر نمی‌باشد
‫«وارد نشوید، ای کسانی که نیتن نیستید»
«مرگ مونا واسرمن»
«مونا واسرمن در 70 سالگی از دنیا رفت»
‫گزارشگر ارشدمون
‫برایان گلووی، اکنون با ماست
‫برایان، چه اطلاعات جدیدی به دستمون رسیده؟
‫تنها چیزی که تا این لحظه می‌دونیم
‫اینه که جسد مونا واسرمن
‫ در اتاق پذیرایی خونه‌ی مجللش پیدا شده
‫درحالیکه یک لوستر در محل سرش قرار داشت
‫به دلایل موجه
‫تا به این لحظه به خاک سپرده نشده
‫ولی باید دفن بشه ‫ایشون 70 سالش بود
‫ببخشید، جناب ‫شما جسد رو پیدا کردی؟
‫ببین، هرگز نمی‌رفتم داخل اگر...
‫اگر سگ‌های خیابون مدام پارس نمی‌کردن
‫و اون بو به مشامم نخورده بود
‫و در نیمه‌باز نبود
‫فقط برای همین رفتم داخل
‫شخصی تحسین‌برانگیز برای دوستان ‫و رعب‌انگیز برای رقیبان
‫مونا واسرمن، غولی در عرصه‌ی صنعتی
‫و شخصی بسیار قدرتمند بود
‫اصلاً باورم نمیشه
‫مونا واسرمن...
‫چی؟
‫«الین بری، از کارکنان مونا واسرمن»
‫چه غلطی می‌کنی!
‫اوه... شرمنده!
‫شرمنده پای کامپیوترت بودم. بالا آوردم
‫تمیز... تمیزش می‌کنم ‫تمیزش می‌کنم
‫از قبل هم بهتر بشه
‫بیا بریم
‫چی؟
‫دارم می‌برمت خونه
‫مگه قرار نبود راجر منو ببره؟
‫پس فکر کردی کدوم خری بهم گفته تو رو ببرم؟
‫این داداش جدیدمه
‫من فقط دوست گریس و راجرم. سلام
‫اینو ببین
‫اصلاً برام مهم نیست
‫لعنتی الان روی کامپیوترم بالا آورد
‫ممنون. ممنون که داری منو می‌بری
‫کجا می‌بریش؟
‫برای به فرزندخوندگی گرفته شدن ‫ یخورده پیر نیستی؟
‫به فرزندخوندگی گرفته نشدم
‫چرا، شدی
‫بده بهش
‫نه، ممنون
‫بابا بهم گفت باید بکشی
‫چی؟
‫برای درمان شدنته ‫گفت باید آروم باشی
‫نیازی نیست، جدی میگم. ممنون
‫چند تایی قرص خوردم
‫نه
‫اصلاً هم "نیازی نیست، جدی میگم، ممنون" نیست
‫بابای جدیدت میگه ‫که قرص‌هات کافی نیست
‫و باید اینو همراه خواهر کوچولوت بکشی
‫تو رو خدا، واقعاً نمی‌تونم بکشم
‫الان یه چیز خیلی گیج‌کننده دیدم
‫و واقعاً نیاز دارم برم خونه
‫ببین، بکشش تا ببریمت خونه
‫اگر نکشی، نمیریم. ختم کلام
‫خیلی‌خب...
‫پس، منتظر می‌مونم تا راجر منو ببره
‫میشه لطفاً درو باز کنی؟
‫اگر همین الان نکشی
‫مجبورش می‌کنم چنان موهام رو بکشه
‫که پوست سرم کنده بشه
‫و میگه کار تو بوده
‫میگم
‫خودم یادمه این‌کارو کردی، با چشم خودم دیدم
‫که ازمون سوءاستفاده کردی
‫چی توشه؟
‫سه تا چیزه
‫خیلی‌خب، ممنون
‫درست بکش
‫تو رو خدا. همین بسه
‫بیشتر
‫ادامه بده
‫درش نیار
‫سرفه نکن، سرفه...
‫پسر...
‫اوه، خدا...
‫اوه، خدا!
‫اینو بده من
‫صبر کن ببینم، چی بود؟
‫این دیگه چی بود؟ چی بود؟
‫"این دیگه چی بود؟"
‫خیلی‌خب، میشه لطفاً پنجره رو...
‫Your brother is fucked.
‫میشه لطفاً پنجره رو باز کنی؟
‫آره دختر! حسابی بکش!
‫اوه...
‫اوه، خدا
‫صبر کن ببینم، چی توش بود؟
‫دیدی سارا چی پست کرده بود؟
‫اوه، خدا. عجب هرزه‌ی دروغگوییه
‫شرط می‌بندم اصلاً طرفو ندیده
‫مهم نیست. درهرحال ‫باید نمره‌ت رو بیشتر کنه
‫ممکنه بخاطرش بمیرم؟
‫چی؟ نمی‌دونم... وایسا ببینم. وایسا
‫دلم نمی‌خواد بمیرم
‫پسر، هنوزم اونقدر عصبانیم که نگو
‫آره، مهم نیست
‫این پنجمین باره!
‫پنجمین بار نیست!
‫- دومین باره! ‫- برام مهم نیست!
‫چجوری دوازده و سیزده بهم داده؟
‫یه چهارده بهم بده دیگه!
‫آخه دلش تو رو می‌خواد
‫باید بخاطر اینکه منو می‌خواد اخراج بشه!
‫اوه، خدا، قطعاً بعدش زنده نمی‌مونه
‫عملاً هزار سالشه
‫اوه، خدا، اگر بخاطر اخراج کردنش
‫باعث بشیم بمیره چی؟
‫ماشین داره کوچیک‌تر میشه
‫اوه، وایسا ببینم ‫اون که بازم خونه‌ی شماست
‫الان از کنار خونه‌تون رد شدیم!
‫- هی! ‫- چیه؟
‫چی؟
‫دلت برای مارتا تنگ شده، بو؟
‫معلومه. عاشق مارتام
‫عاشق مارتایی؟
‫دوستمه. ازش خوشم میاد
‫عه، دیدی بو؟ ‫تنها بچه‌ی اینجا نیستی
‫خودت می‌دونی چیا از سر گذروندم
پس برام تعیین تکلیف نکن
‫- حتی نمی‌تونی پول اینو بدی ‫- این...
‫یه جسد توی استخره!
‫خب با مامانت اومدی؟
‫گاهی اوقات. فعلاً، خودم تنهام
‫همم. من "الین"ـم
‫من "بو"ـم
‫من "الین"ـم
‫توام با مادرت اومدی؟
‫آره
‫من گیر مامانم اومدم ‫و همسایه‌ی هرزه‌‌ی پولدارمون گیر بابام اومد
‫که احتمالاً الان داره
‫توی آروبا روی یه مشت پول هرزگیش می‌کنتش
‫بیا، یه عکس از من و "جین" بگیر
‫از اون دختراییه که خوشت میاد؟
‫نه
‫چون متوجه شدم ‫که یه سری دخترای خاص توجهتو جلب می‌کنن
‫اگر باشه ایرادی نداره‌ها
‫نیازی نیست خجالت بکشی
‫نمی‌کشم
‫خیلی خوشگله
‫زیباییش طبیعیه
‫می‌تونی ازم راهنمایی بخوای، می‌دونی که؟
‫فقط زن‌ها زن‌ها رو می‌شناسن
‫حقیقت همینه
‫مردها کورن
‫انتقاد نمی‌کنم. دلیل جذابیتشون همینه
‫حالت تدافعی نگیر
‫به شخصیتت افتخار می‌کنم
‫هی...
‫به شخصیتت افتخار می‌کنم
‫همچین دختری...
‫با اعتماد به نفس، متین...
‫یه مرد باید در حدش باشه
‫ولی تو می‌تونی
‫اگر تو رو داشته باشه خیلی خوش‌شانسه
‫هر زنی تو رو داشته باشه خیلی خوش‌شانسه
‫فقط باید تمام و کمال از خودت مایه بذاری
‫در این زندگی هیچی مهم‌تر از
‫انتخاب یار و یاور مناسب نیست
‫سلام، داداش! ‫پارسال دوست امسال آشنا
‫- روزت چطور بود؟ ‫- حالت چطوره
‫- عزیزم؟ ‫- اوه، خوبه
‫لباس خوابت رو پوشیدی
‫خب، ما هم بریم بپوشیم!
‫شاید زودتر برم بخوابم
‫باشه
‫هنوز تصمیم نگرفتم
‫مگر اینکه... ترجیح بدی بیدار بمونم
‫می‌تونیم توی عرشه بچرخیم...
‫به ستاره‌ها خیره بشیم
‫میرم می‌خوابم
‫شیرینی خامه‌ای چی؟
‫مردم توشون تیغ قایم می‌کنن
‫کیک رنگین‌کمونی چی؟
‫رنگ‌ها سرطان‌زاست
‫مدفوع مایع چی؟
‫بنظرت مادرت کثافته؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، ایرادی نداره ‫مادر من که خیلی کثافته
‫تو باکره‌ای؟
‫خب، مهم نیست!
‫منم هستم ‫آخه کی اهمیت میده؟
‫باید باشم
‫برام خیلی خطرناکه. بخاطر مشکل ژنتیکی
‫بابام مرد
‫بیا...
‫- اینو بخور ‫- چی؟
‫چیه؟
‫اجازه داریم همدیگه رو ببوسیما
‫کی؟
‫ولی فقط توی ده ثانیه‌ی آینده
‫منظورت چیه؟
‫ده، نه
‫- هشت، هفت... ‫- چی؟ صبر کن ببینم...
‫- شش، پنج... ‫- اجازه داریم...
‫- چهار، سه... ‫- میشه توضیح بدی؟
‫- ما... ‫- دو، یک!
‫یک و نیم! یک و سه چهارم!
‫شرمنده
‫الین!
‫لعنتی، گندش بزنن. باید برم
‫باشه. شرمنده
‫- فردا؟ ‫- زود باش!
‫ الان توی تخت من باشی!
‫داره قوانین خودتون رو می‌شکنه! ‫ خیلی دورو هستین!
‫می‌خوای اون روی منو ببینی، دختر؟
‫جیوز!
‫داخله!
‫بو، بو، بو
‫دارن منو می‌برن
‫بو، پاشو، پاشو ‫داره منو می‌بره!
‫- داره منو از کشتی می‌بره پایین! ‫- چی شده؟
‫داره منو می‌بره!
‫- میشه منتظرم بمونی؟ ‫- بو، قضیه چیه؟
‫عاشقتم. میشه منتظرم بمونی؟
‫چی شده؟
‫عاشقتم
‫اوه، خدا
‫چرا داری این‌کارو می‌کنی؟
‫قضیه چیه؟
‫میشه منتظرم بمونی؟
‫- آره ‫- قول میدی؟
‫- بخدا. آره ‫- قول میدی؟ قول بده!
‫- باشه؟ خیلی‌خب... ‫- قول میدم
‫- دیگه کافیه! ‫- این زنیکه کیه؟
‫شرمنده. شرمنده
‫- این چه وضعشه؟ ‫- نه! نه! نه!
‫- زود باش دیگه! ‫- بو، عاشقتم، باشه؟
‫زود باش بیا ببینم!
‫منتظرم بمون! منتظرم بمون، باشه؟
‫- خفه‌شو! ‫- اوه، خدا!
‫- لینی! ‫- منتظرم بمون!
‫قلبم
‫- دیگه هرگز... ‫- نه!
‫- اوه، خدا ‫- نه!
‫ببندش!
‫چه قولی بهش دادی، بو؟ ‫(صبر کن! قول میدم! تا ابد مال خودتم!)
‫بو!
‫کجا داره میره، بو؟ عشق زندگیت بود؟
‫نه، نه، نه، نه! بذارش زمین!
‫روی مبله!
‫داخله!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫- خودشه! خودشه! ‫- خیلی‌خب... خودش نیست. خیلی‌خب...
‫بسه دیگه!
‫نیازی نیست بلند بشی، بو!
‫- حالش خوب نیست ‫- بلند نشو. بلند نشو
‫خیلی‌خب...
‫- داره می‌خنده! ‫- نه، نه
‫داره می‌خنده!
‫داره می‌خنده
‫نگران نباش، بو. چیزی نیست
‫چیزی نیست، بو
‫خودش نمی‌دونه داره چیکار می‌کنه
‫همه‌چی تحت کنترله
‫- خیلی‌خب ‫- داره می‌خنده!
‫وقتی توی جنگل نجاتش دادن
‫دیدن داره می‌چرخه و به جسدها شلیک می‌کنه
‫و به... به دشمن نه
‫- به جوخه‌ی خودشم شلیک می‌کرد ‫- به جوخه‌ی خودش شلیک می‌کرد، بو
‫داشت از خودش دفاع می‌کرد ‫هنوزم داره دفاع می‌کنه
‫یه قهرمانه و وقتی برگشت هیچی نداشت!
‫ما تنها کسایی بودیم ‫که مسئولیتش رو قبول می‌کردیم
‫صبح که شد حسابی خجالت‌زده میشه، بو
‫حالا ببین کی گفتم
‫دوستت داره. خودش بهم گفت دوستت داره
‫دیروز بهم گفت
‫این بخشی از قرارداد اصلی نیست
‫منم مادرم، می‌دونی که
‫خب پس، ممکنه مجبور بشم...
‫پاشو، رفیق! وقت کبابه!
‫گفتم قبل از اینکه بزنیم به جاده
‫ یه کباب خداحافظی کوچیک راه بندازیم!
‫- چی؟ ‫- گوشت راسته‌ی تحتانیش مال خودت!
‫صبح بخیر، عزیزدلم ‫حالت چطوره؟
‫داری میای، گریسی؟
‫الان میام
‫بیا بلندت کنیم
‫اوه، اوه، اوه...
‫هیس، هیس، هیس، هیس. بیا بریم
‫عزیزم. نفس بکش
‫به عنوان کسی ‫که حواسش بهت هست و دوستت داره
‫و می‌دونه داری چه زجری می‌کشی
‫با اینکه می‌دونم ‫هرگز نمی‌تونم کامل درک کنم
‫باید بهت بگم...
‫عزیزدلم!
‫میشه یه لحظه بیای بیرون؟ کمک می‌خوام
‫معلومه
‫یه چیزی برای تماشا کردن پیدا کن
‫الان برمی‌گردم
‫کانال 78
‫همین الان!
‫چی... این چی...؟
‫چی...؟
‫چی...؟ چی...؟
‫قراره بالاخره یه رنگی به این در و دیوار بزنیم
‫چی؟
‫بیا. اون دیوارو رنگ کن
‫اون دیوار!
‫خیلی‌خب
‫خب، این چطوره؟
‫صبر کن... صبر کن ببینم، چیکار...؟
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫چرا داری همچین کاری می‌کنی؟
‫هی... گریس حسابی مراقب این اتاقه
‫برادر خودمه!
‫می‌دونم. پس، چرا؟
‫خیلی‌خب
‫- باشه ‫- چی؟
‫باشه، اصلاً می‌دونی چیه؟
‫بیا با هم نشئه کنیم
‫قراره برم
‫خب پس می‌تونی نشئه بری!
‫الان حالم خیلی خیلی بده، تو رو خدا!
‫یعنی چی؟ می‌تونی بیای توی زندگیم ‫و توی تخت من بخوابی
‫و والدین کوفتی منو بدزدی
‫ولی نمی‌تونی با من نشئه کنی؟
‫نه! قصد ندارم چیزی بدزدم، بخدا قسم!
‫نه، همین الانم گند زدی رفته!
‫امتحان مسخره‌تو خراب کردی رفت!
‫چی؟
‫همه تظاهر می‌کنن ‫یه یتیم پیر و غمگینی!
‫حالمو بهم می‌زنه!
‫صبر کن... صبر کن ببینم ‫منظورت چیه؟
‫شرمنده. تو رو خدا...
‫میرم... از اینجا میرم
‫هرکاری بخوای می‌کنم ‫ولی یعنی چی؟
‫منظورت از امتحان چیه؟
‫ازت نمی‌خوام بری
‫دارم ازت می‌خوام
‫که این رنگ کوفتی رو باهام بخوری!
‫- تونی، تو رو خدا! ‫- منو تونی صدا نکن!
‫شرمنده، ولی آخه اسمت همینه!
‫آره اسم منه. اسم منه!
‫صبر کن... صبر کن ببینم ‫منظورت از اون حرفت
‫در مورد امتحان چی بود؟
‫- یعنی چی؟ ‫- برام مهم نیست!
‫اول تو بخور!
‫این‌کارو نکن، تونی، تو رو خدا
‫گوش کن چی میگم
‫ازت ویدئو دارم
‫پستشون می‌کنم ‫میگم چیکار کردی!
‫چی؟ چیکار کردم؟ چیکار کردم؟
‫باشه، کونی بزدل کثافت!
‫نه، تو رو خدا، تونی، این‌کارو نکن!
‫بس کن، خواهش می‌کنم! ‫مریض میشی!
‫بس کن! بس کن!
‫کون لقت!
‫کمک! کمک! دکتر!
‫کمک!
‫اوه، خدا!
‫اوه، خدای من! اوه، خدای من!
‫خورد! خوردش!
‫نه! خوردش...!
‫باهاش چیکار کردی؟
‫نه! من... من کاری...
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم
‫التماسش کردم ‫گفتم تو رو خدا این‌کارو نکن
‫اوه، خدایا...
‫بلند شو، تونی. بلند شو، تونی ‫نه، تونی
‫نه! نه! بلند شو، عزیزم
‫من... من کاری... من کاری... ‫بهش گفتم نخوره
‫التماسش کردم
‫پاشو... نه!
‫بجنب، عزیزم! پاشو!
‫الان ذات واقعیت رو شناختم!
‫چی؟
‫می‌خوای جای پسرمو بگیری!
‫- عجب شیطانی هستی! ‫- نه، نه. نه، گریس!
‫عجب شیطانی هستی!
‫- می‌کشمت! ‫- نه! نه!
‫- می‌کشمت! ‫- نه! اوه، خدایا!
اوضاع خرابه. خرابه. خیلی خرابه
‫جیوز!
‫تیکه پاره‌ش کن!
‫♪ در آغوشت ♪
‫♪ در دهانت ♪
‫♪ در چشمانت می‌افتم ♪
‫♪ تمام نفس‌هایم را حس کردم ♪
‫♪ درحالیکه مرا نفس می‌کشیدی ♪
‫♪ تمام قلبم را حس کردم ♪
‫- درحالیکه... ‫- کی اونجاست؟ من...
‫شرمنده، من... من گم شده‌م
‫تصادف کردم. و نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم کجام
‫شرمنده، ولی میشه لطفاً بهم کمک کنی؟
‫صدمه دیدی؟
‫یه خرده شیشه‌ی بزرگ توی سرته
‫شیشه؟
‫اوه، یه در شیشه‌ای بود
‫اوه... فکر کنم بهتره...
‫درش بیاریم. میشه درش بیارم؟
‫اوهوم
‫- اوه، خدا... ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫- اوه... ‫- چیزی نیست
‫- زیاد خون میاد؟ ‫- چیزی نیست، دراومد
‫چیزی نیست. زخمای سر بدجوری خون میان
‫و بعد یهویی خونشون بند میاد
‫اومد؟
‫- بند اومد؟ ‫- اوهوم
‫- آره؟ ‫- دیدی؟
‫بند اومد؟
‫بهم اعتماد کن، بابام از شدت خونریزی مرد
‫بهتره تمیزش کنیم
‫هنوزم ممکنه عفونت کنه
‫می‌خوای باهام بیای؟
‫خیلی‌خب
‫ممنون
‫تقریباً رسیدیم
‫سلام، لوید
‫این "بو"ـه
‫سلام
‫تصادف کرده
‫مادرش تازه مرده
‫و پدرش قبل از تولدش مرده
‫"زمان آمدن غم‌ها"
‫"نه به صورت جاسوسانی تنها ‫ بلکه گردان گردان می‌آیند"
‫ممنون
‫این چادر منه. یه لحظه وایسا، بو
‫اگر نیاز داری یه کیسه‌ی خواب اضافی دارم
‫از این طرف بیا، بو
‫"بعضی خدایان عشق با تیر ‫ کمان می‌کشند، و بعضی با تله"
‫♪ پرواز کن، کفشدوزک، پرواز کن ♪
‫♪ به اوج آسمان‌ها برو ♪
‫♪ والدینی برام نمونده ♪
‫♪ برای همین اینقدر بی‌پناهم ♪
‫لعنت به این تقاطع‌ها!
‫آدم چطور می‌تونه زندگیش رو
‫با انتخاب بین دو مسیر ‫بی‌نام و نشان به خطر بندازه؟
‫اگر یکی به جلو برود
‫آیا دیگری به عقب برمی‌گردد؟
‫- این تله‌ست؟ ‫- یا یک فرصت؟
‫یا ممکن است هر دو مسیر خانه باشند
‫جایی که می‌توانم در جایگاه به‌حق خود بنشینم
‫و ارباب مالمیک خود باشم؟
‫دارن برای پیش‌نمایش تمرین می‌کنن
‫لعنت به این تقاطع‌ها!
‫بیا برات اسپویلش نکنیم
‫با به صدا درآمدن شیپورهای عظیم
‫قهرمان بیچاره‌ی ما دیرهنگام متوجه شد
‫این‌ها که شیپورهای خاکسپاریه!
‫بچه‌ها!
‫این "بو"ـه
‫سلام، بو!
‫سلام، بو
‫سلام
‫تصادف کرده
‫و جفت والدینش فوت کردن
‫- اوه نه! ‫- حالت خوبه؟
‫وحشتناکه
‫اینجا کجاست؟
‫اسم خودمونو گذاشتیم ‫یتیم‌های جنگل
‫درسته!
‫گرچه بسیاری از والدینمون ما رو رها کردن
‫و به خودشون زحمت مردن رو ندادن
‫یک گروه تئاتر سیار هستیم
‫از این جنگل به اون جنگل میریم
‫دور از زندگی شهری ‫و از هرچی که پیدا کنیم خونه می‌سازیم
‫و بعد در آخر، یک نمایش بزرگ اجرا می‌کنیم!
‫واقعاً متاسفم
‫آخی
‫اونو می‌بینی؟
‫اون "یسکوف"ـه
‫مردی که تمام این‌ها رو شروع کرد
‫بابا...
‫وقت نمایشه!
‫سلام. بهمون ملحق میشی؟
‫منظورت چیه؟
‫لباس مبدل می‌خوای؟
‫- اوه... ‫- ما دوست داریم
‫وجه تمایز بین بیننده‌ها ‫و بازیگرها رو کمرنگ کنیم
‫هیچکدوم اینا رو می‌خوای؟
‫بنظرم این رنگ به چشمات میاد
‫یا این یکی هم باحاله...
‫خب...
‫- اون یکی ‫- منم اینو بیشتر دوست دارم
‫بریم لباستو عوض کنیم
‫خوشحالم داری بهمون ملحق میشی، بو
‫سلام، برادر. من "دانکن"ـم
‫چی شده اومدی اینجا؟
‫جیوز! تیکه‌ پاره‌ش کن!
‫«هدف پیدا شد»
‫♪ می‌تونی زندگیت رو فدا کنی ♪
‫♪ می‌تونی وجودت رو از دست بدی ♪
‫♪ می‌تونی سرتو بکوبی به دیوار ♪
‫♪ یا می‌تونی توی یه چاله غرق بشی ♪
‫♪ هیچی تا ابد دووم نمیاره، ولی... ♪
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫♪ یه نگاهی به اطرافت بنداز ♪
‫♪ هرکی که می‌بینی، هرکی که می‌شناسی ♪
‫لطفاً بهم بگو ‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫♪ بدرخش ♪
‫نه!
‫اوه، خدا...
‫تقدیر خانه‌م را خاکستر کرده
‫و مرا به تبعید روانه کرده
‫زمانی فکر می‌کردم می‌دانم یاس چیست
‫و اینکه می‌توانم بر آن چیره شوم...
‫ولی اکنون که این درد را حس کردم
‫رهایی از آن در مخیله‌م نمی‌گنجد
‫وقتی دستم را برای پیدا کردن جوابی دراز می‌کنم
‫تنها به هوایی سرد چنگ می‌زنم
آه، اکنون با از دنیا رفتن مادر و پدرم
‫تمام وجود خود را از دست داده‌م!
‫خوب سوگواری می‌کنی
‫مایه‌ی سرافرازی والدینت شدی
‫و اکنون تا ابد در آرامش خواهند بود
‫برخیز
‫اکنون به پیش برو
‫خانه‌ی باشکوه خود را بنا کن
‫و تا همیشه در آن ساکن شو
‫به پیش بروم...
‫یا همینجا بمانم؟
‫با چیزهایی که می‌دانم
‫اگر بمانم، می‌میرم
‫نه. باید بروم
‫چه؟ زنجیر!
‫اکنون می‌بینی
‫این زنجیرها همیشه به پای تو بوده‌اند
‫آری. به پیش برو
‫و دعا کن که دلاوری بیاموزی ‫و شانس با تو یار باشد
‫کیلومترهای زیادی را طی خواهی کرد
‫ده‌ها تبدیل به صدها خواهند شد
‫صدها تبدیل به هزاران خواهند شد
‫از روستاهای بی‌شماری خواهی گذشت
‫اما سرانجام، یک روستا تو را فرا می‌خواند
‫بخشی عمیق و مهم در وجودت
‫آن را خواهد شناخت
‫و خواهی گفت
‫"این روستای من است"
‫حرفه‌ای را فرا خواهی گرفت
‫و سرانجام درآمدی پیدا می‌کنی
‫لذت چشیدن میوه و نان و شرابی
‫که متعلق به تو است را خواهی شناخت
‫چرا که آن‌ها را با دست‌رنج خود خریده‌ای
‫قطعه‌ای زمین پیدا خواهی کرد
‫و با دستان خود خانه‌ای خواهی ساخت
‫در آن زمین زراعت می‌کنی
‫با محصولات آن زندگی می‌کنی
‫دوستان جدیدی پیدا خواهی کرد
‫یک روز، با زنی ملاقات خواهی کرد
‫داستان ملاقاتتان با توجه به گوینده‌ی داستان
‫متغیر خواهد بود
‫که گم شده بودی
‫و در پیدا کردن راهت به تو کمک کرد
‫و یا اینکه او مسیرش را گم کرده بود
‫و تو او را به خانه هدایت کردی
‫ترس‌ها و درد‌ها
‫و رویاها و توانایی‌های بالقوه‌ات را
‫خواهد دید
‫و تو این‌ها را در او می‌بینی
‫با پیدا کردن نیمه‌ی گمشده‌ات
‫نعمت‌های زندگیت چند برابر خواهند شد
‫گاهی، از نظرت شبیه یک مرد می‌شود
‫حامله خواهد شد
‫چرا که با او سکس کرده‌ای
‫بچه‌دار خواهید شد. سه پسر
‫هرچه می‌دانی به آن‌ها یاد خواهی داد
‫و هر روز به آن‌ها خواهی گفت که دوستشان داری
‫تبدیل به پسران زیبایی خواهند شد
‫که مملو از شجاعت و مهربانی و بلندپروازی هستند
‫احساس افتخار خود را به روان‌شناست خواهی گفت
‫وی آن‌ها را ثبت می‌کند
‫یک روز، یک طوفان تاریخی
‫از روستایت گذشته
‫و خانه‌ات را نابود می‌کند
‫سیلی عظیم شما را
‫با خود خواهد برد
‫تو و خانواده‌ت از هم جدا می‌شوید
‫و در کشوری غریب به خشکی می‌رسی
‫روزها به دنبال خانواده‌ات می‌گردی
‫و سپس هفته‌ها
‫و سپس ماه‌ها
‫چنان ماه‌های زیادی ‫که حساب آن از دستت خواهد رفت
‫ولی آن‌ها را نخواهی یافت
‫سعی خواهی کرد شغلی پیدا کنی
‫تا بتوانی هزینه‌ی جستجوی خود را مهیا کنی
‫ولی هیچکس زبان تو را نخواهد فهمید
‫با تو مانند یک مجرم رفتار خواهد شد
‫در نهایت، به روستایی خواهی رسید
‫که توسط بلایی غیرقابل توصیف نابود شده
‫درحالیکه که از آن می‌گذری ‫یک مرد، که از شدت غم دیوانه شده
‫تو را به عنوان هیولایی ‫که خانه‌ش را خاکستر کرده
‫و جای پاهای کودکانش را
‫با دستانشان عوض کرده معرفی می‌کند
‫سعی خواهی کرد ادعای بی‌گناهی کنی
‫ولی تنها باعث خواهد شد ‫گناهکارتر بنظر برسی
‫خودت هم شک خواهی کرد ‫که آیا گناهکاری یا خیر
‫فرار خواهی کرد
‫مملو از کینه
‫سگی شکاری را به دنبال تو می‌فرستند
‫برای پیدا کردنت ‫زمین و زمان را به هم می‌ریزد
‫اطلاعی از آن نخواهی داشت ‫ولی آن را حس خواهی کرد
‫و در دفتری، این احساسات را
‫با جزئیات ثبت خواهی کرد
‫و به مرور زمان، این دفتر ‫تبدیل به دفترهای متعدد خواهی شد
‫ماجراجویی‌هایت سال‌ها و سال‌ها ادامه خواهد داشت
‫فرا خواهی گرفت که پرنده‌ها را ‫با صدایشان تشخیص دهی
‫و اسامی تمام درخت‌ها ‫و گیاهان را می‌آموزی
‫با رها کردن اسباب آسایش
‫به ذهن خود یاد خواهی داد ‫که به اشکال دیگری به دنیا نگاه کند
‫فرازهای عظیم و نشیب‌های ژرفی را ‫تجربه خواهی کرد
‫و به دنبال خانواده‌ات خواهی گشت
‫تا اینکه زندگیت کوچک و محو شده
‫و تبدیل به رویای یک روح شود
‫به شک خواهی افتاد ‫که آیا واقعاً وجود داشتند یا خیر
‫در نهایت، زمانی که پیر و شکسته شدی
‫از شدت خستگی به زمین خواهی افتاد
‫اوه، عزیزدلم...
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چون تمام زندگیم
‫به دنبال خانواده‌م گشتم
‫تا پایان زندگیم
‫و هنوزم تنهام
‫نباید برای مصیبت‌هات گریه کنی
‫برای گناهان خودت
‫به دنبال تو هم گشته‌اند
‫ولی چنان غرق در خودخواهی خود هستی
‫که هیچکس نمی‌تواند تو را پیدا کند
‫اعتراف کن
‫در مقابل دیگران
‫مگه چیکار کردم؟
‫خودت بهتر می‌دانی
‫اعتراف کن
‫من بزدل بودم
‫تمام زندگیم
‫به همه‌چیز اعتراف خواهی کرد
‫پس از آن، خواهی دید که زمین
‫جای خود را به آبی تمیز داده است
‫خوابی راحت خواهی داشت
‫با صدای شیپورهایی در دوردست
‫ بیدار خواهی شد ‫و بطرز معجزه آسایی خواهی دید
‫که در کنار روستای باشکوه خود هستی
‫هیچکس تو را نخواهد شناخت
‫ولی بویی که در هوا جاریست ‫و صدای حشرات
‫و نحوه‌ای که نور بعدازظهر
‫به دودکش خانه‌ی قدیمی
‫یکی از همسایه‌ها می‌خورد
‫موجی از خاطرات را در تو زنده می‌کند
‫به تئاتری خاص دعوت خواهی شد
‫که تنها در همان شب
‫در تئاتری در طبیعت برگزار می‌شود
‫با وجود گرسنگی
‫تصمیم می‌گیری آخرین پولت را ‫خرج این تئاتر بنمایی
‫در طی 40 سال، خاطراتش چنان محو شد
‫که نمی‌توانست چهره‌ی
‫مادر خود را به یاد آورد
‫ولی تنها با تنفس آن هوا
‫قطعیتی بر او حاکم شد
‫که این همان روستای اوست
‫هیچکس او را به خاطر نمی‌آورد
‫و با وجود اینکه تمام همسایه‌هایش
‫با نسل‌های جوان‌تر جایگزین شده بودند
‫او همه‌چیز را می‌شناخت
‫و به‌نحوی، خود او هم ‫ احساس شناخته شدن می‌کرد
‫خانه‌اش منتظر او بود
‫به همان وفاداری ‫ که او به دنبال خانه‌اش می‌گشت
‫حتی دیدن آفتاب بعدازظهر
‫که نور کهربایی خود را ‫بر دودکشی آشنا می‌انداخت
‫او را در دریایی از خاطرات غرق کرد
‫بعدش پدرمون چیکار کرد؟
‫روستا کجا بود؟
‫فقط در زمان بچگی اونو دیدیم ‫و خاطراتی ازش نداریم!
‫خواهش می‌کنم
‫- بهمون بگو کجا پیداش کنیم ‫- نه، صبر کن...
‫بعدش چیکار کرد؟
‫از شدت گرسنگی از خودبی‌خود بود ‫و فقط به اندازه‌ی
‫ یک کاسه سوپ پول داشت ‫ولی قبل از اینکه بتواند آن را خرج کند
‫به تئاتری خاص دعوت شد
‫تئاتر آغاز شده بود
‫ولی احساس کرد باید آن را تماشا کند
‫بنابراین آخرین پولش را خرج کرد
‫کمی بعد از نشستن
‫دید که جزئیات آن تئاتر
‫بطرز غیرممکنی شبیه به
‫جزئیات زندگی خودش است
‫و سه مرد جوان روی صحنه بودند
‫که بطرز قابل‌توجهی شبیه خودش بودند
‫این منم!
‫و بلند شد، و با هیجان و ترس
‫از اینکه شاید حقیقت نداشته باشد، بیان نمود...
‫این داستان منه!
‫و سه مرد جوان فوراً تشخیص دادند که آن مرد
‫پدر آن‌هاست
‫- بابا؟ ‫- نه. امکان نداره
‫پسرای من!
‫بابا...
‫بابا... بابا...
‫اوه، اوه، اوه...
‫اوه، خدا
‫- اوه... ‫- اوه، خدا
‫پسرای خودمین!
‫اوه، پسرای نازنین و خوشگلم!
‫نترس. من اینجام. بیا بغلم
‫بیا بغلم. اوه...
‫اوه، خدا... اوه، خدای من
‫اوه...
‫کجا... کجا بودی؟
‫روزگار... روزگار شما رو از من گرفت
‫خیلی وقته دنبالتون می‌گشتم... خیلی وقته
‫اوه...
‫کجا رفتی؟
‫حالت چطوره؟
‫پسرای خودمین. اوه، عزیزانم
‫اوه، عزیزانم. اوه، عزیزای دلم
‫اوه، عزیزای دلم
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود
‫اوه. اوه، چیزی نیست
‫چیزی نیست، من اینجام. من اینجام
‫اوه، عزیزانم
‫دیگه تموم شد
‫چیزی نیست
‫مادرمون چیه؟ اونم...؟
‫- چی؟ ‫- اونم...؟
‫اون همراه شما نیست؟
‫همراه شما نیست؟
‫- اوه، خدا ‫- ما...
‫ما به عنوان یتیم بزرگ شدیم
‫اوه، نه!
‫اوه، واقعاً متاسفم
‫مامان کجاست؟
‫چیزی نیست، عشقم
‫- چیزی نیست ‫- بابا...
‫مامان...
‫خانواده‌ی...
‫خانواده‌ی دیگه‌ای داری؟
‫بجز ما؟
‫یه مادربزرگ داشتین
‫کجاست؟
‫آه...
‫سرش
‫و پدربزرگمون؟
‫اون چطور مرد؟
‫شب عروسیمون مرد
‫همون شبی که تو رو باردار شدم
‫همون لحظه‌ای که نطفه‌ی تو شکل گرفت مرد
‫چطوری؟
‫با ارضا شدن
‫توی من
‫سوفل قلبی داشت ‫درست مثل تو
‫درد داشت؟
‫مطمئنم زجرآور بوده
‫اولین باری بود که عشقبازی کردیم
‫اولین باری که جفتمون ‫عشقبازی می‌کردیم، با هرکسی
‫پدربزرگ و پدر پدربزرگت
‫همین شکلی مردن
‫ولی پدرت فکر می‌کرد ‫شاید اون فرق کنه
‫تقصیر منم بود
‫من تشویقش کردم
‫یه زندگی عادی می‌خواستم
‫بچه می‌خواستم
‫روی من مرد
‫داخل من
‫وقتی بهش فکر می‌کنم ‫می‌خوام گوشای خودمو بکنم
‫ولی خب...
‫ولی خب، همون تجربه‌ی وحشتناک...
‫که باعث شد از بیخ‌ و بن تغییر کنم...
‫نتیجه‌ش بزرگ‌ترین نعمت زندگیم هم بوده
‫بابت چیزی که از پدرت ‫ بهت به ارث رسیده واقعاً متاسفم
‫نمی‌تونم بهت بگم چقدر متاسفم
‫این دروغه؟
‫نه
‫واقعاً... واقعاً ممکنه این اتفاق بیفته؟
‫آره
‫برای همین هیچوقت...
‫با هیچکس
‫بابا...
‫تابحال با کسی نبودی؟
‫پس... پس چطوری...
‫ما به دنیا اومدیم؟
‫چکار کنم؟
‫کدام عضو بدنم را قطع کنم؟
‫هرچقدر هم زود عمل کنی ‫دهه‌ها دیر شده
‫مگر تمام وجودم را صرف نکردم؟
‫تمام وجودت؟
‫ذره‌ای بیشتر صرف نکردی
‫هیچ چیز واقعی را قربانی نکردی
‫اسیر وعده‌هایم شده‌ام!
‫کنترلی بر زندگی خود ندارم!
‫حالت خوبه؟
‫- مثل موشی در یک هزارتو هستم! ‫- هزارتو؟
‫حالم... حالم داره بد میشه
‫می‌دونم
‫اینو امتحان کن
‫به من کمک می‌کنه
‫ممنون
‫ممنون از تو
‫سلام
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫منو می‌شناسی؟
‫نمی‌دونم
‫وقتی بچه بودی...
‫چی؟
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫فراریم دادن
‫پدرت زنده‌ست
‫چی؟
‫می‌شناختمش. بعد از دنیا اومدنت
‫برای مادرت کار می‌کردم
‫نه قبل از به‌دنیا اومدنم ‫قبل از به‌دنیا اومدنم مرد...
‫غذا دادن به پدرت، تمیز کردن اتاقش
‫والدینم به مادرت بدهکار بودن
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫تو... تو کی هستی؟
‫مهم نیست، مگه نه؟
‫- چرا مهمه. مهمه... ‫- نه، فقط...
‫شوخی می‌کنم. من...
‫خیلی خوشحالم که دیدمت
‫تو خودشی؟
‫وایسا
‫حالت خوبه، عزیزدلم؟
‫آیا چشمانم دارند مرا فریب می‌دهند؟
‫این شبحی که می‌بینم کیست؟
‫درود، ای غریبه‌ی خوش‌سیما
‫آه، اکنون می‌بینی
‫در میان سایه‌ها...
‫منو بیارین پایین! ‫منو از اینجا بیارین پایین!
‫- منو بیارین پایین! ‫- یکی کمکم کنه!
‫منو از اینجا بیارین پایین! ‫منو بیارین پایین!
‫- نمی‌تونم! ‫- طناب رو باز کن. زود باش!
‫بو!
‫- بابا؟ ‫- فرار کن!
‫«بیهوش کردن»
‫دردت میاد؟
‫خیلی‌خب، بجنب. لباساتو دربیار
‫بیا دیگه. بسه
‫چی بهت گفته بودم؟
‫بهت نگفتم امشب دوباره ‫حوصله‌ی این مسخره‌ بازیاتو ندارم؟
‫دلم داره می‌شکنه‌ها
‫داری واقعاً دلمو می‌شکنی
‫بابایی کجاست؟
‫چی گفتی؟
‫خودت می‌دونی بابایی کجاست
‫بابایی مرده
‫داری سعی می‌کنی دلمو بشکنی؟
‫برام مهم نیست! باباییمو می‌خوام!
‫توام بابایی رو می‌خوای؟
‫بیا. می‌خوای اینطوری کنی، بیا بریم!
‫برو بالا!
‫- نمی‌تونم ‫- اوه، معلومه که می‌تونی!
‫اونقدر بزرگ شدی ‫که دل مامانی رو بشکنی
‫پس برای اینم بقدر کافی بزرگ شدی
‫- کسی اجازه نداره بره اون بالا! ‫- برو بالا!
‫- توام می‌خوای بری بالا؟ ‫- نه
‫اون چیه؟ داری سر تکون میدی؟
‫دیگه تموم شد!
‫دیگه در موردت حرف نمی‌زنیم!
‫برگرد توی وان!
‫«درحال ورود به واسرتون. به خانه خوش آمدید»
‫ببخشید، جناب
‫مراسم ختم شروع شده؟
‫تموم شد. یه فیلم داخل هست
‫مونا
‫مونا واسرمن
‫امروز به عنوان یک شهر اینجا جمع شدیم
‫با عشقی مشترک نسبت به مونا
‫و با احساس وظیفه
‫وظیفه‌ی سوگواری برای مرگ مونا
‫و همچنین گرامیداشت زندگی مونا
‫مونا، که از سنجاب وحشت داشت
‫مونا، که دست تنها یک ابر کسب‌و‌کار ساخت
‫که فراتر از تمام رویاهاش بود
‫مونا، که بی‌اندازه به شوهر عزیزش
‫وفادار بود
‫که در آغاز تشکیل زندگی مشترکشون
‫بطرز غم‌انگیزی از دنیا رفت
‫و مونا، که مادری فداکار
‫برای تنها پسر بازمانده‌ش، "بو" بود
‫که عمیقاً عاشقش بود
‫و تصمیم گرفته امروز ‫کنار ما حضور نداشته نباشه
‫مونا چنان عشقی به "بو" داشت ‫که می‌تونست کوهستان‌ها رو جابه‌جا کنه
‫راستش، توصیه می‌کنم موقع رفتن
‫یه نگاه بندازیم ببینیم ‫کوهستان‌ها سرجاشون هستن یا نه
‫«لوستری که زندگی مونا واسرمن را گرفت ‫در این نقطه به زمین افتاد»
‫«هری واسرمن، 1946 - 1974» ‫«مونا واسرمن، 1949 - 2022» ‫«بو واسرمن، 1975 - ... »
‫چه میشه گفت؟
‫امیدوارم اینو بدونه
‫ای‌کاش می‌تونستم اینو بهش بگم
‫که... آره، عاشقش بودم
‫و با پیروی از وصیت‌نامه‌ش
‫این آهنگ رو پخش می‌کنیم
‫آهنگ مورد علاقه‌ش
‫♪ من رو از صدمات حفظ کردی ♪
‫♪ منو گرم نگه داشتی ♪
‫♪ زندگیم رو به من دادی ♪
‫♪ من رو آزاد کردی ♪
‫♪ بهترین سال‌هایی که زندگی کردم ♪
‫♪ تمام سال‌هایی بود که تو رو داشتم ♪
‫♪ و حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ حاضرم زندگیم، قلبم، خونه‌م رو بدم ♪
‫♪ حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ که بازم بتونم تو رو کنارم داشته باشم ♪
‫♪ عشق ورزیدن رو به من یاد دادی ♪
‫♪ که عشق یعنی چی ♪
‫♪ حرف چندانی نزدی ♪
‫♪ ولی بازم راهو نشونم دادی ♪
‫♪ و با تماشا کردنت یاد گرفتم ♪
‫♪ هیچکس دیگه‌ای نمی‌تونه اون بخش از وجودم ♪
‫♪ که نمی‌تونه ازت دست بکشه رو درک کنه ♪
‫♪ و حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ حاضرم زندگیم، قلبم، خونه‌م رو بدم ♪
‫♪ حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ که بازم بتونم تو رو کنارم داشته باشم ♪
‫♪ آیا کسی رو می‌شناسی ♪
‫♪ که بشدت عاشقش باشی ♪
‫♪ ولی قدرش رو ندونی؟ ♪
‫♪ شاید یه روزی از دستش بدی ♪
‫♪ کسی اون رو ازت بگیره ♪
‫♪ و حرفایی که توی دلت مونده رو نشنوه ♪
‫♪ حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ حاضرم زندگیم، قلبم، خونه‌م رو بدم ♪
‫♪ حاضرم هرچی دارم بدم ♪
‫♪ که بازم بتونم تو رو کنارم داشته باشم ♪
‫♪ که بازم بتونم تو رو لمس کنم ♪
‫کسی نیست؟
‫یوهو!
‫کسی نیست؟
‫سلام
‫شرمنده
‫فکر کردم ساعت 8 شب شروع میشه
‫خیلی‌خب، گل آوردم
‫گمونم می‌ذارمشون همینجا
‫بعلاوه بهم پول بدهکار بود
‫قطعاً الان وقت این حرفا نیست
‫و احتمالاً تو کسی نیستی که...
‫خیلی‌خب...
‫پس دیگه میرم ‫فقط باید بازم اوبر خبر کنم
‫می‌تونم منتظرش بمونم...
‫بازم شرمنده
‫الین؟
‫منم
‫منم بو
‫اوه، خدا
‫بو؟
‫نه
‫امکان نداره
‫باورم نمیشه تویی
‫اوه، خدایا!
‫خب، معلومه که تویی. مادرته
‫واقعاً متاسفم
‫تسلیت میگم
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم که، می‌دونی ‫ادای احترام کنم. و...
‫گمونم بهت تسلیت بگم
‫حالا که واقعاً اینجایی. واقعاً...
‫متاسفم
‫باورم نمیشه تویی
‫منم باورم نمیشه تویی
‫قیافه‌م فرق کرده؟
‫منو شناختی
‫الان دیگه پیر شدم
‫فرقی نکردی
‫چرا، فرق کردم
‫نه نکردی
‫خب، توام فرقی نکردی
‫بجز بدنت و صورتت
‫براش کار می‌کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، تا هفته‌ی پیش آره
‫راستش قبل از اومدن ‫داشتم برای آروم شدن مشروب می‌خوردم
‫نفسم شراب خالصه
‫"تا هفته‌ی پیش"؟
‫بهت تسلیت میگم
‫منتظرت موندم
‫منظورت چیه؟
‫چرا؟
‫خودت بهم گفتی
‫حتی اونی که نوشتی رو هم دارم
‫می‌خواستم منتظرم بمونی
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم...
‫می‌خوای بریم داخل؟
‫می‌خوای من برم؟
‫بیا بریم داخل
‫اتاق خواب، کجاست؟
‫لونه‌ی اژدها!
‫شمع داری...؟
‫چرا یه سری نمیری دستشویی؟
‫وقتی برگشتی بیرون، آماده‌م
‫- لباستو درنیاوردی ‫- باشه
‫سلام. سلام، شرمنده. سلام
‫همم
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫تو... تو خوبی؟
‫خیلی بدنتو سفت گرفتی
‫- اوه... شرمنده ‫- آروم باش
‫باشه. آخه، می‌دونی
‫حقیقتش... از آخرین بارم خیلی وقت گذشته
‫آره، منم همینطور
‫خوشم میاد که خودتو گنده نمی‌گیری
‫ممنون
‫اینو دربیار
‫خیلی‌خب، منظورم این بود که
‫حقیقتش خیلی خیلی وقت گذشته
‫خب، روی قوای جنسیت که تاثیری نداشته
‫- چی؟ ‫- بدجوری شق کردی
‫واقعاً؟
‫اوه...
‫اوه، خدا
‫- گذاشتی... گذاشتی روش؟ ‫- آره
‫مطمئنی کاندوم کاملاً روشه؟
‫آره؟
‫اوه، خدا
‫- رفت تو؟ ‫- خیلی حس خوبی داره
‫اوه، نه
‫اوه، نه!
‫صبر کن...
‫- حس خوبی نداره؟ ‫- آره...
‫ولی صبر کن
‫- من... ‫- بیا از اول شروع کنیم
‫چی؟
‫- حس خوبی نداره؟ ‫- آره
‫یه لحظه وایسا
‫من... من... من نمی‌تونم...
‫بنظرم قراره اتفاق بیفته
‫وایسا! یه لحظه وایسا!
‫بس کن! اوه، بس کن! بس کن!
‫بس کن! آه! اوه! اوه، نه!
‫اوه، خدا! اوه خدایا!
‫یا خدا
‫اوه...
‫واقعاً حسش کردم
‫اوه، خدا. چقدر زیاد بود
‫کاندوم رو پاره کردی
‫اوه، خدا
‫اوه، آره
‫منم می‌خوام آبم بیاد
‫- من... ‫- وایسا
‫وایسا. وایسا
‫تکون نخور
‫تکون نخور. باشه؟
‫اوه، خدای من!
‫اوه، خدا!
‫اوه، خدای من!
‫واقعاً فکر می‌کردم قراره بمیرم
‫تمام عمرم
‫اوه، ممنون
‫اوه، ممنون. ممنون
‫ممنون
‫نه، خواهش می‌کنم ‫ادامه بده، فکر کن اینجا نیستم
‫بعدش چیکار می‌کنی؟
‫نه؟
‫بنظر نمیاد چندان از دیدنم ‫ خوشحال شده باشی، عزیزم
‫همین یک دقیقه پیش مرده بودم ‫این یه معجزه‌ست
‫از شر این خلاص بشین ‫به هری غذا بدین
‫برای تو کار می‌کرد؟
‫کاملاً بعید می‌دونم، عزیزم
‫ولی اگر حق با تو باشه ‫می‌تونی بهش بگی اخراجه
‫چند ساله؟
‫چند سال از...؟ ‫از همون اول؟ از...؟
‫سرت چطوره؟
‫انگاری صورتت حسابی ضربه خورده
‫ممکنه ضربه‌مغزی شده باشی
‫سرت گیج نمیره؟
‫می‌دونی کجا هستی؟
‫توی خونه‌م
‫راستش، توی خونه‌ی من هستی، عزیزدلم
‫و خونه‌ی من خونه‌ی توئه ‫و همیشه همینطور خواهد بود
‫ولی اگر می‌دونی کجایی
‫پس باید اینم بدونی ‫که همین الان کجا بودی
‫و کجا اون کاری که الان کردی رو انجام دادی
‫که هر ثانیه‌ش رو دیدم
‫یهویی بیدار نشدی و ببینی اونجایی
‫یهویی نیفتادی اونجا
‫که بعد در کمال تعجب ببینی
‫اتاق مادر به رحمت خدا رفتته
‫اونم چند روز بعد از روزی که فکر می‌کردی
‫- روز مرگش بوده! ‫- نداشتم
‫اتفاقی که یهویی
‫- نیفتادی اونجا! ‫- منظوری نداشتم
‫- آره، می‌دونم نداشتی ‫- نه. می‌دونستم نمردی
‫با چشمای خودم دیدم
‫که دقیقاً چی می‌دونستی ‫و چی نمی‌دونستی
‫جسدم رو دیدی
‫خال رو دیدم، مامان
‫می‌دونستم اونا دستای مارتاست
‫درسته
‫- شب بخیر، عزیزم ‫- شب بخیر، مارتا
‫و اگر صدایی شنیدم، بازم میام داخل
‫و تا حد مرگ قلقلکت میدم!
‫آخه...
‫چی...
‫چطوری...
‫آخه چطوری...
‫کشتــ... آخه...
‫چطوری تونستی این بلا رو سرش بیاری؟
‫"این بلا رو سرش بیارم؟"
‫عزیزم، من هرگز بلایی
‫سر خدمتکار وفادار و فداکاری
‫که 37 سال بی‌ قید و شرط ‫ بهم خدمت کرد نمیارم
‫خودش داوطلب شد
‫- نه، نشد ‫- چرا شد
‫- نه، نشد! ‫- چرا شد
‫ نه، نشد!
‫چنان مشتاق بود که نمی‌تونستم جلوش رو بگیرم!
‫در ازای چقدر؟
‫اونقدر که تمام اعضای خانواده‌ش
‫در یک روز از کارشون استعفا بدن
‫و دیگه هرگز لازم نباشه کار کنن
‫و یه چیز دیگه رو هم می‌دونستی؟
‫تا قرون آخر ارزششو داشت
‫چون الان می‌دونم
‫- چی می‌دونی؟ ‫- همه‌چیو
‫هیچی نمی‌دونی
‫اوه، اینطور فکر می‌کنی، بو؟
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫فکر هم می‌کنی وقتی زنگ زدی
‫که بهم خبرهای بد رو بدی
‫که کلیدهای ساختگیت
‫از در خیالیت دزدیده شده، نمی‌دونستم؟
‫- کلیدهام... دزدیده شده بودن ‫- فکر می‌کنی یه مادر
‫دست خودشه که دروغ‌های واضح و فریب‌ها
‫و نقشه‌ ریختن‌های بی‌پایان پسرشو ‫ تشخیص بده یا نده؟
‫فکر می‌کنی فرقی با اون موقع داره
‫که دقیقاً همون سی‌دی رو برای تولدم بهم دادی
‫که سال قبلش بهم داده بودی
‫و به مشاور کوفتی مدرسه‌ت هم داده بودی؟
‫یا وقتی اون سرویس آشپزخونه رو برام خریدی
‫اونم همون هفته‌ای که ‫ بصورت علنی گفتم دیگه آشپزی نمی‌کنم؟
‫حتی وقتی نوزاد بودی
‫منو پس می‌زدی ‫و حاضر نمی‌شدی از سینه‌م شیر بخوری
‫درحالیکه تمام زنیکه‌های آشغال توی خیابون
‫بچه‌های آروم و شادی داشتن ‫که با تمام وجود شیر می‌خوردن!
‫فکر می‌کنی داستان مسخره‌ی
‫نرسیدنت به پرواز رو می‌شنوم ‫و تمام و کمال مطمئن نیستم
‫و ذره‌ای شک توی دلمه
‫که اصلاً از همون اول
‫قصد نداشتی به پرواز برسی؟
‫غافلگیری واقعی، شوک واقعی
‫این بود که واقعاً بیای!
‫اینجوری برق از کله‌م می‌پرید!
‫اونوقت نمی‌دونستم چیکار کنم!
‫خودمو پرت می‌کردم روی زمین و غلت می‌زدم
‫و التماس می‌کردم خدا منو ببخشه ‫که اصلاً بهت شک کردم
‫ولی درهرحال از شدت ناباوری ‫انگشت به دهان می‌موندم!
‫چیه، داری ول می‌کنی میری؟
‫کجا داری میری؟
‫پشت اون در چیه، بو؟
‫آخه کجا می‌خوای بری؟
‫همیشه ادای یه پسر مطیع و مهربون رو درمیاوردی
‫که انگار باعث میشه متوجه یه چیزی نشم
‫هیچوقت حقیقت نداشته
‫تمام زندگیت رو چرخیدی
‫و از هر احمقی که تونستی پیدا کنی پرسیدی
‫"اگر این‌کارو بکنم، ممکنه اینجوری نشه"
‫"یا اون اتفاق میفته؟"
‫انگار که بدون توانایی انتخاب کردن متولد شدی
‫اجازه میدی بدون دخالتت ‫همه‌چی خودش حل بشه!
‫بقیه رو مجبور می‌کنی برات انجامش بدن!
‫فکر می‌کنی این باعث میشه بی‌گناه باشی؟
‫مادرم حتی حاضر نبود بهم دست بزنه
‫حتی اگر آتیش می‌گرفتم هم ‫حاضر نمی‌شد خاموشم کنه!
‫لیاقت عشقش رو نداشتم
‫لیاقتمو نشون نداده بودم! ‫و هیچوقت نتونستم نشون بدم!
‫هرکاری هم که می‌کردم
‫هرچقدر هم که خودم و وجود واقعیم رو
‫نادیده گرفتم و دفن کردم
‫و خفه کردم تا اینکه مرد و از بین رفت
‫هیچکدومش تغییری ایجاد نکرد
‫بابت تمام کارایی ‫که مادرش باهاش کرده بود منو مقصر می‌دونست
‫وقتی تو رو حامله شدم
‫به خودم قول دادم ‫"هرگز این‌کارو باهاش نمی‌کنم"
‫"تمام عشق وجودم رو به پاش می‌ریزم"
‫می‌دونی به مردم چی میگم
‫وقتی ازم می‌پرسن ‫حال پسرم چطوره؟
‫میگم "والا منم مثل شما نمی‌دونم"
‫ولی ای‌کاش حقیقت داشت
‫در مورد اون دوران بیشتر برام بگو
‫خب...
‫هرموقع خودم از یه چیزایی خوشم میومد
‫و کارای خودمو می‌کردم
‫خیلی بابت اون تغییرها بهش برمی‌خورد
‫و خیلی عصبانی یا غمگین می‌شد
‫و اونقدر بهم احساس گناه می‌داد ‫تا اینکه ازش دست بردارم
‫پس، بخاطر دوران از شیر گرفته شدنت
‫نشون دادن استقلالت
‫براش حس خیانت رو داشت
‫دقیقاً
‫منظورت چیه؟
‫میشه یه مثال برام بزنی؟
‫خب، مثلاً حسابی بهم محبت می‌کرد
‫اوه، حسابی بهت محبت می‌کردم! ‫واقعاً شرمنده!
‫ولی اگر دقیقاً همونقدر و به همون شکل
‫بهش ابراز نمی‌کردم
‫به چشم قدردان نبودنم بهش نگاه می‌کرد
‫و فکر می‌کرد دارم سعی می‌کنم دلشو بشکنم
‫پس عشقش مشروط بود؟
‫آره
‫گفتن اینا برات خیلی عالیه، بو
‫بیش از 300 جلسه
‫و این کمتر از همه‌شون برام دردناک بود
‫کدومشو بیشتر از همه دوست داشتم، جرمی؟
‫سوم اکتبر، 2018
‫چطوری تونستی...؟
‫چطور تونستی این‌کارو باهام بکنی؟
‫از وقتی بچه بودم این خوابو می‌دیدم
‫که توش یه بچه‌ی کوچیکم
‫احتمالاً همون سنی ‫که اولین بار این خواب رو دیدم
‫و یه نسخه‌ی دیگه ازم هست ‫که با من مو نمی‌زنه
‫ولی شجاع‌تره
‫و در مورد پدرم ازش می‌پرسه
‫چون من بیش از حد می‌ترسم
‫و بعد اونو می‌فرسته یه جایی ‫و درو روش قفل می‌کنه. طبقه‌ی بالا
‫و دیگه هرگز در موردش حرف نمی‌زنه
‫می‌خوای در مورد پدرت چی بدونی؟
‫اگر نمی‌ترسیدی ‫اگر عواقبی نداشت
‫- می‌خوام حقیقتو بدونم ‫- از مادرت...
‫چی می‌پرسیدی؟
‫ازش می‌پرسیدم
‫- که حقیقتو بهم بگه! ‫- نمی‌دونم
‫حس می‌کنی حقیقتو بهت نگفته؟
‫- آره! ‫- خب...
‫- نمی‌دونم ‫- آره!
‫- چون من... ‫- ولی فکر می‌کنم...
‫- می‌ترسم که باورش کنم ‫- الان دیگه می‌دونم
‫حقیقتو می‌دونم. من...
‫پدرمو دیدم. اون مرده رو ‫ توی جنگل دیدم، و می‌دونم
‫چرا بهم دروغ گفتی؟
‫الان می‌خوای حقیقتو بدونی؟
‫آره!
‫دنبالم بیا
‫- اون بالا؟ ‫- آره
‫کسی حق نداره بره اونجا
‫بعضی چیزا برای محافظت از خودته، بو
‫و ازت می‌خوام یادت باشه ‫که اینو ازت مخفی کرده بودم!
‫دیگه نمی‌خوام برم اون بالا
‫- نمی‌خوام... ‫- نه
‫حقیقت رو می‌خوای ‫و بنظرم لیاقتشو داری
‫نگران نباش، عزیزم ‫من پشت سرت میام
‫نه، نمی‌خوام برم اون بالا، مامان
‫من پشت سرت میام. نگران نباش
‫برو بالا
‫نگران نباش، من پشت سرت میام
‫نگران نباش، عزیزم. برو بالا
‫- دقیقاً مثل خوابمه ‫- من پشت سرت میام
‫- اوه... اوه، خدا
‫اوه...
‫دقیقاً مثل خوابمه!
‫متوجه نمیشی، احمق نفهم؟
‫اون خواب نبوده، خاطره بوده!
‫وایسا! وایسا! وایسا!
‫مامانی، وایسا!
‫اوه... اوه... نه
‫روشن شو...
‫نه...
‫بو؟
‫پسر خوشگلم
‫اوه، بو، نترس
‫نه!
‫اوه، خدا. اوه، عزیزم
‫عزیزم، عزیزدلم
‫اوه، عزیزدلم
‫نمی‌خواستم بدونی
‫حالا می‌بینی چرا دروغ گفتم؟
‫بو
‫بو!
‫اون پدرت بود
‫اوه، مامان! اوه، مامان!
‫واقعاً معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام ‫معذرت می‌خوام، معذرت می‌خوام
‫پسر بدی بودم. پسر خوبی میشم
‫تو رو خدا! معذرت می‌خوام
‫هرکاری می‌کنم که برات جبرانش کنم
‫برات جبرانش می‌کنم
‫تو رو خدا، تو رو خدا، تو رو خدا!
‫تو رو خدا، معذرت می‌خوام
‫پسره‌ی فسقلی خودخواه!
‫- معذرت می‌خوام... ‫- واسه چی داری گریه می‌کنی؟
‫اصلاً می‌فهمی باید چیو تحمل می‌کردم
‫تا تو به دنیا بیای؟
‫پاشو وایسا!
‫حالا گریه می‌کنی؟
‫حالا مادر لازم داری؟
‫از وقتی خودتو از وجودم کشیدی بیرون
‫باید دست می‌کردم توی اعماق وجودم
‫و عشق رو از وجودم می‌چلوندم
‫ولی با این‌حال عشقمو بهت دادم
‫تمام زندگی کوفتیمو وقف تو کردم!
‫که ازم گرفتی و گرفتی و گرفتی
‫و اونقدر خودمو چلوندم که هیچی ازم نموند!
‫همه‌چی بهت دادم!
‫و در ازاش چی گیرم اومد؟ من چی دارم؟
‫یه مشت توهین! و وعده‌های پوچ!
‫قول دادی هرگز دلمو نشکنی ‫اصلاً این قولت رو یادته؟
‫صد بار این قول کوفتی رو دادی!
‫به جون خودت قسم خوردی!
‫ولی قول‌‌هات یه مشت گه بیشتر نیست!
‫هیچی ازم باقی نمونده
‫بخاطر عشق و ترس و نگرانی
‫بچه‌م گشنشه؟ بچه‌م سلامته؟
‫بقدر کافی می‌ترسه؟ از دنیا؟
‫و نتیجه‌ی این همه زجر؟
‫غمه!
‫و تنفر!
‫آره. آره
‫تنفر. متنفرم
‫متنفرم!
‫ازت...
‫مامانی؟
‫حالت خوبه؟ تو...
‫می‌تونی نفس بکشی ‫می‌تونی نفس بکشی؟
‫ببخشید! منظوری نداشتم!
‫ببخشید! ببخشید! ببخشید!
‫حالت خوبه؟ حالت خوبه؟
‫بو آیزاک واسرمن
‫متولد 10 مه 1975
‫شروع کنین
‫اینجا جمع شدیم که میزان...
‫تقصیر این فرد رو بسنجیم
‫اول، از یک رسم ظاهراً بی‌آزار شروع می‌کنیم
‫هر دوشنبه، قبل از قرار ملاقات هفتگیش
‫برای انداختن تقصیرها گردن مادرش
‫این فرد به برکه‌ی محله‌ش می‌رفت ‫تا به اردک‌ها غذا بده
‫همونطور که هرگز فراموش نمی‌کرد
‫که به ماهی روان‌شناسش غذا بده
‫خیلی خوبه
‫ولی چی میشه
‫وقتی همون شب ‫با یک انسان گدا روبرو میشه؟
‫خب، کامل میشه دید
‫که این فرد تمام تلاشش رو می‌کنه
‫که به یه پرنده یا ماهی غذا بده
‫ولی نه برای کمک
‫به یکی از اعضای زجرکشیده‌ی گونه‌ی خودش
‫اعتراض دارم!
‫اخبار پر از جرائم خشونت‌آمیز خیابونی بود (وکیل مدافع)
‫و به همه توصیه کرده بودن ‫که از غریبه‌ها دوری کنن!
‫این که چیز جدیدی نیست!
‫این فرد هر روز به فکر
‫حل مشکلات افراد کم‌بضاعت بوده!
‫همه‌چیز نشون میده
‫که وجدان سالم و فعالی داره!
‫فقط تصمیم گرفت که نادیده‌ش بگیره!
‫این مورد رو در نظر بگیرین
‫روز چهل و نهم سال نهم زندگیش
‫با مادرش میره خرید
‫در طی خرید، مادرش گمش می‌کنه
‫البته خودش اینطور فکر می‌کرد
‫با فکر بدترین احتمالات، وحشت می‌کنه
‫ساختمون رو می‌گرده
‫پسرش رو صدا می‌کنه ‫کسی که درواقع
‫گوشه‌ای قایم شده بود
‫و تمام این اتفاقات رو تماشا می‌کرد
‫موکل من واقعاً گم شده بود
‫بعد از پیدا کردن مادرش
‫و دیدن حالت وحشت‌ زده‌ش، ترس از تنبیه شدن
‫باعث شد مردد بشه!
‫در اون حالت وحشت‌زده بود
‫که پای مادرش پیچ خورد و افتاد
‫و منجر به پاره شدن رباط زانو ‫و صدمه‌ی جدی به قوزک پاش شد
‫حتی با این وجود هم
‫این فرد پا پیش نذاشت
‫ترسیده بود!
‫حالا این فرد رو در 15 سالگی در نظر بگیرید
‫روز 210
‫با حضور غیرمعمولش در جمع پسرها
‫این فرد، با امید تحت‌تاثیر قرار دادن ‫این دوستان جدید وحشتناکش
‫دعوتشون می‌کنه برن خونه‌ش
‫درحالیکه مادرش بیرونه و داره...
‫برای تولدش کادو می‌خره
‫اجازه میده وارد حموم شخصیش بشن
‫و اجازه میده بین لباس‌های کثیفش بگردن
‫و شرت‌هاش رو وارسی کرده و در آخر بدزدن
‫اوه، خدا. اوه، خدا
‫منو تحت فشار گذاشتن! ‫منو تحت فشار گذاشتن!
‫تحت فشارش گذاشتن!
‫چی؟ چیکار دارین می‌کنین؟
‫- چه خبره؟ ‫- نه، نه!
‫نه!
‫اوه، خدایا! اوه، خدا!
‫اوه، خدایا! اوه، خدایا!
‫حتی اعمال خیرخواهانه‌ی ادعاییش
‫حاکی از یک دورویی بزرگ‌تره
‫به عنوان مثال همین هفته
‫این فرد از گریس و راجر خواست ‫که با ماشین ببرنش خونه
‫تا بتونه مادرش رو دفن کنه
‫و درست ‌و ‌حسابی عزاداری کنه
‫راجر بهش پیشنهاد داد
‫که همون شب ببرتش خونه
‫اگر پیشنهاد فردا رفتن
‫براش خیلی دیر بود
‫و "بو" تصمیم گرفت ‫فردا برگرده خونه
‫و باز هم سفری رو به تعویق بندازه
‫که تا اون لحظه هم ‫بطرز وقیحانه‌ای به تاخیر افتاده بود
‫و اگر حالت صورتش رو نگاه کنید
‫وقتی راجر این حرف رو زد
‫فقط میشه این نتیجه رو گرفت
‫که این فرد از فکر ‫ برگشتن به خونه وحشت کرده بوده
‫نمی‌خواستم بهش زحمت بدم!
‫نمی‌خواستم... خودش عمل داشت!
‫گریه کردم! ‫وقتی کنار تابوت بودم!
‫وقتی خبرشو بهم دادن!
‫من... من... من ساعت‌ها گریه کردم!
‫با مد نظر قرار دادن تمام این‌ها
‫ازتون می‌خوام دیروز رو در نظر بگیرید
‫فقط سه ساعت بعد از ‫ملاقات با یک احمق حامله
‫که ناشیانه سعی کرد با نگاهش دلبری کنه
‫چیزی رو بهش هدیه داد که در اصل
‫هدیه‌ای برای قدردانی ‫ از مادر تازه از دنیا رفته‌ش بوده!
‫خب، وقتی این هرزه‌ی حامله
‫پیشنهاد پس دادن این ‫هدیه‌ی خاص رو بهش داد
‫آیا اصرار کرد که این فرد کاملاً غریبه...
‫اوه!
‫نه! نه! صبر کنین!
‫صبر کنین! وایسین!
‫صبر کنین!
‫پاهام! پاهام گیر کرده!
‫یعنی چی! صبر کنین!
‫صبر کنین، مامان! پاهام! ‫پاهام، نمی‌تونم تکون بخورم!
‫چی؟
‫مامانی، تو رو خدا!
‫تو رو خدا بهم کمک کن! تو رو خدا!
‫تو رو خدا! تو رو خدا منو سرزنش نکن!
‫کمک! کمکم کنین!
‫یکی کمکم کنه، لطفاً!
‫کمک! کمک!
‫کمکم کنین، تو رو خدا!
‫کمک! تو رو خدا!
‫تو رو خدا! نمی‌خوام بمیرم! ‫نمی‌خوام...!
‫نه! پسرکم! نه!
‫پسرکم
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
ارائه شده توسط سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور برای دریافت آدرس بدون فیلتر سایت عضو تلگرام ما شوید @TopOneMovie