ارائه شده توسط سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور برای دریافت آدرس بدون فیلتر سایت عضو تلگرام ما شوید @TopOneMovie
‫بیاین بچه‌ها، و گوش بدین
‫چون در داستانی که تعریف می‌کنم ‫درسی نهفته است
‫درسی که شاید روزی از شما محافظت کنه
‫پس، نزدیک بشین ‫و خوب به حرفم گوش بدین
‫داستان بچه‌ای زیبا
‫با یک کلاه صورتی کوچیک
‫تولدش در زمانه‌ی رنج و قحطی
‫برای پدر و مادرش موهبتی بود
‫تمام دهکده بر این نظر بودند
‫که او زیباترین کودک بود
‫ولی دچار یک بیماری شد
‫و اینگونه پیش‌بینی شد که
‫تا زمستان بعد دوام نخواهد آورد
‫پدرش کسی نبود که از کنار چنین خبری ‫بی‌تفاوت رد بشه
‫زمزمه‌هایی از وجود یک ساحره بود
‫با قدرتی که هر بیماری را درمان می‌کرد
‫تنها نیاز بود پدرش شجاع باشه
‫و به تاریکی اعتماد کنه
‫و شجاع بود
‫و اعتماد کرد
‫ولی وقتی ساحره بیماری رو از بین برد
‫به جای اون، موهبتی به جا گذاشت
‫مشخص شد که به این بچه ‫علم غیب‌گویی داده شده
‫همه فکر می‌کردن که دوست دارن این بچه ‫آینده‌شون رو بخونه،
‫ولی بعد، هیچکس نمی‌خواست چیزی که ‫اون دیده رو بشنوه
‫برای اینکه این پایان تلخ
‫به هر حال برای همه اتفاق می‌افتاد
‫و خودش هم از این موضوع اطمینان داشت
‫خیلی زود مشخص شد
‫که او از جهات دیگر هم قدرتمند بود
‫به نظر می‌رسید ‫برای هیچکس استثنا قائل نبود
‫حتی پدر خودش،
‫کسی که برای او فداکاری زیادی کرده بود
‫بنابراین، دستور داده شد
‫اون بچه به همان تاریکی که اون رو ‫به وجود آورده، بازگردانده شود
‫او را در اعماق جنگل مخفی کردند
‫تنهای تنها،
‫بدون هیچکس که با او بازی کنه
‫ولی با این حال، او روش خودش را
‫برای پیدا کردن دوست داشت
‫پس، بچه‌ها، لطفاً، ‫مراقب موهبت‌ها باشید
‫و مراقب کسانی که ‫آنها را پیشکش می‌کنند
‫و مراقب کسانی که ‫مشتاقانه آن را قبول می‌کنند
‫افسانه‌ها به روش جالبی
‫وارد ذهنت میشن
‫یادم نیست کجا بودم، ‫یا چه زمانی بود
‫که اولین‌بار داستانِ
‫یه دختر بچه‌ی زیبا ‫با کلاه صورتی کوچیک رو شنیدم
‫احساس می‌کنم همیشه می‌دونستمش
‫نمی‌دونم چه‌جوری ‫یه نفر دلش می‌خواد
‫افسانه‌اش تعریف بشه
‫و خودم یه روزی اینو می‌خوام یا نه
‫باید دردسرهای وحشتناکی رو تجربه کنم
‫توی بیشتر افسانه‌ها، ‫یه شاهزاده پیداش میشه
‫و بیدارت می‌کنه
‫ولی من اینجا هیچ شاهزاده‌ای نمی‌بینم
‫فقط برادر کوچیکم اینجاست
‫هر جایی برم میاد دنبالم
‫و باید همه چیز رو باهاش قسمت کنم
‫ولی حداقل اون مال منه
‫چرا این لباس رو پوشیدی؟
‫می‌خوام برم به دیدن جان استریپ
‫و همسرش، اگه داشته باشه
‫مادر فکر می‌کنه اون یه خدمتکار نیاز داره
‫ولی چرا رنگ لب‌هات اینقدر عجیب شده؟
‫خیلی‌خب
‫اگه اونجا کلی خرده کیک دیدم،
‫میام اول به تو میگم
‫باشه؟
‫خوندن بلدی؟
‫نه. ولی می‌تونم نون بپزم و لباس بشورم
‫پدرت کشاورز بود، آره؟
‫بود، بله
‫پدرم به رحمت خداوند رفته
‫الان مادرم تنهاست، ‫و هر کاری از دستش بر بیاد انجام میده
‫فکر کنم تا زمانی که ‫این بیماری همه‌گیر برطرف نشه
‫کار زیادی از دستش بر نمیاد
‫بعضیا میگن زمین‌ها نفرین شدن
‫تنها در صورتی که مردها بی‌کفایت باشن،
‫مثل خیلی چیزهای دیگه
‫و واقعاً، کل نظام پوچه
‫یعنی بی‌معنیه، ‫که مالک محصولاتمون یه اسقفه،
‫و ما حتی اجازه نداریم ‫شکم خودمون رو سیر کنیم...
‫اگه تعداد کلماتی که ‫از دهنت خارج میشه رو کمتر کنی
‫به نفع خودته
‫بله، آقا
‫یه لطفی در حق یه پیرمرد بیچاره بکن، خب؟
‫سعی کن به جاش بگی «سرورم»
‫بله...
‫سرورم
‫این شد یه دختر خوب
‫فکر کنم متوجه میشی که میهمان‌های ما ‫این رو ترجیح میدن
‫حالا، یه سوالی ازت دارم
‫دوشیزگی‌ات رو حفظ کردی؟
‫معذرت می‌خوام؟
‫هر چی می‌خوای معذرت بخواه،
‫ولی هنوز سوالم پابرجاست
‫آیا تو...
‫دست نخورده هستی؟
‫اگه می‌رفتم جلو و ‫بهش سیلی میزدم چی؟
‫کف دستم با افتخار گزگز می‌کرد؟
‫یا هیچی احساس نمی‌کردم؟
‫می‌مردی اگه بهش لبخند میزدی؟
‫که فقط بگی ممنون؟
‫اون نیازی به خدمتکار نداشت
‫تو نمی‌تونی اینجا بمونی، گرتل
‫برای چی؟
‫چون به اندازه‌ی کافی جا نداریم
‫اینجا پُر از ارواحه
‫ارواح گرسنه،
‫روح هر چیزی که تا الان از دست رفته
‫پدرت درست اونجا نشسته
‫و پدر من به زودی میاد اینجا
‫نباید اینجوری حرف بزنی
‫دست برادرت رو بگیر، ‫و به سرعت برو به صومعه
‫به پای یکی از خواهران بیفت،
‫و خواهش کن تو رو راه بدن
‫اصلاً هانسل رو به صومعه راه نمیدن
‫و هیچوقت ازشون نمی‌خوام خودمم بپذیرن
‫پس هر دو نفرتون می‌تونین شروع کنین
‫و قبر کوچیک قشنگتون رو بکَنین
‫گرتل
‫وقتی تو و بردارت بیل رو برداشتین...
‫یه گودال هم برای مامانی بکنین
‫برو!
‫وگرنه تیکه‌تیکه‌تون می‌کنم
‫برادرم رو از خواب بیدار کردم،
‫و با همدیگه از تنها خونه‌ای ‫که می‌شناختیم فرار کردیم
‫در پشت سرمون بسته شد،
‫و دنیای بزرگ و بد به رومون باز شد
‫مثل یک دهان وحشتناک
‫باید با مردی که تو اون خونه بود میرفتی
‫درباره‌ی چیزهایی که نمی‌دونی حرف نزن
‫چرا همیشه این کار رو می‌کنی؟
‫من که همیشه یه کاری نمی‌کنم. ‫ساعت که نیستم
‫دردسر درست می‌کنی
‫می‌تونستی اتاق خودت رو داشته باشی
‫دیر یا زود باقی‌مونده‌ی کیک گیرت میومد
‫تا وقتی چیزی ازت گرفته نشه
‫چیزی بهت نمیدن
‫کی می‌تونیم برگردیم پیش مادر؟
‫اون بیوه رو یادته، هیز،
‫که قبل از این که مرغ‌هاش مریض بشه ‫به بابا تخم‌مرغ میداد؟
‫جلوتر زندگی می‌کنه
‫شاید بتونه یه جای خواب بهمون بده
‫چه‌جوری چشمات تا اونجا رو می‌بینه؟
‫نیازی نیست چیزها رو ببینم ‫تا متوجه بشم وجود دارن
‫مطمئنی یه زن اینجا زندگی می‌کنه؟
‫مطمئنم قبلا ً یه زن اینجا زندگی می‌کرده
‫بوی جایی که یه زن زندگی می‌کنه رو نمیده
‫ساکت
‫خوشحال باش که یه سقف بالای سرمونه
‫خب، شکنجه‌گاه که نیست
‫بیا دیگه
‫فکر می‌کنی حال مادر خوب باشه؟
‫فکر کنم تا وقتی حال ما خوب باشه
‫حال اون هم خوبه
‫گرتل،
‫وضعیت ما خوب میشه؟
‫اگه دست من باشه، آره
‫برادر!
‫گرتل! کمک! ‫اینو از رو من بلند کن!
‫هی!
‫وای نه
‫شرط می‌بندم شما رو از خونه بیرون کردن
‫که با دست‌های خالی
‫از عهده‌ی کار خودتون بر بیاین،
‫که چیز زیادی نیست
‫من یه تبر دارم
‫اوه
‫باید بگم، که اون تبر خیلی خوب ‫زیر سایه‌ات مخفی شده، مرد جوان
‫یعنی تو خونه یه تبر دارم
‫ساکت باش
‫خوشحال میشم که شما رو ‫به‌طرف جنگل‌نشین‌ها هدایت کنم
‫مردم خوبی هستن
‫کلی پول دارن. ‫اگه بخواین می‌تونین غذا به دست بیارین
‫یه تبر جدید بهت میدن،
‫و بهت نشون میدن چه‌جوری باهاش کار کنی
‫تو، دختر،
‫طریقه‌ی کار با گیاهان دارویی ‫و زمین رو یاد می‌گیری
‫مبادا مردهای دنیا ‫استفاده‌های دیگه‌ای از تو بکنن
‫خواهش می‌کنم، آقا، برای غذا ‫باید چه چیزی بهتون بدیم؟
‫یعنی، اگه ما نبودیم، ‫خود شما این غذا رو می‌خوردین
‫من خرگوش دوست ندارم
‫پس از ما چی می‌خواین؟
‫شما چیزی که من نیاز داشته باشم ‫یا بخوام رو ندارین
‫«زیرا مهربانی یک پاداش است»
‫«اما ستم، زخمی‌ست خودخواسته»
‫«خبیث با فریب زندگی می‌کند،»
‫«اما کسی که عدالت کاشته»
‫«محصول واقعی را برداشت می‌کند»
‫«در واقع، آن‌ها که عمل صالح انجام می‌دهند»
‫«زندگی خوبی خواهند داشت»
‫«آن‌ها که بدی را دنبال می‌کنند، خواهند مُرد»
‫ولی همه می‌میرن
‫حتماً. ولی نه همین الان
‫سیر غذا بخورید،
‫و اگه اجازه بدید ‫حمام رو براتون آماده کنم
‫این پسر اینقدر کثیفه،
‫که اگه سفیدی چشماش نبود
‫امکان داشت به جای کود اشتباه بگیرمش
‫آیا درسته به کسی اعتماد کنی
‫که دقیقاً وقتی نیاز داری پیداش بشه؟
‫یا به شدت حس می‌کنی کلی منتظر بوده
‫و مثل مار چنبره زده؟
‫دو روز و شبِ کامل به سمت غرب برین
‫راهی که براتون کشیدم رو ادامه بدین،
‫چیزی که دنبالش هستین رو پیدا می‌کنین
‫اگه از راه منحرف بشین، ‫به گرگ‌ها برخورد می‌کنین
‫و اگه برخورد کردین، ‫باهاشون هم‌صحبت نشین
‫بسیار دلربا و زیبا هستن،
‫ولی اصلاً صحبت کردن بلد نیستن
‫چرا نمی‌تونستیم
‫پیش اون شکارچی بمونیم؟
‫فکر کنم اگه دلش بچه می‌خواست،
‫یکی برای خودش درست می‌کرد
‫درست می‌کرد؟ ‫از چی؟
‫باید همه چیز رو توضیح بدم؟
‫ولی مامان که ما رو درست نکرده
‫ما رو پرنده‌ها از پنجره براش آوردن
‫حق با توئه، هانسل
‫این همه مدت چه احمقی بودم
‫تموم شد؟
‫آره، هنوز گشنمه
‫نتیجه‌ی طبیعی زیاد خوردن همینه
‫اوه
‫تو پدر رو خوب یادت میاد؟
‫نه، نه خیلی خوب
‫یه بار دیگه اون افسانه رو بگو
‫همون که درباره‌ی یه بچه‌ی قشنگ
‫با یه کلاه صورتی...
‫الان نه
‫خیلی ترسناکه و باعث میشه
‫چیزهایی ببینی که وجود ندارن
‫و چیزهایی که احتمالاً وجود دارن
‫برای من که ترسناک نیست
‫و کمکم می‌کنه بخوابم
‫گرتل، من میترسم
‫اینجا نه چیزی هست نه کسی
‫گرتل
‫همیشه سعی کردم به مامانم بگم
‫یه چیزهایی می‌بینم،
‫مثل خواب دیدن در بیداری
‫ولی همیشه بهم می‌گفت به کسی نگم،
‫و اون دختر کوچولو اصلاً نباید...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫تمرین می‌کنم، برای وقتی که ‫جنگل‌نشین‌ها رو دیدیم
‫و گفتی «غلط»
‫هی!
‫این تمرین‌ها فقط سر و صدای ‫بی‌مورد ایجاد می‌کنه
‫متاسفم
‫گشنمه
‫من بیشتر از تو گشنمه
‫چون تو یه خوکی
‫تو خوک بزرگتری هستی
‫حق با توئه. هستم
‫کِی دوباره غذا می‌خوریم؟
‫گرتل؟
‫گرتل، دارم از گشنگی میمیرم
‫مثل قارچ می‌مونه
‫آره. ولی اینا هم مثل آدم‌ها
‫با همدیگه فرق دارن
‫این یکی شاید خوب نباشه
‫از کجا میگی؟
‫فکر کنم باید ازشون بپرسیم
‫خب، به هر حال، ما اینجاییم
‫و لطفاً خودتون رو معرفی کنید
‫ما الان خیلی وقته غذا نخوردیم
‫و اگه بخوام کاملاً رک و راست باشم،
‫داشتیم خیلی جدی،
‫فکر می‌کردیم که شما رو... خب...
‫بخوریم
‫پس، کوچولوهای عجیب غریب، ‫اگه دوست دارین بهم بگین،
‫شما مهربون هستین، یا نه؟
‫چی گفت؟
‫شاید عجیب باشه، ‫فکر کنم گفت «منو بخورین»
‫بیا دنبالم
‫بیا منو پیدا کن
‫بیا دنبالم، خواهر
‫گرتل
‫اون واقعیه؟
‫اگه نیست، ‫ما هم نیستیم
‫این بو رو می‌شنوی؟
‫گرتل، بوی کیکه!
‫هی
‫بذار برم!
‫گرتل، بوی کیک میاد،
‫نمی‌تونم مقاومت کنم
‫گرتل، من غذا می‌خوام
‫جایی بمون که بتونم ببینمت
‫سرسره دارن
‫ولی من بچه‌ای نمی‌بینم
‫می‌دونی، بوی بیکن هم میاد
‫از پنجره‌ای، جایی نگاه کن
‫خب؟
‫چی اونجاست؟
‫فقط بهشت
‫چی؟
‫گرتل، بیا ببین!
‫هانسل
‫برادر!
‫تو باید همون خواهری باشی که ‫خیلی درباره‌اش شنیدم
‫مراقب اون باش، عزیزم
‫خوشم نمیاد کاری رو شروع کنی ‫که نتونی تمومش کنی
‫ما اصلاً قصد دزدی از شما رو نداشتیم، بانو
‫«بانو»؟ فکر می‌کنی متاهلم؟
‫به پاهام غل و زنجیر می‌بینی؟
‫بگو ببینم چه‌جوری ‫سر از جنگل من در آوردی؟
‫و اینطور تنها و بدون همراه
‫زندگی برای مادرمون سخت شده بود
‫معمولاً اولین چیزیه که یه مادر بهش میرسه
‫خواهرم به صومعه نمیره
‫ساکت باش
‫شک دارم که صومعه جای مناسبی
‫برای یه دختر با استخون‌های ‫کاری و پر جنب و جوش باشه
‫حتی اگه روی این استخون‌ها ‫گوشت زیادی نباشه
‫منتظر مهمون نبودین؟
‫مهمون؟ ‫ترجیح میدم سوسک داشته باشم
‫فقط دارم چک می‌کنم
‫تا مطمئن بشم حالا که ‫می‌خواین سرتون رو
‫روی بالش‌های من بذارین ‫شپش نداشته باشین
‫آخ!
‫به اندازه‌ی کافی تمیز هستین
‫حالا، غذا بخورین
‫و استراحت کنین
‫جای خوابتون آماده‌ست
‫ممنون
‫ولی واقعاً،
‫یه کم می‌مونیم ‫ولی باید به راهمون ادامه بدیم
‫شیر،
‫برای استخون خوبه
‫یه مو اینجا، یه مو اونجا
‫معلومه توی خوردن ‫خیلی حرص زدم
‫و معلومه، زبون درازی هم داری
‫مادرم، منو کُشت
‫مادرم، منو خورد
‫من چه پرنده‌ی قشنگی هستم
من چه پرنده‌ی قشنگی هستم
‫نه!
‫صبحانه‌تون
‫صبح‌ها گوشت نمی‌خوری، قشنگم؟
‫نه، ممنون، خانم
‫اون می‌تونه همه‌ی سبزیجات دنیا رو ‫نگه داره برای خودش،
‫در حالی که من فقط گوشت می‌خورم ‫و مثل یه گاو نر قوی میشم
‫اون هم به اندازه‌ی کافی قوی میشه
‫درست مثل گاو نر، ‫که استخون‌هاش از گیاه درست شده،
‫گاری و مرد چاقی که روش نشسته رو می‌کِشه
‫یکی دیگه افتاد شکست
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫چی گفتی، عزیزم؟
‫فقط گفتم در ازای سخاوتمندی شما،
‫خواستار این هستم که از بین ما دو نفر
‫من اون کسی باشم که خم بشم
‫این نظر جدیدیه
‫می‌تونم نون بپزم و لباس بشورم،
‫جای خواب رو مرتب کنم،
‫یا هر حیوانی که نیاز باشه رو تیمار کنم
‫و من هم می‌تونم هیزم بشکنم
‫- می‌تونه یاد بگیره ‫- نه می‌تونم
‫من معمولاً عادت ندارم بچه استخدام کنم،
‫ولی در این مورد به نظر میاد ‫معامله‌ی منصفانه‌ای باشه
‫فقط تا زمانی که از اینجا بریم
‫تا یه جای ثابت‌تری رو پیدا کنیم
‫به زودی با جنگل‌نشین‌ها کار می‌کنیم
‫خب، به نظر میاد
‫این جنگل‌نشین‌ها باید یه مدتی صبر کنن
‫یابنده صاحبه
‫در کشویی، سمت راست
‫آب صابون و سرکه روی اون تاقچه‌ست
‫صابون از چربی حیوانات هم اون طرفه
‫و تیغه رو اینقدر بگیر بالا،
‫بعد آروم بیارش پایین
‫خیلی خوبه
‫وقتی قلقش اومد دستت،
‫می‌تونی بری سر وقت اونایی که تو آلونک هستن
‫به به. چه خوشتیپی
‫چیزی نیست که عطسه کنی
‫حتی با وجود گرمای خجالتت،
‫داری لرز می‌کنی
‫بیا، بذار یه چیزی نشونت بدم
‫ریشه‌ی شیرین‌بیان، سیر، گل همیشه بهار،
‫گلسنگ ریشی، گلسنگ، ‫گل بومادران، گَوَن،
‫و بالاخره، پنجه گربه
‫آه
‫بیا
‫چیه؟
‫می‌نوشیش
‫من نمی‌...
‫فردا یه دختر دیگه‌ای
‫اگه فردا نشد، ‫پس به زودی میشی
‫در هر صورت، اولین قدم رو برداشتی
‫بوی گندش مثل یه دربان زشت
‫جلوی قصر عجایبه
‫یا دم دروازه کنارش بمون، ‫یا بببین داخل چه خبره
‫با من میای!
‫درخت‌های احمق
‫قلقش دستت میاد
‫همیشه یادت باشه،
‫شاه میترسه، ‫و باید هم بترسه
‫چون وزیر می‌تونه هر کاری بخواد بکنه
‫گرتل،
‫لخته
‫نوبت توئه
‫- یه طوفان در راهه ‫- اینطور نیست
‫ساکت باش
‫من تمام روز بیرون بودم
‫می‌دونم ابرای بارونی چه شکلی‌ان ‫هیچ ابر بارونی نبود
‫به هر حال،
‫محض اطمینان ‫تبرت رو آوردم داخل
‫از کجا می‌دونستی؟
‫چون زن‌ها معمولاً یه چیزایی می‌دونن
‫که قرار نیست بدونن
‫مگه نه گرتل؟
‫گرتل که زن نیست
‫واقعاً؟ پس اگه نیست
‫چیه؟
‫ماره؟ قورباغه‌ست؟
‫خوکه؟
‫به ما نگاه نکن
‫بهمون نگاه نکن
‫اینجا توی سوراخمون توی زمین
‫این پایین پیر شدیم
‫بهمون نگاه نکن
‫اینجا زیر زمین
‫اینجا پیر شدیم
‫بهمون نگاه نکن
‫نگاهمون نکن
‫آیا خواب‌هایی که می‌دیدم
‫فقط به خاطر غذای سنگین قبل از خواب بود؟
‫یا یه پیام بودن؟
‫یه هشدار؟
‫آیا داشتم فرصت شنیدن ندای درونم رو ‫از دست می‌دادم؟
‫هی
‫بهتره قبل از اینکه خودش بگه، از اینجا بریم
‫چی؟
‫بریم؟
‫آره
‫و راهمون رو به سمت جنگل‌نشین‌ها ادامه بدیم
‫همونطوری که می‌خواستیم بریم
‫اینجا کار پیدا کردیم
‫حتماً فهمیدی چه غذاهایی داره
‫اینجا یه مشکلی هست
‫ولی اینجا خیلی لذت بخشه
‫ولی معلوم نیست پشت این لذت چی مخفی شده
‫یه چیزایی اینجا هست ‫چیزای بد
‫چه چیزای بدی؟
‫اول که همه چی فراوونه
‫یعنی چی؟
‫یعنی زیادی زیاده
‫همه چی خیلی زیاده ‫و با عقل جور درنمیاد
‫حیوونا کجا هستن؟
‫شیر از کجا می‌دوشه؟
‫این کیک‌های جادوییش که ‫هیچوقت تموم نمیشن رو از کجا میاره؟
‫روح‌هایی توی این خونه یا زیرش گیر افتادن
‫ولی چرا همیشه فکر می‌کنی ‫یه مشکلی هست؟
‫یه چیزی پشت یا زیر یه چیز دیگه‌ست؟ ‫یه چیزی مخفی شده؟
‫چون این دنیای بزرگ و بد ‫روالش همینه
‫ما الان از اون دنیا در امونیم ‫مگه همینو نمی‌خواستی؟
‫شاید فردا بتونین منو بفرستین ‫که خوار بار بگیرم
‫مادرم میگه که چشمام می‌تونن ‫محصولات خوب رو تشخیص بدن
‫نه لازم نیست
‫آلوها وقتی فصلشون نباشه ‫فقط سه روز سالم می‌مونن
‫و اون گوشت نمک نخورده. ‫حتماً فاسد میشه
‫ولی فاسد نشده
‫ایول!
‫هانسل، گرتل
‫یه دستمال قدیمی استفاده کردی، مگه نه؟
‫یکی که زیادی به خودش ‫مشروب جذب کرده
‫توی کمد توی سالن ‫یکی دیگه پیدا می‌کنی
‫همون پشت
‫وقتی پیداش کردی، ‫بیا تا یه چیزی نشونت بدم
‫فکری که تو سرت هست اینه که
‫«برو توی آلونک رو نگاه کن»
‫اره‌هایی پیدا می‌کنی که برای
‫استخون مرده‌ها تیز شده‌ان
‫فکری که تو سرت هست اینه که ‫«برو توی آلونک رو نگاه کن»
‫اره‌هایی پیدا می‌کنی که برای
‫استخون مرده‌ها تیز شده‌ان
‫اون چیه که با دندون‌هاش غذا می‌خوره ‫ولی هیچوقت سیر نمیشه؟
‫خواب هم می‌بینی؟
‫بعضی شبا
‫بعضی شبا هم اصلاً نمی‌خوابم
‫بیداری
‫به صدای جنگل گوش می‌کنی؟
‫خوبه
‫هوای فراوونی اون بیرون در حال گردشه
‫کافیه آدم دستشو دراز کنه و بقاپدش
‫این قدرت توئه،
‫تا ببینی چه چیزی پنهانه و تصاحبش کنی
‫یه ذهن کوچک فقط ‫به چیزی که می‌تونه ببینه باور داره
‫یه چارچوب کوچیک ‫برای خودش درست می‌کنه،
‫و منتظر میشه تا تصاحب بشه
‫و هیچوقت به این فکر نمی‌کنه ‫که سرنوشتش رو چی کنترل می‌کنه
‫ولی ما می‌دونیم که کنترل سرنوشتمون ‫دست خودمونه، مگه نه؟
‫آدمایی شبیه من ‫و آدمایی شبیه تو
‫ما با روزی‌بخش بلندمرتبه ‫در ارتباطیم
‫بذرهای نعمت رو به عطا می‌کنه
‫و ما اونا رو توی باغچه‌مون پرورش میدیم
‫و بعد محصولشون رو جمع می‌کنیم و با اون‌ها،
‫از عدالت بهره‌مند میشیم
‫میگی «ما» ‫ولی من هنوز با چیزی موافقت نکردم
‫دست تو نیست که ‫موافقت کنی یا نکنی، عزیزم
‫از قبل درونت هست
‫یا می‌تونی بذاری خواب بمونه...
‫یا می‌تونی بیدارش کنی
‫حالا،
‫مرهم
‫می‌بینم که ازش خوشت اومده
‫حالا، بهش بگو چیکار کنه
‫بهش بگم؟
‫قبلاً هم با اجسام حرف زدی ‫می‌دونم که زدی
‫چیکار می‌تونه بکنه؟
‫می‌تونه جای اینکه بیهوده روی زمین افتاده باشه ‫بیشتر مفید باشه
‫پس بالاخره تصمیم گرفتی بیدارش کنی
‫ولی چطور این کارو کردم
‫عزیزم، کمتر فکر کن و بیشتر بدون
‫ادامه بده
‫منتظر اربابشه
‫استخون مرده‌ها
‫یه گاز دیگه بزن، نمی‌خوای؟
‫نه دیگه نمی‌خوام
‫حتی اگه گازم می‌گرفت، ‫گازش نمی‌زدم
‫ولی این غذای مورد علاقه‌ته ‫قهرمان کوچولوی من
‫حتی مغزدارش کردم
‫و فردا بازم همینجاست
‫همونطور که خورشید طلوع می‌کنه
‫خورشید رو می‌دونم ‫ولی نمی‌دونم این چرا هر روز هست
‫ساکت. داری گستاخی می‌کنی
‫حالا زبونتو گاز بگیر و غذاتو بخور
‫کل روز، باهاش چیکار می‌کنی؟
‫بهم آموزش میده
‫چیزایی که می‌تونه ‫زندگیمو نجات بده
‫زندگیمو بسازه
‫می‌دونی که اون مادرمون نیست
‫درسته. نیست
‫ولی خیلی بخشنده است
‫تو متوجه نیستی ‫اینجا موهبت‌های زیادی هست
‫تو همیشه میگی ‫توی این دنیا هیچ موهبتی وجود نداره
‫که هیچی به آدم داده نمیشه ‫مگه اینکه در عوضش چیزی گرفته بشه
‫خب بگو ببینم
‫اون چی داره ازمون می‌گیره؟
‫من ترسیده‌ام
‫و می‌‌خوام برم خونه
‫می‌خوام مادر رو ببینم
‫هر دومون می‌دونیم اونجا هیچی نیست
‫ولی موهبت‌ها چی؟
‫یادت رفته؟
‫یادت رفته باید از موهبت‌ها ترسید؟
‫نه یادم نرفته
‫پس اون داستان چی؟
‫«روزی روزگاری، یه دختر متولد شد»
‫اونجوری نیست
‫ولی «تمام دهکده بر این نظر بودند»
‫«که او زیباترین کودک بود»
‫خیلی خوب میشد اگه دهنتو می‌بستی
‫«مشخص شد که به این بچه ‫موهبتی داده شده...»
‫ساکت باش بچه
‫وگرنه داستان خودمو می‌نویسم
‫گرتل
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫پس بذار نشونت بدم چطوری بری
‫گرتل! منو تنها نذار!
‫گرتل!
‫دنبالم بیا
‫مطمئناً اون فقط یه کابوس بوده
‫ولی میل خلاص شدن ‫از شرش خیلی واقعی بود
‫ولی تنها ول کردنش ‫وسط تاریکی شب
‫نمی‌تونست واقعیت داشته باشه
‫هانسل؟
‫بیرونه و قهر کرده
‫به خاطر ضعف خودش
‫قدرت درخت‌ها رو سرزنش می‌کنه
‫اون یه پسر کوچیکه
‫حتی اگه یه سنگ‌ریزه کوچیک ‫توی کفشت بره
‫راه رفتن رو برات سخت می‌کنه
‫اون تا الان مثل یه بار ‫روی دوشت بوده
‫ولی دیشب از دستش خلاص شدی
‫واقعاً؟
‫نشدی؟
‫تو مادرش نیستی
‫با این حال، یادت نمیاد
‫آخرین بار کی بوده که
‫نمی‌دونستی اون پسر کوچولو کجاست
‫نباید اونجا تنها باشه
‫شاید نه
‫ولی تو قطعاً باید باشی
‫من باید برم بخوابم
‫که صبح زود بیدار بشم ‫و برم دنبال برادرم بگردم
‫چه نقشه خوبی
‫ولی می‌ترسم شب خوابم نبره
‫میشه یه چیزی بهم بدین ‫که کمک کنه بخوابم؟
‫یه خواب‌آور برات درست می‌کنم ‫همیشه جواب میده
‫مثل یه بچه می‌خوابی
‫مثل بچه‌ای که تو بغل مامانش خوابیده
‫آره
‫ممنون
‫موقع درست کردن خواب‌آور مراقب باش
‫یه برگ یا شاخه کمتر یا بیشتر بریزی،
‫یه مخلوط کاملاً متفاوت درست می‌کنی
‫معجونی از کابوس‌ها
‫خب، دیگه شب بخیر
‫بیا بریم ‫اینجا جای تو نیست
‫زود باش منو نگاه کن
‫دیگه مهم نبود که
‫خواب دیده بودم ‫یا واقعاً اتفاق افتاده بود
‫وحشت چیزی که زیر خونه دیده بودم،
‫اثبات چیزی بود که ‫از قبل می‌دونستم
‫الان فقط باید آروم می‌بودم و ‫ادای احمق‌ها رو در می‌آوردم
‫فقط تا وقتی که بتونم رودست بزنم
‫شب آزاردهنده‌ای بود، مگه نه؟
‫بادی رو که از تپه‌ها پایین می‌اومد و
‫همه پنجره‌ها رو می‌لرزوند، حس کردی؟
‫فکر نکنم
‫مطمئنم به خاطر استفاده از ‫خواب‌آور من بوده
‫دیدی شیر تازه آوردم؟
‫آره دیدم
‫خوشمزه است
‫خبری از فراری کوچیکمون نشده؟
‫نه، نشده
‫خب بیرون چشمامو باز می‌کنم ‫شاید پیداش کردم
‫جایی میرین؟
‫طبیعت معمولاً من رو فرا نمی‌خونه،
‫ولی وقتی این کارو می‌کنه ‫سعی می‌کنم جوابشو بدم
‫حواست به کتری باشه، خب؟
‫برای وقتی که برمی‌گردم ‫یه فنجون چای درست کن
‫دستت درد نکنه
‫و غذا رو بذار بیرون بمونه
‫شاید وقتی اومدم ‫بخوام یه چیزی بخورم
‫
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫شاید به صلاحمونه ‫که هانسل پیشمون نیست
‫مگه نه؟
‫به زودی باعث ترست میشد،
‫مردا اگه باهوش باشن ‫همه همین‌کارو می‌کنن
‫و ترس به راحتی ‫تبدیل به نفرت میشه
‫بهتره تو رو همونطور که بودی به خاطر بیاره
‫نه اونجوری که قراره باشی
‫با چیزایی که دارین یادم میدین،
‫یه روزی خیلی قدرتمند میشم؟
‫آره میشی
‫میشه به همه چی ‫تسلط و تملک داشته باشم؟
‫تقریباً همه چیز
‫باید ضعف‌هامونم قبول کنیم
‫شما هم ضعفی دارین؟ آسیب‌پذیرین؟
‫فقط اونی که ازم گرفته شده
‫فقط اونی که ازت گرفته شده
‫و بزودی برات حکم زهر رو خواهد داشت
‫و باید اونو ببلعی
‫قبل از اینکه اون تو رو ببلعه
‫زهر رو ببلعم؟
‫مگه راه دیگه‌ای ‫برای رسیدن به مصونیت هست؟
‫ولی نکته‌ای که در مورد زهر مهمه اینه که
‫بین تمام چیزایی که ‫توی این دنیای بزرگ و بد هست،
‫هیچ چیز به اندازه اون شیرین نیست
‫با برادرم چیکار کردی؟
‫فقط از سر راهت برداشتمش
‫اون تمام چیزی بود ‫که تو این دنیا داشتم
‫دوباره این حرفو بزن ‫تا زبونتو به یه گل تبدیل کنم
‫تا یادت بندازه تصمیم گرفتی
‫چقدر خوب، احمق و موقتی باشی
‫یا می‌تونی مسیری که ‫برات روشن کردم رو ادامه بدی
‫هرکاری می‌خوای ‫می‌تونی با من بکنی،
‫ولی به شرطی که اونو آزاد کنی
‫هیچوقت نمی‌تونم این کارو بکنم
‫چرا نمی‌تونی؟
‫چون اون پسر کوچولو زهر توئه
‫تنها کار باقی‌مونده ‫اینه که خوشمزه‌اش کنم
‫نمی‌تونی
‫عزیزم،
‫یادم نمیاد هیچوقت
‫انجام یه کاری، به اندازه الان ‫برام مهم بوده باشه
‫بهت حسودیم میشه
‫که در سرآغاز تجربیاتت وایسادی،
‫و همه چیز پیش روته
‫به سلامتی دوباره جوون شدن
‫یه تعادل زیبا
‫پشتکارت رو تحسیت می‌کنم
‫ولی بیشتر از هر چیزی
‫کنجکاوم که بدونم چرا
‫چرا باید بخوای منو خواب کنی،
‫درحالی که کلی کار برای انجام هست
‫من کاری که ازم می‌خوای رو نمی‌کنم
‫من اصلاً شبیه تو نیستم
‫ما از جوهره‌ای یکسان ساخته شدیم
‫پلیدی یکسانی
‫وگرنه، چطور ممکنه داستان من رو بدونی،
‫بدون اینکه خودم برات تعریف کرده باشم؟
‫داستان تو؟
‫به ما موهبت یکسانی داده شده،
‫جادوی یکسانی...
‫درست مثل اون،
‫با اون کلاه صورتی کوچیکش
‫داستان من رو از کجا می‌دونی...
‫می‌دونم این داستان مورد علاقه توئه،
‫ولی داری اشتباه تعریفش می‌کنی
‫درسته
‫اون خوشگلترین دختر بود،
‫و همه اینو می‌دونستن
‫ولی از درون،
‫مثل سرکه،
‫شیرین و فاسد بود
‫حتی منم ازش متنفر بودم
‫من مادرش بودم
‫چون اون همه چی رو ازم گرفت
‫و ممکن بود منم نابود کنه
‫اگه زودتر از شرش خلاص نمی‌شدم
‫پس اونو به تاریکی پس دادم
‫تاریکی‌ای که از اول ساخته بودش،
‫و فکر کردم این ختم ماجراست
‫ولی اشتباه می‌کردم
‫اون باهام موند
‫توی افکارم، توی خواب‌هام، ‫مثل سایه دنبالم بود،
‫بهم وعده می‌داد بخشی از قدرتش رو ‫به من هم بچشونه
‫تنها لازم بود شجاع باشم،
‫و به تاریکی اعتماد کنم
‫و شجاع بودم
‫و اعتماد کردم
‫و مثل کاری که خودش کرد،
‫خودمو از بقیه تعلقات خلاص کردم
‫سرم رو خلوت کردم
‫بچه‌هام رو خوردم
‫انقدر حریص دونستن قدرت‌های خودم بودم،
‫که نجویده قورتشون دادم
‫خودمو به شکل یه پیرزن درآوردم
‫تا مهربون و ضعیف به نظر برسم
‫یه خونه برای خودمون ساختم،
‫خونه‌ای با یه آشپزخونه و غذاخوری مناسب
‫اگه بخوام می‌تونم ‫همه‌شونو اسم ببرم
‫یه توماس داشتیم ‫یه ایزابلا
‫یه ویلیام دوستداشتنی
‫یه الیزابت عزیز
‫یه هری، یه سارا
‫یه پاول، یه کیت
‫و حالا، فقط به خاطر تو،
‫یه هانسل
‫تا خودتو از شرش خلاص کنی ‫و قدرت‌هات رو در آغوش بگیری
‫چه پسر نازنینی
‫نازنین و چاق و چله ‫و لطیف
‫اون کجاست؟
‫برادرم کجاست؟
‫خب یه مدتی اینجا بمون، باشه؟
‫از کجا معلوم ‫حتی شاید ازش لذت بردی
‫فقط امیدوارم گرسنه باشی
‫وقت خوابته،
‫کوچولوی عزیز
‫برو و به خواهرت ‫بوس شب‌بخیر بده
‫برادر گوش کن
‫می‌دونم اونجایی. ‫من میارمت بیرون
‫با اینکه چشمات کور شده ‫ولی دوباره منو خواهی دید
‫این قول ابدی من به توئه
‫کافیه
‫حالا برو بخواب
‫چه پسر خوبی
‫چه دنیایی
‫هانسل، صبر کن!
‫هانسل!
‫گرتل
‫ساکت باش
‫حالت خوبه
‫تا وقتی من باشم، حالت خوب خواهد بود
‫ولی اون چی؟
‫اون دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه
‫گرتل، تو ترسیدی
‫از چی؟
‫از دنیا؟
‫نه...
‫فقط از خودم
‫همیشه بخشی از من رو خواهی داشت برادر
‫بخشی از من که خودت نگرفتیش
‫بلکه خودم با خوشحالی بهت دادمش
‫وقتی از اینجا بری ‫همراهت میاد
‫وقتی برم؟
‫بدون تو؟
‫آره
‫تک داستانی که داشتیم ‫حالا به دو داستان تقسیم میشه،
‫و راهمون از هم جدا میشه
‫راه تو، تو رو به چیزی که ‫باید پیدا کنی هدایت می‌کنه
‫راه من، منو هدایت می‌کنه
‫بهش گفتم حواسش بهت باشه
‫مطمئن میشه که به سلامت به اونجا برسی
‫گرتل، بازم منو خواهی دید
‫راستی، داره منو کجا می‌بره؟
‫راهی کردنش زیاد سخت نبود
‫اگه قرار بود بره و راهش رو پیدا کنه،
‫نمی‌تونستم سر راهش قرار بگیرم،
‫همونطور که اون هم ‫نباید سر راه من قرار می‌گرفت
‫می‌فهمیدم که حداقل در این مورد ‫حق با اون زن بود
‫که بذارم بره ‫و داستان خودشو پیدا کنه،
‫و شجاعت زندگی کردنش رو به دست بیاره
‫همونطور که من هم ‫باید این کارو بکنم
‫من قدرت طبیعی خودمو دارم
‫کمکش می‌کنم رشد کنه،
‫و می‌دونم بلدم باهاش چیکار کنم
‫می‌دونم انتخابش با خودمه
‫می‌تونم با تاریکی تغذیه‌اش کنم ‫یا بهش کلی روشنایی بدم
‫نگاه کردم و دیدم
‫و فهمیدم
‫حالا اسیرکننده رفته بود ‫و آتیشش خاموش شده بود
‫اونا آزاد بودن که برن...
‫و در آرامش باشن
‫و من آزاد بودم
‫که برم و هرگز به عقب نگاه نکنم،
‫یا بمونم و یه چیز جدید بسازم
‫بر روی همه چیزایی ‫که نابود شده بودن
‫می‌دونستم راهم ‫خودش رو پدیدار می‌کنه
‫و فقط لازم بود شجاع باشم
‫و به خودم اعتماد کنم
‫و من شجاعم
‫و به خودم اعتماد خواهم کرد
ارائه شده توسط سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور برای دریافت آدرس بدون فیلتر سایت عضو تلگرام ما شوید @TopOneMovie