ارائه شده توسط وب سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس همیشگی سایت : www.T1Movie.com تلگرام و اینستاگرام ما : @TopOneMovie
‫«وقتی تو خواب بودی»
‫♪ این قراره یه عشق جاودانه باشه ♪
‫♪ این قراره همونی باشه که براش منتظر بودم ♪
‫♪ این قراره اولین باری باشه که ♪ ‫♪ کسی منو دوست داره ♪
‫♪ دوست داشتن تو یه جورایی فوق‌العاده‌ست ♪
‫♪ چون تو به من نشون دادی ♪ ‫♪ که چقدر اهمیت می‌دی ♪
‫♪ تو به من شوق زندگی دادی ♪
‫♪ و وانمود کردی که ذوق و شوق بیشتری ♪ ‫♪ برای ارائه داری ♪
‫♪ این قراره ♪ ‫♪ فقط من و تو باشیم ♪
‫♪ بله، قربان ♪ ‫♪ ابدی ♪
‫♪ بغل و آغوش و بوسیدن و تمنا ♪
‫♪ باهم برای همیشه ♪ ‫♪ از میون بارون و هر موقعیتی ♪
‫♪ آره، آره، آره ♪ ‫♪ من و تو ♪
‫♪ مادامی که عشقانه زندگی کنم ♪ ‫♪ با مهربونی بهت خدمت می‌کنم ♪
‫♪ چون لایقشی ♪ ‫♪ هی، تو واقعا سزوارشی ♪
‫♪ تو واقعا لایقشی ♪ ‫♪ آره، آره ♪
‫♪ عشق، عشق، عشق ♪
‫♪ از این لحظه به بعد ♪
‫خب، دو تا چیز هست که از بچگیم یادم میاد.
‫فقط یادم نمیاد اینقدر نارنجی بوده باشه.
‫اولین چیزی که یادم میاد ‫ اینه که با پدرم بودم.
‫اون همیشه یه نگاه اندیشمندانه ‫به خودش می‌گرفت
‫و بعدش می‌گفت:
‫«زندگی همیشه اونجوری که ‫برنامه‌ریزی می‌کنی پیش نمیره.»
‫ای کاش اون موقع می‌فهمیدم که داره ‫درباره زندگی من حرف می‌زنه.
‫ولی این هیچ وقت جلوی ‫ماجراجویی‌هامون رو نگرفن.
‫اون با ماشین کارکرده‌مون ‫بار و بندیل رو جمع می‌کرد
‫و داستان‌های شگفت‌انگیزی درباره ‫سرزمین‌های عجیب و غریب برام تعریف می‌کرد
‫وقتی راهی مقصدهای ‫هیجان‌انگیزی مثل میلواکی شدیم.
‫عجیبه که ویسکانسین اصلاً ‫اون‌قدرها هم عجیب و غریب نیست!
‫ولی خاطرات مورد علاقه من داستان‌هایی بود
‫که درباره مادرم تعریف می‌کرد.
‫اون من رو به کلیسایی می‌برد ‫که توش ازدواج کرده بودن،
‫و من التماسش می‌کردم ‫بیشتر درباره مراسم
‫و عمو اروین دیوونه‌ام
‫که توی ماکارونی و پنیر خوابش برد، بگه
‫از پدرم پرسیدم که کی فهمید ‫واقعاً مادرم رو دوست داره.
‫و اون بهم گفت: ‫«لوسی، مادرت یه هدیه خاص بهم داد.
‫اون دنیا رو بهم داد.»
‫در واقع یه کره زمین با یه چراغ توش بود.
‫ولی برای یه عاشق‌پیشه‌ای مثل اون، ‫انگار که دنیا رو بهش داده بود.
‫خب، اولین باری که دیدمش،
‫دقیقاً دنیا رو بهم نداد. ‫یه بلیط ورود قطار یک و نیم دلاری بود.
‫ولی من هر روز منتظرش بودم.
‫خب، ما هیچ وقت واقعاً صحبت نکردیم، ‫ولی می‌دونم یه روزی این کار رو می‌کنیم.
‫و می‌دونم که یه روزی راهی پیدا می‌کنم ‫که خودم رو معرفی کنم
‫لوسی!
‫ماهیت دعوی، ‫ورود درخت کریسمس از پنجره.
‫چطور قراره این رو بزنم تو بیمه‌ام ؟
‫اونا هنوز از آتیش‌سوزی که جو جونیور ‫تو راه‌پله با باربیکیو درست کرد، عصبانی‌ان.
‫- جام خالی بود. ‫- سوسیس‌ها عالی شدن.
‫- ببین، من هزینه این رو می‌دم. ‫- اشکالی نداره، لوسی.
‫برادرم جولی تو کار شیشه‌ست.
‫داشت یادم می‌رفت. ‫کریسمس مبارک.
‫آه، لوسی.
‫لازم نبود این کار رو بکنی.
‫خب، خودم می‌خواستم.
‫من هنوز خرید کریسمسم رو انجام ندادم.
‫هی، پاپا.
‫می‌تونم اون بطری شراب بلو-نان که ‫دخترعمو ارنلا داد رو به افسر نظارتم بدم؟
‫نمی‌بینی مهمون داریم؟
‫- سلام کن. ‫- سلام، لوس.
‫قشنگه...
‫پلیورت.
‫- ممنون. ‫- اونجاست.
‫لوسی، تو دختر خوبی هستی. ‫جو جونیور هنوز مجرده.
‫آره، تعجب‌آوره.
‫چی می‌خوری؟
‫- همیشگی. ‫- خب چیه؟
‫- خردل، کوکاکولا. ‫- لوسی. لوسی، لوسی، لوسی.
‫- سلام، جری. ‫- خوشحالم که اینجا پیدات کردم.
‫امیدوار بودم تو برمودا پیدام کنی.
‫برمودا؟ ‫جک خوبی بود.
‫دارم تو رو برای کارمند ماه پیشنهاد می‌دم.
‫همیشگی.
‫واقعاً؟ نمی‌دونستم کارمند ماه داریم.
‫بله که داریم.
‫«سرپرست جری والاس ‫لوسی مودراتز رو
‫برای کارمند ماه پیشنهاد می‌دهد.»
‫«لوسی هیچ وقت دیر نمی‌کند، ‫همیشه در تعطیلات کار می‌کند،
‫حتی اگر در تعطیلات قبلی هم کار کرده باشه.
‫فقط به خاطر اینکه روز شکرگزاری کار کرده،
‫لوسی حاضر است کریسمس هم کار کند.»
‫جری، من کریسمس کار نمی‌کنم.
‫یه لوح قشنگ با مهر شهردار می‌گیری.
‫- من رأی ندادم. ‫- می‌تونی سوار ارابه شی.
‫- تو کارنوال روز سنت پدی. ‫- از رژه‌ها متنفرم.
‫از حقوق اضافی تعطیلات گفتم ؟
‫- ازت متنفرم. ‫- لوسی.
‫ببین، وایولت مریضه ‫و سلست نمی‌تونه جابجا بشه
‫چون یه مراسم بزرگ خانوادگی داره.
‫و من به بچه‌هام قول دادم ‫که امسال پیششون باشم.
‫این افتضاحه، جری.
‫می‌دونم که منصفانه نیست، ‫و نمی‌تونم مجبورت کنم.
‫ولی، لوسی، تو تنها کسی هستی گه...
‫بدون خانواده‌ست.
‫بیا، ریچی.
‫سلام.
‫کریسمس مبارک.
‫پالتوی قشنگیه؟ ‫کریسمس تو هم مبارک؟
‫تو زیبایی. با من ازدواج می‌کنی؟
‫دوستت دارم.
‫- هی. ‫- پالتوی قشنگیه.
‫کریسمسه.
‫دنبال دردسر نیستم. اوه!
‫بریم، بریم، بریم.
‫یکی کمکم کنه، لطفاً.
‫آقا؟ آقا؟ آقا؟
‫حالتون خوبه؟ می‌تونید بلند شید؟ ‫خدای من، آقا، این خوب نیست.
‫خدای من، آقا... ‫می‌تونید... نفس بکشید؟
‫خدای من، بوی خوبی می‌دی. ‫لطفاً بیدار شید. لطفاً، لطفاً.
‫خدای من. ‫می‌شه بیدار شید؟
‫می‌تونی منو بشنوی؟
‫خدای من.
‫بیدار شو. یکی کمکم کنه، لطفاً.
‫آقا؟ ‫آقا؟
‫یه قطار داره میاد و سریع هم هست. ‫یه قطار سریع‌السیر.
‫خدای من.
‫سلام.
‫- خیلی خب، بیاریدش اینجا. ‫- یه دکتر اینجا می‌خوام.
‫دکتر استیونز، دکتر جسیکا استیونز...
‫سلام، ببخشید.
‫حدود دو ثانیه پیش، ‫یه مرد رو آوردن...
‫- اسمش چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- باید اسمش رو بدونم. ‫- اونجاست.
‫اسمش رو نمی‌دونی؟ ‫چرا...
‫- نمی‌تونی بری تو. ‫- نمی‌تونی بری اونجا.
‫-نه، نمی‌فهمید. ‫- خانواده‌ای؟
‫- فقط خانواده. ‫- نه، نمی‌فهمید.
‫- من بودم... ‫- اونجا منتظر بمون.
‫خب، بچه‌ها، اینجا چی داریم؟
‫قرار بود باهاش ازدواج کنم.
‫دکتر روبین ‫یا دکتر اورتیز رو بیارید اینجا.
‫دکتر ممراک به ICU غرب.
‫بیا، بیا با من. ‫اینجا.
‫- بذار صدات رو بشنوه، عزیزم. ‫- باشه.
‫سلام.
‫همه چیز درست می‌شه. می‌دونم. ‫همه چیز روبه‎‌راه می‌شه.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫اون زنیه که جونش رو نجات داد؟
‫آره.
‫از این جالب‌تر هم می‌شه. ‫اون نامزدشه.
‫ببخشید، خانم.
‫ببخشید، ولی باید چند تا سوال ازتون بپرسم.
‫- باشه. ‫- افسر، می‌تونم مزاحمتون بشم؟
‫- حتماً. من اونجا می‌مونم. ‫- ممنون.
‫- من دکتر روبین هستم. ‫- سلام، من لوسی‌ام.
‫درباره مجوز باهام حرف نزن. ‫کدوم گوریه؟
‫- بابا، منو خجالت نده. ‫- خیلی رنگ‌پریده‌ست. خدای من.
‫- این چه وضعیه؟ ‫- این پسر منه. حالش چطوره؟
‫نمی‌تونید اینطوری وارد این بخش بشید.
‫- حالش خوب می‌شه، درسته؟ درسته؟ ‫- چی شده؟ چه خبره؟
‫- تو کماست. ‫- تو روز کریسمس.
‫خدای من.
‫علائم حیاتی‌اش قوی‌ان، ‫امواج مغزی‌اش خوبه.
‫- امواج مغزی؟ ‫- گمونم از این وضعیت عبور می‌کنه.
‫- شما متخصص هستید؟ ‫- چطور این اتفاق افتاد؟
‫اون رو از سکو ایستگاه قطار هل دادن پایین.
‫اون کیه؟
‫- اون نامزدشه. ‫- نامزدش؟
‫- آره. ‫- نامزد پیتر؟
‫- پیتر نامزد کرده؟ ‫- آره، فکر کردم...
‫نه، نه، متوجه نیستید.
‫منظورم اینه که ‫باید بهمون می‌گفت، درسته؟
‫شاید سرش شلوغ بوده.
‫انقدر سرش شلوغ بوده که به مادرش ‫نگفته که داره ازدواج می‌کنه؟
‫- سرش داد نزن. ‫- من سرش داد نمی‌زنم.
‫- کاش جک اینجا بود. ‫- مامان‌بزرگ؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- یه مشکل کوچیک قلبی داره.
‫تا حالا سه بار حمله داشته.
‫حمله نبودن. ‫دوره بیماری بود.
‫- شنواییش که مشکلی نداره. ‫- ببخشید، دکتر.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫هی، رفیق، اون جونش رو نجات داد.
‫تو جونش رو نجات دادی؟
‫آره، آره، ولی...
‫فکر کردم از سکو هل داده شده.
‫این دختر پرید روی ریل‌ها.
‫تو پریدی روی ریل‌؟
‫دکتر، اینجا باید فقط خانواده باشن.
‫- اون عضوی از خانواده‌ست. ‫- اون نامزدشه، احمق.
‫- ببین، متاسفم، متوجه نیستید. ‫- خیلی متاسفم.
‫ما مدت زیادیه که ندیدیم‌ش، ‫پس نمی‌دونستیم.
‫همیشه می‌خواستم یه دختر خوب پیدا کنه.
‫خیلی خوشحالم که تو رو پیدا کرده.
‫پیتر.
‫- چرا این رو گفتی؟ ‫- چی رو گفتم؟
‫- من نامزدش نیستم. ‫- چرا بهم گفتی که هستی؟
‫من نامزد نیستم. ‫حتی باهاش حرف هم نزدم.
‫چی؟ ولی پایین گفتی... ‫گفتی می‌خوای باهاش ازدواج کنی.
‫داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫خب، دفعه بعد که با خودت حرف می‌زنی،
‫به خودت بگو مجردی ‫و مکالمه رو تموم کن.
‫- چیکار کنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اون منو محکم بغل کرد. ‫می‌دونی، نمی‌تونستم بهش بگم.
‫- می‌دونم. ‫- ببخشید، پرستار.
‫- تو بیمارستان داروخانه هست؟ ‫- چی لازم داری؟
‫السی، نیتروگلیسیرین می‌خواد.
‫برای مشکل قلبیش؟
‫مشکل؟
‫مشکلات.
‫یه چیزی می‌دونی، ‫فکر کنم جونش رو نجات دادی.
‫در واقع، فکر کنم ‫جون کل خانواده رو نجات دادی.
‫خدا خیرت بده.
‫چرا با من نمیاید؟ ‫می‌برمتون اونجا.
‫خب،
‫بگو چطور با پیتر آشنا شدی.
‫مامان، الان نمی‌خواد ‫درباره‌اش حرف بزنه، باشه؟
‫چرا نه؟ ‫یه داستان خوب می‌تونه مفید باشه.
‫- از کجا می‌دونی خوب بوده؟ ‫- البته که خوب بوده.
‫چرا نباید خوب باشه؟
‫اون یکی دختره چی؟ ‫همونی که تو بار ملاقاتش کرد.
‫اون چه ربطی به قیمت تخم‌مرغ داره؟
‫- اشلی بارتلت بیکن. ‫- اکس.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫خیلی مغرور بود
‫اونم برای کسی که به ‫اسم گوشت صبحانه نامگذاری شده.
‫خب، الان یه دختر خوب داره.
‫پس تو اونو از اشلی دزدیدی؟
‫شرط می‌بندم عشق در نگاه اول بود. درسته؟
‫من این چیزا رو خوب حس می‌کنم.
‫- السی، بذار خودش بگه. ‫- داره می‌گه.
‫شرط می‌بندم که اون تو رو ‫با اون ماشین شیکش برداشته...
‫اولین چیزی که درباره‌اش ‫توجهت رو جلب کرد چی بود؟
‫- لبخندش بود. ‫- اونا روکشن.
‫ششصد دلار برای هر دندون.
‫خب، همدیگه رو دیدیم
‫و، اون لبخند زد.
‫و...
‫و فهمیدم که زندگیم ‫دیگه هیچ وقت مثل قبل نخواهد بود.
‫پس...
‫- فردا شب، ساعت ٨. ‫- چی؟
‫من بلیت شو «آیس کپیدز» گرفتم. ‫آشنا دارم.
‫سلام.
‫شرط می‌بندم داری فکر می‌کنی ‫که من وسط شب اینجا چیکار می‌کنم؟
‫خب، فکر کردم ‫باید خودم رو معرفی کنم.
‫اسم من لوسی‌ـه.
‫لوسی النور مودراتز.
‫گمونمم باید بدونی ‫خانواده‌ات فکر می‌کنن که ما نامزدیم.
‫تا حالا نامزد نکرده بودم. ‫این برای من خیلی ناگهانیه.
‫چیزی که واقعاً اومدم اینجا بگم ‫این بود که
‫نمی‌خواستم این اتفاق بیفته.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫منظورم اینه که اگه بیدار بودی، ‫من تو این دردسر نمی‌افتادم.
‫خدای من. ‫نه اینکه بخوام تو رو مقصر بدونم. ببخشید.
‫فقط اینکه، می‌دونی، ‫وقتی بچه بودم،
‫همیشه تصور می‌کردم که ‫چطور قراره بشم،
‫یا قراره کجا باشم، ‫یا وقتی بزرگ شدم قراره چی داشته باشم.
‫و، می‌دونی، چیزهای معمولی بود.
‫می‌دونی، یه خونه و خانواده ‫و چیزهایی مثل اون می‌خواستم.
‫می‌دونی، نه اینکه شکایتی داشته باشم ‫یا چیزی،
‫چون، می‌دونی، یه گربه دارم.
‫یه آپارتمان دارم.
‫مالکیت کامل یه کنترل از راه دور. ‫این خیلی مهمه.
‫فقط...
‫هیچ وقت کسی رو ندیدم ‫که بتونم باهاش بخندم، می‌دونی؟
‫به عشق در نگاه اول اعتقاد داری؟
‫نه، شرط می‌بندم که اعتقاد نداری. ‫احتمالاً خیلی منطقی هستی برای این چیزها.
‫یا تا حالا شده کسی رو ببینی،
‫و بدونی که اگه اون شخص ‫واقعاً تو رو بشناسه، اون...
‫خب، اون قطعاً مدل فشن بی‌نقصی ‫که باهاش بوده رو رها می‌کنه
‫و می‌فهمه که تو همونی هستی ‫که می‌خواد باهاش پیر بشه.
‫تا حالا عاشق کسی شدی که ‫حتی باهاش حرف نزدی؟
‫تا حالا انقدر تنها بودی که شب ‫رو با گیج کردن یه مرد تو کما بگذرونی؟
‫برایان لینچ.
‫آقای برایان لینچ، ‫لطفاً با امبر لینچ در ٢٦١٧ تماس بگیرید.
‫خدای من.
‫خداحافظ.
‫- لوسی. نمی‌دونستیم اینجایی. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫- تمام شب اینجا بودی؟ ‫- آره.
‫مثل منی. ‫من همیشه می‌تونستم هر جا بخوابم.
‫و باور کن، این کار رو کرده.
‫دمت گرم، مامان‌بزرگ.
‫خب، پیتر چطوره؟
‫خب، رنگ و روش بهتر شده.
‫رنگ و رو گرفته. ‫به نظر می‌رسه یه کم رنگ و رو گرفته.
‫آره.
‫خب، من باید برم، ‫پس خوشحال شدم دوباره شما رو دیدم.
‫- چرا بهش نمی‌گی؟ برو، بهش بگو. ‫- آره.
‫ما نتونستیم کریسمس رو جشن بگیریم،
‫پس خوب می‌شه اگه بتونی به ما ملحق شی.
‫خیلی دوست دارم، ولی نمی‌تونم.
‫- جک هم میاد. ‫- درسته. هنوز جک رو ندیدی.
‫- نه، هنوز نه. ‫- اون خیلی خوشحال می‌شه که تو رو ببینه.
‫پس امشب میای؟
‫واقعاً نباید بیام، ‫چون باید کار کنم. نمی‌تونم.
‫ببین، بفرما. ‫شماره تلفن و آدرست رو اینجا بنویس.
‫میج باهات تماس می‌گیره ‫و راضیت می‌کنه.
‫باشه.
‫اینم یه کارت دیگه ‫برای وقتی که نظرت عوض شد.
‫ما تو کار مبلمان املاک هستیم.
‫ما مبلمان از مرده‌ها می‌خریم.
‫باشه. خب، من دارمش، پس خداحافظ.
‫- خداحافظ، عزیزم. بعداً می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫- خانم؟ ببخشید، خانم. ‫- چی؟ این چیه؟
‫ببخشید، خانم کالاهان. ‫اینا وسایل شوهرتونه.
‫اون شوهر من نیست.
‫ببخشید. نامزدتون.
‫تو نامزد پیتر هستی؟
‫- باشه. ‫- دالتون کلارک.
‫همکار پیتر ‫در لوبل، پارکر، جیکوبز و فینک.
‫- من باید برم. ‫- اون آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫سال سختی داشته.
‫با اون تصادف ‫ماه گذشته و همه چیز.
‫- تصادف؟ ‫- خب، البته که تصادف بود.
‫منظورم اینه که تقصیر من نبود... ‫بهت گفته تقصیر من بوده؟
‫ما داشتیم بسکتبال بازی می‌کردیم، باشه؟ ‫من یه مداد داشتم. من وکیلم، معمولا یه مداد با خودم دارم.
‫- باشه. ‫- خدای من، اون...
‫همه چیز درست می‌شه.
‫خب، مشکل چیه؟
‫مشکل چیه؟ جری، اونا ‫فکر می‌کنن من عروس آینده‌شونم.
‫و مادربزرگ، ‫یه مشکل قلبی داره.
‫اگه حقیقت رو بگم، ‫حمله قلبی می‌کنه و می‌میره،
‫و این تقصیر من می‌شه.
‫خب، پس باهاشون همراهی کن.
‫و وقتی پیتر از کما بیرون بیاد،
‫خانواده انقدر خوشحال می‌شن، ‫که براشون مهم نیست که بهشون دروغ گفتی.
‫احتمالاً حتی ازت تشکر هم می‌کنن.
‫فقط خردل.
‫باشه، اگه از کما بیرون نیاد چی؟
‫خب، کی می‌فهمه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- حالا، ببین، ببین. لوسی.
‫وقتی مادرم فهمید ‫که دارم با همسرم ازدواج می‌کنم،
‫روده‌هاش ترکید.
‫- خدای من. ‫- حالا، اگه الان بهشون بگی،
‫انگار که مادربزرگه رو کشتی.
‫بیا، مل. مل... ‫پیس، پیس، پیس!
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫لوسی.
‫- سلام، سال. سلام. ‫- اومدی، نه؟
‫- آره. ‫- حالت چطوره؟
‫خوبم. خوبم.
‫بیا، چند دقیقه همراه من باش. ‫دوست ندارم تو خونه سیگار بکشم.
‫- گوش کن، یکی می‌خوای؟ ‫- دارم ترک می‌کنم.
‫آفرین.
‫بیا، بشین.
‫اذیتت نمی‌کنن، نه؟
‫نه، نه، خوبم.
‫می‌دونستی ‫که من پدرخوانده پیترم؟
‫واقعاً؟ فکر می‌کردم باید ‫کاتولیک باشی برای این کارا.
‫آکس این رسم رو سرهم‌بندی کرد.
‫اون ٥٠ تا صندلی تاشو برای شب ‫بازی دبلنای پدر شیاه اهدا کرد.
‫می‌دونی، پدرخوانده بودن ‫برای کاتولیک‌ها خیلی مهمه.
‫این یعنی تو تقریباً ‫عضو خانواده‌ای.
‫خب، تو خوش‌شانسی.
‫خیلی مهمه که خانواده ‫تو این موقع از سال دور و برت باشن.
‫تو...
‫منظورم اینه که والدینت پیشت هستن؟
‫نه، نه. ‫مادرم وقتی خیلی جوون بودم مرد.
‫و چند سال پیش، پدرم مریض شد.
‫و ما از ایندیانا به شیکاگو نقل مکان کردیم ‫تا بتونه به یه بیمارستان تحقیقاتی بره.
‫تحقیق.
‫یه اصطلاح پزشکی برای «خیلی گرون»، نه؟
‫آره. دقیقاً. مجبور شدم مدرسه رو ترک کنم ‫و بعد شروع کردم به کار برای سازمان ترانزیت شیکاگو.
‫و حدود یک سال پیش،
‫پدرم تصمیم گرفت که دیگه تحقیق بسه،
‫و اون فوت کرد.
‫همسر من بعد از ٥١ سال زندگی مشترک ‫دو سال پیش، نهم فوریه فوت کرد.
‫متاسفم.
‫آره، زمان سختی بود برای من.
‫- آره. ‫- ولی آکس منو از اون وضعیت بیرون آورد.
‫- دوستای خوبی هستید؟ ‫- بهترین.
‫لوسی، کالاهان‌ها...
‫خب، اونا منو ‫به عنوان بخشی از خانواده‌شون پذیرفتن.
‫هیچ وقت نمی‌ذارم کسی بهشون آسیب بزنه.
‫منم نمی‌ذارم.
‫مطمئنم که نمی‌ذاری.
‫لوسی؟ ‫اومدی؟
‫سلام، سال. این عالیه. ‫خب، شما دوتا بیاید تو.
‫اینجا خیلی سرده. ‫السی مشروب اگ‌ناگ درست کرده.
‫- یه نصیحت، نوشابه بخور. ‫- باشه.
‫آکس، مامان، ببین کی اینجاست. ‫لوسی اومده.
‫چه سورپرایزی.
‫- سلام، مری. ‫- بیا تو. اون بیرون سرده.
‫اوه، عزیزم.
‫ما یه شام فوق‌العاده داریم.
‫بوش خیلی خوبه.
‫سلام.
‫خیلی قشنگه.
‫- اون پیتره سمت راست. ‫- خیلی مهربونه.
‫آره، سنجاب‌ها.
‫اگ‌ناگ، بفرمایید.
‫مامان، کجایی؟ ‫دارم اگ‌ناگت رو سرو می‌کنم.
‫دارم دوربینم رو میارم.
‫همگی بجنبید. ‫نزدیک درخت بشید.
‫عکس‌های کریسمس.
‫- لوسی، بیا. ‫- بیا، لوسی.
‫- بریم. ‫- من...
‫به پرنده نگاه کن.
‫مامان، دوباره بگیر. ‫پلک زدم.
‫تو خوش‌شانسی. من که کورم.
‫آره، دوستش دارم.
‫- ببخشید. ‫- دیگه مشروب نمی‌خورم.
‫دیگه کمتر از این نمی‌خورم.
‫- شاید باید بخورم. ‫- این یکی رو تو بردی.
‫اینو ببین.
‫هدایای بیشتر. ‫این دوتا رو من برمی‌دارم.
‫- این چیه؟ ‫- بازش کن.
‫- چیه؟ ‫- برچرخونشون.
‫پیرسینگ؟ ‫واقعاً؟
‫خدای من، ممنون.
‫- دوشنبه می‌ریم والمارت. ‫- ممنون.
‫از من تشکر نکن. اگه دست من بود، ‫برات یه باربی می‌گرفتم.
‫- خوشت اومد؟ ‫- هدایای بیشتر.
‫- تو خال زدیم. ‫- مامان، این برای توئه.
‫«برای آکس، از طرف عمو ال.»
‫اون عمو ال دیگه چه خریه؟
‫عمو ال. ‫می‌دونی، عمو ال از بوفالو.
‫- عمو ال رو می‌شناسی. ‫- عمو ال؟
‫برای لوسی، از طرف بابانوئل.
‫- عمو ال رو که یادته. ‫- ال رو یادته؟ اینجا اومده بود.
‫آره، همون عمو ال.
‫یه کریسمس خیلی خوب بودش.
‫شرط می‌بندم هفت تا پاپیون‌ـه.
‫- نباید این کار رو می‌کردی. ‫- درسته، اون اینا رو درست کرده.
‫ساعت طلایی. ‫عاشقشم.
‫عزیزم، خیلی گرونه.
‫مامان‌بزرگ، اینا خیلی عالی‌ان. ‫ممنون.
‫خیلی قشنگن.
‫عمو ال رو یادته، ‫نه؟
‫نه. آره، آره. ‫خب، اون واقعاً عمو نبود.
‫- هیچ وقت چیزی براش نگرفتم. ‫- اون یه سبیل داشت.
‫اون دوست بابا بود، درسته؟
‫- من یه عمو اد می‌شناسم. ‫- نه، عمو ال.
‫کالاهان هستم.
‫پیام بذارید ‫و من بهتون زنگ می‌زنم. خداحافظ.
‫سلام، منم اشلی‌.
‫لیسبون فوق‌العاده زیباست، ‫ولی دارم سفرم رو کوتاه می‌کنم،
‫چون خیلی فکر کردم،
‫و چه اهمیتی داره،
‫باهات ازدواج می‌کنم.
‫جک.
‫- سلام. ‫- سلام، رفیق.
‫لوسی رو بیدار نکن.
‫لوسی کیه؟
‫لوسی نامزد پیتره.
‫نه، اون نامزد پیتر نیست.
‫هنوز ندیدیش؟
‫نه.
‫خب، اون عالیه. ‫عاشقش می‌شی.
‫می‌دونی چیه، بچه؟ ‫شاید امشب رو بمونم.
‫غلات صبحانة منو نخوریا.
‫پس اون غلات صبحانه مخصوص مری‌ـه.
‫دفعه قبل اسباب‌بازی توی جعبه ‫رو برداشتی، یادت میاد؟
‫صبح بخیر.
‫خدای من.
‫- ترسوندیم. ‫- ببخشید.
‫صبح بخیر، جک.
‫گمونم یادم نمیاد که دیده باشمت.
‫خب، احتمالاً چون ‫ما هیچ وقت همدیگه رو ندیدیم.
‫شاید هم به خاطر همینه.
‫تاکسی. باید برم. ‫خیلی دیرم شده، چون باید برم.
‫ولی خوشحال شدم دیدمت، جک. ‫پس خداحافظ.
‫- لوسی. ‫- باشه، ببین.
‫- می‌دونم که من... ‫- هی.
‫به خانواده خوش اومدی .
‫ممنون.
‫خداحافظ.
‫ما دعا می‌کنیم که حضور شفابخش خداوند
‫توسط بیماران و خانواده‌هایشان احساس شود.
‫به ویژه جو-جو گورکی، ‫پیتر کالاهان،
‫کریگ لیتل و پگی دان.
‫ما به درگاه خدا دعا می‌کنیم.
‫- خداوندا، دعای ما را بشنو. ‫- خداوندا، دعای ما را بشنو.
‫ای خدا، تو ما را فرا می‌خوانی ‫که به عنوان یک خانواده زندگی کنیم.
‫- ما را از... ‫- خب این لوسی کیه؟
‫اون نامزد برادرته.
‫فکر می‌کنی ‫اگه پیتر می‌خواست ازدواج کنه،
‫اون رو توی تریبون اعلام می‌کرد.
‫- ما روزنامه سان تایمز می‌خونیم. آمین. ‫- آمین.
‫پس چرا امروز صبح یواشکی رفت؟
‫اون کار داره.
‫من مراسم رو به لاتین بیشتر دوست دارم.
‫وقتی نمی‌دونی چی می‌گن، قشنگ‌تره.
‫- املاک بوربو رو گرفتی؟ ‫- گرفتم.
‫- املاک داونی چی؟ ‫- گرفتم.
‫- املاک هیمملشتاین؟ ‫- آره.
‫- املاک ون آلن رو گرفتی؟ ‫- هیمملشتاین خیلی طول کشید.
‫- محض رضای خدا، جک. ‫- فحش نده.
‫می‌بینی، تو الان داری ‫کسب و کار رو می‌گردونی.
‫یه چیزی هست که می‌خوام ‫درباره‌اش حرف بزنم.
‫- بعداً درباره‌اش حرف می‌زنی، باشه؟ ‫- الان درباره‌اش حرف بزن.
‫- اون نمی‌تونه تو کلیسا تو رو بکشه. ‫- لطفاً ساکت شو؟
‫هی، مهربون باش، ‫رفیق. ما تو کلیسایم.
‫- دارید مراسم رو مختل می‌کنید. ‫- کی تو رو پاپ کرده؟
‫آکس.
‫چطور جو کلی شد قاری گلیسا؟
‫اون ماری‌جوانا مصرف می‌کنه.
‫آمین.
‫- سلام، لوسی. ‫- سلام، لوسی.
‫سلام، لوسی.
‫یالا، مهره مسخره. ‫مادرت...
‫ببخشید، اینجا زندگی می‌کنید؟
‫اینجا زندگی می‌کنم؟ ‫من صاحب اینجام.
‫عالیه. خب، پس باید زنی که توی ‫واحد ٢٠١ زندگی می‌کنه رو بشناسی.
‫می‌شناسمش؟ ‫من باهاش قرار می‌ذارم.
‫خیلی تمیزه.
‫گربه؟
‫گربه پولدار؟
‫بیا اینجا. وقت غذاست.
‫گربه، گربه، گربه. گربه، گربه، گربه.
‫گربه.
‫گربه؟
‫غذا. گربه، گربه، گربه. بیا اینجا.
‫بیا اینجا. بیا عزیزم. ‫کجایی؟
‫خیلی ببخشید.
‫شوت خوبی بود.
‫برات یخ میارم. ببخشید. ‫انتظار کسی رو نداشتم.
‫هی، چطور اومدی اینجا؟
‫کلید؟
‫کلید. ‫زیاد اینجا می‌مونی؟
‫می‌دونی، به گربه غذا می‌دم.
‫پیتر گربه نداره.
‫سلام. ‫سلام، عزیزم.
‫پشمالو. ‫سلام، پشمالو.
‫باید خیلی گرسنه باشی.
‫جواب نمی‌دی؟
‫نه، می‌ذارم بره رو پیامگیر.
‫سلام؟
‫برای توئه.
‫سلام.
‫باشه. خداحافظ.
‫از بیمارستان بود.
‫گفتن مرسومه دوستان و ‫خانواده میان و خون می‌دن.
‫بیا با هم بریم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فکر کنم باید با کامیونت بریم.
‫نه، باید با ماشین پیتر بریم.
‫باشه.
‫می‌دونی کجا پارک شده، نه؟
‫آره، من... آره.
‫هی، باید ‫عکست رو برای طاقچه بگیریم.
‫- از من؟ ‫- نه، از تو و پیتر.
‫من خیلی خوش عکس نیستم.
‫شک دارم.
‫باشه، حالا، می‌خوام اینجا بشینی ‫و اینو بخوری وگرنه سرگیجه می‌گیری.
‫کی با پیتر آشنا شدی؟
‫هفدهم سپتامبر.
‫- سه ماه. خیلی سریعه. ‫- هیچ ایده‌ای نداری.
‫- خیلی سریعه. این... ‫- خانم.
‫خوبم.
‫- نامزدی سریعی بود. ‫- صبر کن، تموم نکردم.
‫خودم دارمش. دارمش.
‫تلویزیون به چه دردش می‌خوره؟ ‫اون تو کماست، ناسلامتی.
‫آکس. می‌دونی، ممکنه بشنوه.
‫پس براش رادیو بگیر.
‫شاید دوست داره براش آواز بخونیم.
‫شاید لوسی آهنگ مورد علاقه‌اش رو بدونه.
‫- پاف، اژدهای جادویی. ‫- اژدها.
‫اژدها.
‫کدوم یکی از سه کله‌پوک ‫مورد علاقه پیتر بود؟
‫- کرلی. ‫- کرلی.
‫- اون مورد علاقه همه‌ست. ‫- خب، من شمپ رو دوست دارم.
‫- بستنی مورد علاقه؟ ‫- باسکین-رابینز.
‫- تیم بیسبال مورد علاقه؟ ‫- شیکاگو.
‫کابز یا وایت ساکس؟
‫چه خبره؟
‫- چرا داری این همه سوال ازش می‌پرسی؟
‫از من نپرس، از دوست‌پسرش بپرس.
‫- این اصلاً خنده‌دار نیست. ‫- نه، نه. منظورم این دوست‌پسر نیست.
‫جو فاسکو.
‫- جو جونیور؟ ‫- بله، آقای جو فاسکو جونیور.
‫گفت که با هم صمیمی بودید.
‫آره، خب، اون همچنین گفته که ‫فویل آلومینیومی رو اختراع کرده.
‫اون متوهمه.
‫وقتی باهاش صحبت کردم ‫خیلی هم هوشیار و سرحال بود.
‫- وای، خدایا. ‫- مامان، حالت خوبه؟
‫- می‌بینی چی کار کردی؟ ‫- من چی کار کردم؟
‫می‌دونی، اگه می‌خواست ثابت کنه، ‫ثابت می‌کرد.
‫پیتر، یه بیضه داره.
‫- امکان نداره. ‫- چرا داره.
‫- حدود یک ماه پیش،
‫یه حادثه‌ای حین بازی بسکتبال پیش اومد.
‫و دوستش یه مداد تو جیب عقبش داشت.
‫- شاید...
‫نه.
‫اوه، نه.
‫- خب، یکی باید نگاه کنه. ‫- به من نگاه نکن.
‫- نه. ‫- آره، شاید...
‫- گوش کن، این کار من نیست... ‫- باشه، من مادرشم.
‫اوه، مامان.
‫خب، از جنبه مثبتش نگاه کنید.
‫جای بیشتری تو شورت‌هاش داره.
‫مامان.
‫- کیه؟ ‫- چی شده؟
‫- تو منو قال گذاشتی. ‫- تو چی؟
‫- قرارمون. ‫- چه قراری؟
‫برای شوی آیس کپیدز. ‫مجبور شدم بلیطت رو بخورم.
‫من هیچ وقت نگفتم باهات قرار می‌ذارم.
‫- چرا، گفتی. ‫- نه، نگفتم.
‫- گفتی. ‫- نگفتم.
‫- کیه؟ ‫- لوسی، منم سال.
‫- اوه، خدای من. ‫- چی، داری به جو جونیور خیانت می‌کنی؟
‫من خیانت نمی‌کنم. ‫یه بارشم خیانت نکردم.
‫- هی، می‌خوام با اون یارو دعوا کنم. ‫- هی. برو تو کمد.
‫- یه کلمه هم نگو. ‫- شورت خوشگلیه.
‫سلام.
‫من شورت پاچه‌دار رو ترجیه میدم ‫ولی اینا رو هم می‌پوشم...
‫- ببخشید. ‫- مهمون داری؟
‫نه، تلویزیونه. روشنه. ‫از خونه بغلیه.
‫قهوه یا چایی می‌خوای، یا چیز دیگه‌ای؟
‫نه، نه. هیچی نمی‌خوام.
‫لوسی، یه چیزی هست که باید بدونی.
‫- چی؟
‫خب، شبی که به دیدن پیتر رفتی، ‫من بیرون در بودم.
‫من حقیقت رو می‌دونم.
‫ببخشید. می‌دونی، ‫لازم نیست نگران باشی،
‫چون من همه چیز رو بهشون می‌گم.
‫هیچی بهشون نگو.
‫یادت میاد اون روزی که گفتی
‫هیچ وقت کاری نمی‌کنی ‫که به خانواده آسیب بزنه؟
‫- آره. ‫- خب، از وقتی که تو رو دیدن،
‫فکر می‌کنن که پیتر ‫دوباره پیششون برگشته.
‫حالا اگه حقیقت رو بهشون بگی، ‫دوباره اونو ازشون می‌گیری.
‫اونا بهت نیاز دارن، لوسی. ‫همونطور که تو به اونا نیاز داری.
‫ببین، من می‌دونم که تو دختر خوبی هستی.
‫و می‌دونم که کار درست رو انجام می‌دی.
‫- نمی‌دونم. ‫- آره. آره، می‌دونی.
‫راستی، چطور از...
‫پیتر، با اون یدونه...
‫می‌دونی چیه؟ ‫نمی‌خوام بدونم.
‫خداحافظ.
‫اوه خدای من. ‫چی کار می‌کنی... چی؟
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- لیز خوردم.
‫- داری کفش‌های منو امتحان می‌کنی؟ ‫- نه.
‫وقتی افتادم، پام رفت
‫تو کفش.
‫- کیه؟ ‫- منم، جک کالاهان.
‫اوه خدای من، دیگه کسی ‫از تلفن استفاده نمی‌کنه؟
‫- من استفاده می‌کنم. ‫- منظورم سکس چت نیست.
‫کی گفته؟
‫سلام. سوالات بیشتری داری؟
‫نه. یه هدیه نامزدی ‫برات دارم.
‫نباید زحمت می‌کشیدی.
‫کار من نیست. ‫از طرف پدر و مادرمه.
‫مبله. ‫می‌خوای بیارمش بالا؟
‫هی، اون سال بود که دیدم رفت؟
‫اون چیه؟
‫گربه.
‫گربه بزرگیه؟
‫فکر می‌کنم باید بیاریش... ‫بیاریش به آپارتمان پیتر.
‫- تو که نمی‌دونی چیه. ‫- خب، می‌دونی،
‫هر چیزی تو آپارتمان پیتر ‫قشنگ‌تر به نظر میاد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫منم باهات میام.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فکر می‌کنم خیلی نزدیک پارک...
‫می‌دونی، فکر می‌کنم خیلی نزدیک ‫به ماشین جلویی پارک کردی.
‫مجبور بودم. باید مبله رو تخلیه کنیم.
‫آماده‌ای برای سورپرایزت؟
‫تا-دا!
‫این عالیه. ‫این خیلی عالیه.
‫- خوشت اومد؟ ‫- آره.
‫حیف شد. آکس برات کاناپه دونفره خریده.
‫- متاسفم. ‫- نباش. من اینو ساختم.
‫- این؟ نه بابا، تو نساختی. ‫- هولناکه، نه؟
‫- می‌تونم روش بشینم؟ ‫- آره، تکونش بده.
‫خدای من، این عالیه.
‫بای دوارد این کار و کاسبی بشی.
‫خب، اون یه کم پیچیده‌ست.
‫آره، کار کردن با پدرت ‫و این چیزا، نه؟
‫قبلاً اسم کسب و کارمون ‫کالاهان و پسران بود،
‫و وقتی پیتر رفت مدرسه حقوق، ‫شد کالاهان و پسر.
‫اگه من برم، فقط می‌شه کالاهان.
‫بیا یه لحظه صبر کنیم ‫و درها رو باز کنیم...
‫نه، من دارمش، از پسش برمیام. ببین؟ ‫بفرما.
‫این روش. همیشه خیلی... ‫یه روش خیلی مدرنیه.
‫ببخشید، آقا. ‫کدوم آپارتمان؟
‫٥٧G.
‫خب، آقا، متاسفم، ولی مهمونا ‫باید اعلام بشن، می‌دونید؟
‫خب، من با اون خانمم. ‫دارم کمکش می‌کنم.
‫- خب؟ ‫- نمی‌شناسیش؟
‫نه.
‫ولی من جدید اومدم اینجا.
‫خب، اون نامزد پیتر کالاهان‌ـه ‫تو واحد ٥٧G.
‫آره.
‫به من درباره‌ش گفتن، آقا.
‫اون ترسناکه.
‫همینو بگو.
‫مواظب باش.
‫شاید باید یه کم زاویه بدیم.
‫فکر کنم گیر کرده.
‫چرا یه کم عقب نمی‌ری؟ ‫می‌خوام یه ترفند قدیمی رو امتحان کنم.
‫ترفند چیه؟
‫خیلی محکم فشار بده.
‫باشه.
‫باشه، باشه، فشار بده.
‫دادم.
‫می‌خوای الان کمکت کنم؟
‫- باشه، یه کم کمک خوبه. ‫- باشه.
‫آماده‌ای؟ ‫یک، دو، سه.
‫فکر کنم مبل باید دقیقا بره اونجا .
‫اوه، نه. نه، نه، نه. نگاه کن. ‫احمق منو گیر انداخته.
‫ولی بهت گفتم اینقدر نزدیک پارک نکن.
‫هی، پارکومتر رو چک کن، ‫ببین تا چه ساعتیه.
‫تا ساعت ٦ئه. می‌تونن تقریباً تمام شب رو ‫اینجا بمونن اگه بخوان.
‫تمام شب؟
‫شب بخیر.
‫می‌خوای منو اینجا با کامیون تنها بذاری؟
‫راستش، آره.
‫خب، شاید باید تو رو برگردونم.
‫خب، برای چی؟
‫- برای محافظت. ‫- نه، من مشکلی ندارم. من خوبم.
‫برای من. نمی‌خوام اینجا ‫تنها باشم. اینجا شیکاگوئه.
‫به نظر میاد سردته.
‫- به نظر سرد میای. ‫- احتمالاً چون سردمه.
‫تو چطور؟
‫این ژاکت دو طرفه‌ست. ‫الان طرف گرمش رو پوشیدم.
‫که اینطور.
‫یه پالتو بهتر لازم داری.
‫- این مال پدرمه. ‫- پس احتمالاً اون یخ زده.
‫اون فوت کرده.
‫- متاسفم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫سال گذشته فوت کرد. ‫حتی مادرم رو یادم نمیاد، پس...
‫خب، چطور آدمی بود؟
‫خیلی شبیه من بود. ‫موهای تیره، سینه صاف.
‫بیشتر از همه چی ازش یادت میاد؟
‫منظورت اونه. خب...
‫نقشه‌ها رو دوست داشت.
‫آره، من با نقشه‌ها زندگی می‌کنم. ‫کامیونم پر از نقشه‌ست.
‫وقتی تو تلویزیون در مورد یه جایی می‌شنید، ‫اطلس رو درمی‌آوردیم،
‫که بفهمیم ببینیم کجاست و یه راه ‫کوچیک برای رسیدن به اونجا پیدا می‌کردیم.
‫اگه تو دنیا بود یه جا بود که می‌خواستی بری...
‫فلورانس.
‫ایتالیا؟ هنوز هیچ مبلی ‫به فلورانس تحویل ندادم،
‫- ولی می‌گن قشنگه. ‫- آره.
‫فکر کنم تا حالا اونجا نرفتی.
‫خب، می‌دونی، ریل قطار دقیقاً ‫تا فلورانس نمی‌ره، پس...
‫ولی من...
‫پاسپورتم رو دارم.
‫- پاسپورتت رو همراهت داری؟ با خودت؟ ‫- آره، دارم.
‫آره، خب، فقط برای وقتی که ‫باید سریع از کشور خارج بشم.
‫- باید داشته باشیش... ‫- آره، عالیه. خیلی خوبه.
‫حق با توئه. ‫اصلاً خوش عکس نیستی.
‫شوخی کردم.
‫هیچ مهری توش نیست.
‫آره، خب، هنوز جایی نرفتم.
‫ولی، می‌دونی، دارم برای ‫سفر به فلورانس برنامه‌ریزی می‌کنم،
‫پس، می‌دونی، حتماً می‌رم.
‫این کار، پدرت رو خیلی خوشحال می‌کنه.
‫آره.
‫می‌دونی، به یه جورایی، ‫یه کم منو یادش می‌ندازی.
‫که اینطور.
‫پس اون یه آدم باکلاس و ‫همیشه جنتلمن بوده.
‫یه مرد کارگر، که...
‫که همین الان پاش رو ‫توی مدفوع سگ گذاشته.
‫حالا، این کار باکلاسیه. ‫این باکلاسه.
‫خب، بیشتر بگو. ‫کجا بزرگ شدی؟
‫خدای من، امشب ‫خیلی پرحرف شدی.
‫واقعیت اینه که، ‫دارم شروع به لرزیدن می‌کنم،
‫و حرف زدن ‫نمی‌ذاره صورتم یخ بزنه.
‫ممنون. خوش گذشت.
‫- اینجا لیزه. بیا. ‫- من خوبم.
‫تا اینجا اومدیم، ‫بقیه راه رو هم می‌برمت.
‫باید مواظب باشی. یه کم یخ زده.
‫فردا می‌خوای بری پیتر رو ببینی؟
‫- باشه. ‫- منو با خودت نبر.
‫- نه، اشکالی نداره. خیلی بد نیست. ‫- می‌تونی؟ خوبه؟ باشه.
‫این بزرگه.
‫- بفرما. باشه. ‫- باشه.
‫- رو به راهی؟ ‫- آره.
‫فکر کنم الان رو به راهیم. ‫آره. بیا این طرف بریم.
‫این طرف.
‫- اوه. اوه. ‫- اوه.
‫اون چی بود؟
‫شلوارم بود یه عضله‌ام؟
‫دستتو بده. ‫دستتو بده.
‫- اوه. ‫- باشه.
‫اوه، پسر.
‫شلوار اضافه تو آپارتمانت داری؟
‫اگه شلوار من انداز‌ه‌ت بشه، خودمو می‌کشم.
‫- لازم نیست دنبالم بیای. ‫- نه، داری جلوی باد رو می‌گیری.
‫صبر می‌کنم تا بری داخل.
‫خب، شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫- می‌بینمت وقتی ببینمت؟ ‫- آره.
‫خب، لوسی، یا من یا اون.
‫اون.
‫لازم نیست سریع جواب بدی.
‫دارم خیانت می‌کنم. ‫جک رو دوست دارم.
‫جک کیه؟
‫- برادر پیتر. ‫- خب؟
‫- خب، فکر می‌کنه من نامزدشم. ‫- با کی؟
‫با پیتر.
‫لوسی، واقعاً وقت این چیزا رو ندارم.
‫اوه، نه، نه، نه. ‫باید بهم بگی چیکار کنم.
‫حقیقت رو بگو.
‫اگه به جک بگم که به خانواده‌اش دروغ گفتم، ‫دیگه هیچ وقت باهام حرف نمی‌زنه.
‫و آکس و میج و مری و سال.
‫سال؟ ‫سال کیه؟
‫اون همسایه بغلیه. ‫ولی می‌دونی چیه؟ در واقع، اون می‌دونه.
‫لوسی، تو توی یه خانواده به دنیا میای.
‫مثل پیوستن به نیروی دریایی ‫بهشون ملحق نمی‌شی.
‫باید بهم بگی چیکار کنم.
‫تمومش کن.
‫- تو مریضی. ‫- من مریضم؟
‫داری به یه گیاه خیانت می‌کنی.
‫مستقیم و صریح.
‫می‌خوای جا بزنی؟
‫نمی‌خوای تسلیم بشی؟
‫اون با یه جفت تو بازی می‌مونه.
‫خیلی تاثیرگذاره. خیلی جسورانه، ‫با اعتماد به نفس.
‫فول هاوس.
‫تو توی ورق بدشانسی.
‫ولی توی عشق خوش‌شانسی.
‫یادت میاد تو، کلاس پنجم یا ششم،
‫داشتم تو بازی پوکر ‫ خوب می‌شدم،
‫و با کلی پول ناهار به خونه برمی‌گشتم؟
‫خیلی خوب دفتر مدیر رو می‌شناختم.
‫همیشه بهم می‌گفت،
‫«چرا نمی‌تونی بیشتر شبیه برادرت، ‫ پیتر باشی؟»
‫خب، می‌دونی چیه؟ ‫من با این قضیه مشکلی نداشتم.
‫هیچ مشکلی باهاش نداشتم، ‫چون بهت افتخار می‌کردم.
‫و هیچ وقت به چیزی که داشتی ‫حسادت نمی‌کردم.
‫تا الان.
‫دست ورق رو نصف می‌کنم.
‫دست بالا لوسی رو می‌گیره.
‫باشه، تا سه نشه بازی نشه.
‫خب، لوسی، تو و پیتر تصمیم گرفتین
‫کجا می‌خواین برای ماه عسل برین؟
‫من رفتم کوبا.
‫ریکی ریکاردو کوبایی بود. ‫(کمدین)
‫پیتر امروز عالی به نظر نمی‌رسید؟
‫اون بچه.
‫می‌دونی، باید بازیگر می‌شد.
‫قد بلنده.
‫آدمای برجسته همه قد بلند بودن.
‫لوسی، فکر می‌کنی بتونی ‫یه دختر خوب برای جک پیدا کنی؟
‫مامان، تو رو خدا.
‫خب، من واقعاً سلیقة جک رو نمی‌دونم، ‫پس من نمی‌تونم...
‫من از بلوندها خوشم میاد. تپلی‌ها.
‫آلن لد قد بلند نبود. ‫(بازیگر)
‫مارشال دیلون، ۱۹۰ سانت قدش بود. ‫(شخصیت سریال دود اسلحه)
‫خب، همه می‌دونیم سلیقة لوسی کیه.
‫این پوره سیب‌زمینی‌ها خیلی نرم و خامه‌ایه.
‫تو از مو مشکی خوشت میاد.
‫من هیچ وقت نتونستم ‫یه خوراک گوشت خوب درست کنم.
‫گوشت گاو خوب لازم داری.
‫آرژانتین گوشت‌های عالی داره. ‫گوشت و نازی‌ها.
‫جان وین قد بلند بود.
‫داستین هافمن قدش ۱۷۰ سانت بود.
‫دوست داری ببینی داستین ‫هافمن آلامو رو نجات بده؟
‫این پوره سیب‌زمینی‌ها ‫خیلی نرم و خامه‌ایه.
‫- اسپانیا گوشت‌های خوبی داره. ‫- مری لهشون کرده.
‫- سزار رومرو قد بلند بود.(بازیگر) ‫- سزار رومرو اسپانیایی نبود.
‫ نگفتم که سزار رومرو اسپانیایی بود.
‫خب، چی گفتی؟
‫گفتم سزار رومرو قد بلند بود.
‫- همه می‌دونیم قد بلنده. ‫- خب، منم همینو گفتم.
‫سزار رومرو قد بلند بود. همینو گفتم.
‫پس اگه به کمک توی تاریخ نیاز داشتید، ‫ منو صدا نکنید.
‫حالا، عزیزم، یادت باشه، اگه برای سال نو ‫ وقتت آزاد بود، دوست داریم ببینیمت.
‫- خیلی ممنون. ‫- آره.
‫- خیلی خوش گذشت. ممنون. ‫- به ما هم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، لوسی.
‫هی، نگاه کنین، بچه‌ها. ‫زیر گیاه داروش هستین.
‫- پس ببوسش. داروشه. ‫- آره.
‫- این یه رسمه. ‫- کریسمسه.
‫یالا دیگه، احمق، ببوسش.
‫- بفرما. ‫- آره.
‫- شب بخیر. ‫- خداحافظ.
‫شب بخیر.
‫مری، ‫امشب نوبت ظرف شستن ماست.
‫- بریم. ‫- مامان.
‫نمی‌خوام هیچ بهونه‌ای بشنوم.
‫از سال اول، یادمه.
‫کرایه کامل.
‫یه توکن، لطفاً.
‫خدای من، مری، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫سلام. می‌خوای بیاید داخل؟
‫- می‌تونیم؟ ‫- آره، حتماً.
‫بیاید داخل.
‫ترانسفر، لطفاً.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هی، این کیه؟
‫- من مری‌ام. این بثه. ‫- سلام.
‫مری...
‫لوسی قراره با برادرم پیتر ازدواج کنه.
‫چی؟ ‫لوسی، داری ازدواج می‌کنی؟
‫خب، هنوز ‫واقعاً اعلام نشده.
‫پس یه کم زشت بود که ‫چیزی بگم، و...
‫- قطار اینجاست. ‫- قطار. باشه، بعداً می‌بینمت.
‫ممنون که اومدی. ‫از دیدنت خوشحال شدم، بث.
‫دختر، حامله‌ای؟
‫آره، حامله‌ام، سلست.
‫لوسی، بهم نمی‌گی چه خبره.
‫جزئیات رو نمی‌گی. ‫چه خبره؟
‫سلست، برای حامله شدن ‫ باید سکس داشته باشی.
‫ولی فکر کردم نامزد کردی.
‫خب، منتظریم.
‫منتظرید؟
‫پیتر؟ ‫سلام، اشلی‌ام.
‫این پیامگیر کار می‌کنه؟
‫ببین، من برگشتم شیکاگو
‫و یه کم شوکه شدم ‫که هنوز بهم زنگ نزدی.
‫ببین، واقعاً دوست دارم ‫ازت یه خبری بشنوم،
‫و دوست دارم گربه‌ام رو ببینم. ‫بهم زنگ بزن.
‫شب سال نو دیگه مثل قبل نیست ‫از وقتی گای لومباردو مرده. (ویلونیست)
‫من عاشق کلارینتم.
‫می‌دونی، دیگه کسی کلارینت نمی‌زنه.
‫گای لومباردو کلارینت نمی‌زد.
‫من که نگفتم گای لومباردو ‫کلارینت می‌زد.
‫- هی، پاپای. ‫- اون بنی گودمن تو،
‫اون می‌تونست با چوب شیرین ‫ بیان هم آهنگ بزنه.
‫- املاک ون آلن رو گرفتیم. ‫- هی، کارت عالی بود.
‫- آفرین. ‫- عالیه.
‫- عالیه. آفرین. ‫- کارت عالی بود.
‫هی، همگی.
‫لوسی حامله‌ست.
‫چطور فهمیدی؟ ‫منظورت چیه که حامله‌ست؟
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- بث اینو گفت.
‫جک، تو چیزی درباره این می‌دونی؟
‫برو به اتاقت.
‫- کیه؟ ‫- جو جونیور.
‫من اینجا نیستم.
‫من اون حقه رو بلدم.
‫هی، بابای من یه دسته کلید اضافی داره.
‫این غیرقانونیه و خودت می‌دونی، جویی.
‫تا-دا!
‫بهشون گفتم همونایی رو بهم بدن
‫که رو سکوی قهرمانی ‫تو آرلینگتون استفاده می‌کنن.
‫اونا زیبان.
‫نمی‌تونم قبولشون کنم.
‫می‌تونم باهات هم‌خونه شم.
‫شرط می‌بندم پاپا ٥٠ دلار ‫ از اجاره‌ت کم می‌کنه.
‫من شش ماه دیگه زنده‌ام.
‫فقط داری سعی می‌کنی ‫حالمو بهتر کنی.
‫راجع‌به اون یکی مرده‌ست، نه؟
‫منظورت چیه؟
‫دیدم چطوری بهش نگاه می‌کنی.
‫چی؟ ‫چطوری بهش نگاه می‌کنم؟
‫مثل اینکه اولین‌ ‫ماشین ترنس-ام رو دیدی.
‫بیا، بگیرش.
‫می‌تونی بذاریشون روی تابوتم.
‫ممنون.
‫سوتین مشکی پوشیدی؟
‫من عاشق لباس زیر مشکی‌ام.
‫جک.
‫- سلام. ‫- اینجا چی کار می‌کنی؟
‫داری می‌ری مهمونی.
‫آره، دوستم سلست ‫امشب یه مهمونی داره.
‫عالیه. ‫می‌گیما، می‌رسونمت.
‫می‌دونی چیه؟ ‫واقعاً خیلی دور نیست. مشکلی نیست.
‫نه، بیا، بیا.
‫باشه، ولی واقعاً خیلی دور نیست.
‫من خیلی چیزا رو با این کامیون ‫ جابجا می‌کنم.
‫خب همه چی روبه‌راهه؟
‫چرا؟ ‫چرا نباید روبه‌راه باشه؟
‫داری خیلی عجیب رفتار می‌کنی.
‫- نه، عجیب نیستم. ‫- چرا، هستی.
‫نه، عجیب نیستم.
‫- خب، پیتر چی؟ ‫- پیتر چی؟
‫پیتر وقتی بیدار بشه ‫خیلی چیزا برای روبرو شدن داره.
‫- لوسی، سلام. چطوری؟ ‫- سلام.
‫بیاید داخل، بیاید داخل. هی، همگی.
‫لوسی و نامزدش اینجان.
‫- لوسی. چطوری؟ ‫- جری، پیتر رو می‌شناسی، درسته؟
‫ممنون. سلام. کت‌شو بگیر، سیندی.
‫- این پیتره؟ ‫- باید باهات حرف بزنم.
‫خب، خدایا، خوش تیپه.
‫اون پیتر نیست، جکه.
‫- جک کیه؟ ‫- برادر پیتر.
‫- پیتر همونیه که تو کماست؟ ‫- آره.
‫پس چرا جک رو آوردی؟
‫من جک رو نیاوردم. ‫اون منو دنبال کرد.
‫- پس جک نامزدته؟ ‫- نه، پیتر.
‫پیتر حتی نمی‌دونه تو وجود داری.
‫- می‌دونم. ‫- پس جک پیتره؟
‫آره.
‫- لوسی. ‫- آره؟
‫برای این جور چیزا دکتر هست.
‫هی.
‫- این الکل داره. ‫- خداروشکر.
‫- نباید بخوریش. ‫- چرا؟
‫چون برای بچه خوب نیست.
‫یه لحظه صبر می‌کنی؟
‫- خیلی سرده. ‫- مواظب باش، مواظب باش.
‫کل این شب اصلاً خوب پیش نرفت، و...
‫و این قضیه تقصیر منه؟
‫نه. می‌شه یه کم آروم‌تر بری؟
‫ببین، فقط یه سوءتفاهم بود،
‫و علاوه بر قضیه جو جونیور...
‫ببخشید؟
‫هیچی.
‫نه، نه، نه، دیگه هیچی نیست. ‫چه قضیه جو جونیوری؟
‫قضیة خم شدن.
‫قضیة خم شدن؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫منظورت از خم شدن چیه... ‫چون بهم گل داد؟
‫و بعد تو خم شدی.
‫- و بعد من خم شدم. ‫- آره.
‫باشه. وقتی خم شدم چطوری خم شدم؟
‫- چطوری خم شده بودی؟ ‫- آره.
‫خیلی با بغل کردن فرق داشت. ‫بغل کردن خیلی فرق داره.
‫بغل کردن، شامل دست‌ها و بازوها می‌شه،
‫و خم شدن شامل حرکت کل ‫ بدن‌ها به این شکله.
‫خم شدن شامل خواستن
‫و پذیرفتنه، خم شدن.
‫هی، لوس.
‫این مرد داره اذیتت می‌کنه؟
‫نه، نه.
‫مطمئنی؟ ‫چون به نظر می‌رسه داره خم می‌شه.
‫ممنون. می‌بینی؟
‫اگه نیاز داشتی ‫من همینجام.
‫باشه، خیلی ممنون.
‫من کاراته بلدم.
‫باشه، این...
‫حالا، باشه، ‫اون یکی چی؟
‫اون یکی؟ ‫اون یکی سوءتفاهم؟
‫چرا فکر کردی من حامله‌ام؟
‫خب، مری گفت که چیزی ‫ شبیه به این شنیده.
‫و تو باورش کردی؟
‫دلیلی نداشتم که باورش نکنم.
‫پس تنها دلیلی که برادرت ‫می‌خواد با کسی مثل من ازدواج کنه
‫اینه که من حامله باشم، درسته؟
‫نه، نه.
‫شب بخیر.
‫واقعیت اینه که، ‫تو واقعاً مورد سلیقة پیتر نیستی.
‫واقعا، جک؟ باشه. ‫مورد سلیقة کی هستم؟
‫- ممنون. ‫- ببین، تصور با هم بودن تو و پیتر عالیه.
‫فقط برای تمام دنیا واضح نیست، همین.
‫می‌دونی چیه، جک؟ ‫من یه کریسمس خیلی بدی داشتم.
‫همین الان هم تونستی ‫سال نو منو خراب کنی.
‫اگه برای عید پاک برگردی، ‫می‌تونی آپارتمانم رو هم بسوزونی.
‫- هی، بیخیال لوسی. ‫- از من چی می‌خوای، جک؟
‫می‌خوام ناراحت نباشی.
‫و تو کی هستی، ‫استاد خوشبختی، جک؟
‫خوشحالی؟
‫یادم نمیاد که با پدرت ‫صحبتی کرده باشی.
‫می‌خوای کسب و کار رو ترک کنی، نه؟
‫یا این هم فقط یه سوءتفاهم دیگه‌ست ‫که ما اینجا داریم؟
‫چی از خانواده من می‌دونی؟
‫یه هفته باهاشون گذروندن ‫تو رو کارشناس نمی‌کنه.
‫یه عمر با اونا گذروندن هم ‫تو رو هم کارشناس نکرده.
‫آره، خب، می‌دونم که خوشحال نگه داشتن ‫خانوادت، پیچیده می‌شه.
‫پدرت خوشحال می‌شد اگه می‌دونست ‫داری توی یه باجه توکن می‌شینی
‫و تعطیلاتی رو برنامه‌ریزی می‌کنی ‫که نمی‌ری؟
‫نه، نمی‌شد. حق با توئه.
‫ولی تو هیچ ایده‌ای نداری ‫که تنها بودن چطوریه.
‫هی، تو پیتر رو داری.
‫من هیچ کسی رو ندارم.
‫- سال نو مبارک! ‫- سال نو مبارک!
‫شب بخیر.
‫سال نو مبارک!
‫آکس، بهم زنگ زدن ‫و گفتن بیام اینجا.
‫- چی شده؟ ‫- به هوش اومده.
‫خانواده مایرز لطفاً ‫به اتاق سولاریوم مراجعه کنید.
‫- پسر، از دیدنت خوشحال می‌شه. ‫- آره.
‫پیتر.
‫خانواده‌ات اینجان، پیتر.
‫تو کی هستی؟
‫خدای من.
‫اون فراموشی داره.
‫فراموشی لاکونار یه حالته
‫که توش از دست دادن حافظه ‫محدود و پراکنده‌ست.
‫محدود به رویدادهای جداگانه.
‫- فراموشی انتخابی؟ ‫- دقیقاً.
‫متاسفم. باید یه چیزی ‫خیلی مهم رو بهتون بگم.
‫- من هیچ وقت... ‫- حامله نبودی؟
‫می‌دونیم. جک بهمون زنگ زد.
‫- جک. ‫- هی، پس به هوش اومده؟
‫خیلی خوشحالم که اینجایی، عزیزم.
‫ببخشید، دکتر؟ ‫دوباره بیدار شده.
‫باشه، بریم.
‫جک. ‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫- سال. ‫- خیلی خب، گوش کن. بذار من حلش کنم.
‫من زیادی باهاشون صمیمی و پیرم ‫که بخوان منو بکشن.
‫- من حلش می‌کنم. ‫- باشه.
‫- و همین الان انجامش می‌دم. بیا. ‫- باشه.
‫من پشت سرت هستم.
‫- چطوری قهرمان؟ ‫- نمی‌دونم.
‫سلام.
‫هی، یادت میادش؟
‫- باید یادم بیاد؟ ‫- دقیق نگاه کن.
‫یه کم آشنا به نظر می‌رسه.
‫- چرا؟ ‫- فکر کنم داره یادش میاد.
‫- فکر کنم آره. ‫- چی داره یادم میاد؟ بهم بگید.
‫- بهم بگید. چی؟ ‫- پیتر، تو فراموشی داری.
‫واقعا؟
‫پیتر، تو نامزد کردی.
‫- با کی؟ ‫- با لوسی.
‫لوسی. لوسی کیه؟
‫یادت نمیاد، نه؟
‫ببخشید. ‫امروز برات ژله آوردم.
‫من ژله دوست دارم؟
‫فکر کنم واسه امشب ‫به اندازه کافی استرس کشیده.
‫- بیاین همه بریم خونه. ‫- قوی باش، قهرمان.
‫- شب بخیر، عزیزم. ‫- شب بخیر، مامان.
‫- از دیدنت خیلی خوشحالم. ‫- مامان.
‫- خیلی خوب به نظر می‌رسه، می‌دونی؟ ‫- حالش خوب می‌شه.
‫- فکر کنم عالی به نظر می‌رسید. ‫- باشه، برمی‌گردیم.
‫جک، تو هم. بیا. ‫بریم خونه.
‫سال، کجا بودی؟
‫چی؟ ‫نمی‌تونم برم دستشویی؟
‫- سال. ‫- دارم حلش می‌کنم.
‫- بهشون می‌گم. ‫- کی؟ کی؟
‫تو پنجاهمین سالگردم؟
‫- لوسی، بهشون می‌گم. ‫- بهتره بهشون بگی.
‫گفتم بهشون می‌گم.
‫الف، ب، پ، ت، ث، ج
‫جک، این هفته خیلی خوب بودی.
‫آره، مثل وقتی که متهمت کردم ‫به همه دروغ گفتی.
‫یا وقتی که متهمت کردم ‫که با جو جونیور رابطه داری.
‫یا وقتی که فکر کردم حامله‌ای، ‫و به همة دوستات اعلامش کردم.
‫هفتة خیلی شلوغی داشتی، نه؟
‫ببین، جک، من...
‫از فردا، احتمالاً اوضاع ‫یه کم متفاوت می‌شه.
‫آره.
‫فقط می‌خواستم بدونی ‫که تو شدی
‫یه دوست خیلی خوب.
‫باشه.
‫دوست خوب.
‫- لوسی. ‫- آره؟
‫از چیزی که درباره تو و پیتر ‫ گفتم، منظوری نداشتم.
‫فکر می‌کنم شما دوتا ‫زوج خیلی فوق‌العاده‌ای می‌شین.
‫و من واقعاً خوشحالم ‫که دیگه تنها نمی‌مونی.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫جک؟ ‫توئی؟
‫هی، پاپا.
‫- برات چند تا دونات آوردم. ‫- تو یه ناجی هستی.
‫مادرت منو مجبور کرده ‫این مافین‌های بدون چربی سبوس‌دار رو بخورم.
‫مزه تخته سه‌لایی می‌دن.
‫داری جبران می‌کنی؟
‫تقریباً یه هفته‌ست ‫که آگهی‌های ترحیم رو نخوندم.
‫می‌دونی، ما خیلی چیزای خوب رو ‫روز بعد از کریسمس از دست دادیم.
‫هفتة سختی بوده، نه؟
‫از من می‌شنوی، زندگی دردسر و عذابه.
‫می‌دونی، سخت کار می‌کنی، ‫سعی می‌کنی خانواده‌ات رو تأمین کنی،
‫و بعد واسه یه دقیقه، ‫همه چی خوبه.
‫همه خوبن، همه خوشحالن.
‫تو اون یه دقیقه، آرامش داری.
‫پاپا.
‫این اون دقیقه نیست.
‫منظورت چیه؟
‫اون صندلی گهواره‌ای که ‫ برای مامان‌بزرگ ساختم رو یادت میاد؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫اینقدر شیکه، حتی روش نمی‌شینه.
‫این صندلی شیک، دو ماه پیش، ‫سه تا مثلش رو فروختم.
‫دو تا میز ناهارخوری فروختم. ‫سفارش شش تای دیگه رو دارم.
‫خب، این یه کسب و کار جانبی خوبه.
‫این یه کسب و کار جانبی نیست. ‫این یه کسب و کار خوبه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫کسب و کار منو نمی‌خوای؟
‫نه، نمی‌خوام.
‫- از کی اینطوری فکر می‌کنی؟ ‫- مدت زیادیه.
‫خب، چرا زودتر چیزی نگفتی؟
‫می‌تونستم کل این کوفتی رو ‫به عمو ادی به دو برابر ارزشش بفروشم.
‫می‌تونستم مادرت رو ببرم ‫سفر دریایی با کتی لی گیفورد.
‫از دستم عصبانی نیستی؟
‫دیوونه‌ای؟
‫تو دیوونه‌ای. ‫می‌خوای صندلی گهواره‌ای درست کنی.
‫هی، خانم فلچر بالاخره فوت شد؟
‫اتاق ناهارخوریش به تنهایی ‫باید ٤٠ هزار دلار ارزش داشته باشه.
‫آره. ‫اون پسرای مک‌مورفی،
‫اونا قبل از اینکه کار تموم بشه ‫داشتن نقل مکان می‌کردن.
‫مشکلشون همینه. خیلی زورگوئن.
‫- زورگوئن، نه؟ ‫- هفته بعد بهشون زنگ می‌زنیم.
‫تو هفته بعد بهشون زنگ بزن.
‫درسته، هفته بعد من بهشون زنگ می‌زنم.
‫آره.
‫- یه دونات هم گیر من میاد؟ ‫- متاسفم.
‫ ٤٠، ١٠، ٢٢ ‫رمز قفل کلاس هشتم.
‫تاریخ تولد، ٥٩/١١/٣.
‫باید لوسی رو به یاد بیاری.
‫شماره تامین اجتماعی، ١٤٤-٦٠-٦٨٩٤.
‫دوستش داری. فقط یادت نمیاد.
‫٣.٧٣، معدل دانشگاه نورث‌وسترن.
‫می‌تونم با پیتر تنها حرف بزنم؟
‫- همه چی مرتبه، سال؟ ‫- رئیس کلاس ارشد، ١٩٨١.
‫فقط می‌خوام با پسرخوونده‌ام حرف بزنم.
‫- بذار اینو برات بگیرم. ‫- ممنون.
‫- برمی‌گردیم. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫- مطمئنی، سال؟ ‫- آره، آره، مطمئنم.
‫- می‌بینمت، پسر. ‫- می‌بینمت، بابا.
‫پیتر، از وقتی به دنیا اومدی می‌شناسمت.
‫تو هر رویداد مهمی ‫تو زندگیت از پیشاهنگی تا...
‫خب، تا روزی که ‫مو روی آلت درآوردی، بودم.
‫تحصیلات خوبی داری.
‫بین همه اون دوستات خیلی محبوبی.
‫درآمد خوبی داری.
‫و همه می‌دونن ‫که بچه خوش‌تیپی هستی.
‫ولی، پیتر، تو یه پخمه‌ای.
‫ببخشید؟
‫ببین، من پدرخوانده‌ات هستم. ‫منظورم اینه که دوستت دارم.
‫نمی‌تونستم بیشتر از این دوستت داشته باشم ‫اگه پسر خودم هم بودی.
‫ولی واقعیت اینه که تو...
‫خب، تو یه پخمه‌ای.
‫نکته‌ای تو حرفت هست؟
‫لوسی.
‫پیتر، یه چیزی هست ‫که باید درباره‌اش بدونی.
‫ببین، اون...
‫خب...
‫اون...
‫می‌دونی...
‫اون فقط نامزدت نیست، ‫اون فرشتة نگهبانت هم هست.
‫آره. ‫پیتر، اون زندگیت رو نجات داد.
‫حالا، اون امروز میاد ببینتت،
‫و می‌خوام یه لطفی به خودت بکنی.
‫می‌خوام عمیقاً تو چشماش ‫ نگاه کنی و با قلب مردی که
‫که تازه یه شانس دوباره ‫ برای زندگی گرفته، بهش گوش بدی.
‫و بعد از دو دقیقه، ‫اگه دیوانه‌وار عاشقش نشدی،
‫خب، بهش بگو می‌خوای جدا بشی.
‫و می‌تونی برگردی به پخمه بودنت.
‫ولی اگه تو اون دو دقیقه،
‫چیزی که بقیه ما فقط چند ثانیه ‫ طول کشید ببینیم رو ببینی.
‫دوباره ازش خواستگاری می‌کنی،
‫و قبل از اینکه فرصت فرار پیدا کنه ‫باهاش ازدواج می‌کنی.
‫قبل از اینکه بیاد، یه کم وقت بذار
‫و به چیزی که یه پخمة پیر ‫ بهت گفت، فکر کن.
‫باشه؟
‫می‌دونی، اگه ٤٠ سال جوون‌تر بودم، ‫خودم باهاش ازدواج می‌کردم.
‫البته، اگه تغییر دین می‌داد.
‫- هی، شوخی بود. ‫- می‌دونم.
‫لوسی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اومدم وسایلت رو برگردونم.
‫ساندویچ می‌خوای؟
‫نه، نه. خوبم، ممنون.
‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫کاش لباسای خودمو داشتم.
‫خب، من راه‌راه آبی‌تو دوست دارم.
‫- دو دکمه‌ایه؟ ‫- آره.
‫- اون مورد علاقه من هم هست. ‫- واقعاً؟
‫آره.
‫لطفاً بشین.
‫یه عکسی ازت دیدم ‫وقتی سه تا سنجاب رو نجات دادی.
‫واسه داستانش هیچ وقت نه زنگ زدن، ‫نه نامه نوشتن.
‫واسه خیلی وقت پیش بود.
‫آره، فکر کنم ما به عنوان بزرگسال ‫خیلی کارهای قهرمانانه انجام نمی‌دیم.
‫قطعاً همینطوره.
‫ولی تو انجام می‌دی.
‫نه. پریدن جلوی ‫اون قطار غیرعادی بود.
‫فکر نمی‌کنم تو کل زندگیم ‫کار واقعاً قهرمانانه‌ای انجام داده باشم.
‫یه بار یه کیف‌قاپ رو دنبال کردم.
‫خب، این هم چیزیه.
‫تظاهر کردم عضلة پام کشیده شده.
‫خب، بیشتر مردا احتمالاً ‫از اول دنبالش نمی‌کردن.
‫منظورم اینه که من تو ترابری کار می‌کنم. ‫باور کن، می‌دونم.
‫تو هر روز تو قطار جاتو می‌دی.
‫خب...
‫اون قهرمانانه نیست.
‫برای کسی که روش می‌شینه هست.
‫و تو همیشه باعث می‌شدی ‫هر روز مشتاقانه چشم به راه باشم، پس...
‫می‌دونی، تو منو یاد یه نفر می‌ندازی.
‫احتمالاً خودتی.
‫ببخشید. ببخشید، خانم. ‫کدوم آپارتمان؟
‫- تو جدیدی. ‫- بله، خانم. کدوم آپارتمان؟
‫دارم می‌رم آپارتمان پیتر کالاهان.
‫و اسمتون، لطفاً؟
‫اشلی بارتلت بیکن. ‫من نامزد پیترم.
‫تو نامزدش نیستی.
‫هی، خوب به نظر می‌یای.
‫آره، خب، دارن منو می‌برن طبقه دوم.
‫عالیه. اشکالی نداره من ببرمش؟
‫مشکلی نیست. کنار آسانسورها می‌بینمتون.
‫باشه. خوبه. بفرما.
‫یه کم باد میاد.
‫بیا، برات یه چیز قاچاق آوردم.
‫شکلات کره بادام زمینی. ممنون.
‫هی، لوسی خیلی فوق‌العاده‌ست، نه؟
‫- آره. ‫- ما نامزدیم، می‌دونی.
‫آره، شنیدم.
‫حالا، اینو یادمه.
‫همه چی بهتره. همه چی بهتر به نظر می‌رسه، ‫ احساس بهتری داره.
‫حتی این شکلات کره ‫بادام زمینی هم مزه‌اش بهتره.
‫خوبه. چون فاج (شکلات) و نعناع‌ـه.
‫هر چی. من دوباره متولد شدم.
‫اگه الان کشیش بودی، ‫همه چیز رو بهت اعتراف می‌کردم.
‫نه، نه، اعتراف نکن. ‫الان دارم سعی می‌کنم مثبت باشم.
‫فقط بستنی‌تو بخور.
‫نمی‌دونم منشی‌ام ‫برای کریسمس چی برای مامان و بابا فرستاد.
‫یه سبد میوه بود. ‫حالا، ببین، نمی‌خوام...
‫- من هیچ وقت به زن وفادار نبودم. ‫- من می‌رم.
‫سنجاب‌ها رو یادت میاد؟
‫یه کلمه هم نگو.
‫اول با یه سنگ اونا رو ‫از لونه‌شون انداختم پایین.
‫پیتر.
‫بعد نجاتشون دادم.
‫هیچ کدوم از اینا رو به لوسی گفتی؟
‫قضیه مال گذشته بود. ‫می‌خوام با لوسی یه شروع تازه داشته باشم.
‫اون... اون... اون...
‫اون چیه؟ ‫اون...
‫می‌گم که به محض اینکه ببینیش ‫می‌ره رو مخت.
‫تو رو دیوونه می‌کنه،
‫نمی‌دونی بغلش کنی ‫یا واقعاً باهاش مچ بندازی.
‫این همه راه رو تا اروپا می‌ره ‫فقط برای اینکه تو پاسپورتش مهر بخوره.
‫نمی‌دونم این نشون از جنونه
‫یا فقط حاصل خیلی دوست‌داشتنی بودنه.
‫نه، اینا نیست.
‫ولی اون باید خیلی خاص باشه. ‫باید باشه.
‫و می‌تونم بقیه عمرمو ‫صرف فهمیدن دلیلش کنم.
‫لازم نیست الان بدونم، ‫ لازم نیست فردا بدونم.
‫لازم نیست تو یه سال بفهمم، ‫یا ١٠ سال.
‫لازم نیست...
‫لازم نیست ‫همه جواب‌ها رو امروز داشته باشم، یا...
‫شاید یه روزی یه سرنخ پیدا کنم،
‫ولی به این معنی نیست که نمی‌تونم ‫یه تعهد مادام‌العمر بدم.
‫این با عقل جور در میاد؟
‫نه واقعاً، ولی اون ‫بعد از آسیب سر رایجه.
‫کفش‌هام.
‫- سلام. ‫- چی گفتن؟
‫- کی؟ ‫- کالاهان‌ها. اونا داخلن؟
‫اونا رفتن.
‫خب، واکنش‌شون ‫به خبر چی بود؟
‫- هنوز بهشون نگفتم. ‫- منظورت چیه، سال؟
‫- خب، پیتر چی؟ ‫- خب، به اونم نگفتم.
‫چی؟ ‫گفتی می‌خوای اینو حل کنی.
‫- حلش می‌کنم. ‫- این حلشه؟
‫- این حلشه. ‫- سال.
‫- چی؟ ‫- اخراجی.
‫اخراج؟
‫- متاسفم. ‫- ببخشید.
‫- دو، لطفاً. ‫- چهار، لطفاً.
‫دکتر بیلاکسی، دکتر بیلاکسی به ICU شمال.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- اشلی. ‫- عوضی.
‫نامزد کردی؟
‫اجازه بده یادت بندازم ‫که تو از خواستگاری کردی؟
‫گفتی نه. ما جدا شدیم.
‫نه، نه. من گیج بودم. ‫دست نگه داشتیم.
‫تو رفتی پرتغال.
‫آره، خب، فکر نمی‌کردم ‫بری و با اولین دختری که دیدی
‫ازدواج کنی.
‫لوسی یه دختر احمق نیست.
‫لوسی؟ ‫کدوم لوسی؟
‫یادم نمیاد.
‫دروغگو.
‫یادم نمیاد خواستگاری کرده باشم. ‫تو کما بودم، فراموشی دارم.
‫فراموشی؟ ‫خب، حالا، این جالبه.
‫باشه، خوبه. ‫می‌خوام وسایلمو پس بگیرم.
‫خوبه.
‫- پس منم وسایلمو می‌خوام. ‫- چه وسایلی؟
‫بینیت.
‫نمی‌تونی بینیمو پس بگیری.
‫من پولشو دادم.
‫خب، پس بیا. پول اینا رو هم دادی.
‫نگهشون دار. من آدم دیگه‌ای شدم، اشلی.
‫بفرما برو. برو و باهاش ازدواج کن، ‫حرومزاده یه‌تخم.
‫خدای من، پیتر. ‫رفتن به مراتع سرسبزتر.
‫آره.
‫از پسش براومدی، رفیق.
‫- پس باید بعداً برگردیم؟ ‫- آره، دکتر...
‫- لوسی، اونو منتقل کردن. ‫- منتقلش کردن؟
‫با من بیا، پایین.
‫لوسی.
‫چی؟
‫- لوسی. ‫- سلام، پیتر.
‫خدای من، خیلی خوب به نظر می‌رسی.
‫حالم خیلی خوبه. می‌دونی چیه؟
‫روبرو شدن با مرگ باعث می‌شه ‫یه مرد زندگیشو ارزیابی کنه.
‫و من به زندگیم فکر کردم ‫و چیزی که دیدم رو دوست نداشتم.
‫یه مردی رو دیدم که ‫بلیط‌های کنار زمین برای بازی تیم بولز داره،
‫یه سبد سرمایه‌گذاری پرسود.
‫یه آپارتمان ‫تو خیابون فوبورگ سن اونوره.
‫- کجا؟ ‫- پاریس.
‫ولی من یه مردی رو هم دیدم ‫که کسی رو برای اعتماد نداره،
‫کسی رو برای اینکه بخواد ‫باهاش بچه‌دار بشه نداره.
‫تو اونجا بودی وقتی که ‫بیشتر از همه به کسی نیاز داشتم.
‫تو یه فرصت دوباره برای زندگی بهم دادی.
‫یه کما لازم بود تا منو بیدار کنه. ‫خانواده‌ام دوستت دارن.
‫منم ممکنه دوستت داشته باشم.
‫لوسی النور مودراتز،
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫واندا؟ ‫واندا، حالت خوبه؟
‫عزیزم؟ ‫واندا؟
‫مدل موت امشب پر و شلوغه.
‫وای، ممنون. ‫عطر جدیدتو دوست دارم.
‫آره، اسمش پاریس گای‌ـه. ‫از فرانسه‌ست.
‫- خوبه. ‫- چطوری؟
‫- هی، داری می‌ری لوسی رو ببینی؟ ‫- آره.
‫اون خوشگل‌ترین دختر ‫تو این ساختمونه.
‫هی.
‫ولی تو خوشگل‌ترین دختر ‫طبقه سومی.
‫- جو جونیور. ‫- فیلیس.
‫نه؟ ‫این یکی؟
‫من هیچ گلی ازت نمی‌خوام،
‫لباس زیر مشکی نپوشیدم،
‫و قطعاً نمی‌خوام ‫باهات هم‌خونه شم، جو...
‫جک.
‫خب، من هیچ گلی ندارم،
‫بدم نمیاد ‫لباس زیر مشکی رو ببینم،
‫ولی با توجه به شرایط، فکر نمی‌کنم ‫باید با هم هم‌خونه شیم.
‫- فکر کردم جو جونیوری. ‫- اینو زیاد می‌شنوم.
‫می‌خوای بیای داخل؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫وای. پس این لباس عروسه؟
‫لباس عروس.
‫به عنوان کراوات هم خوب کار می‌کنه.
‫آره.
‫فقط می‌خواستم اینو بهت بدم
‫قبل از اینکه همه هدیه‌ها ‫روی هم جمع بشن.
‫داشتم چند تا ‫مبلمان تو لیتل ایتالی تحویل می‌دادم،
‫تو یه ویترین نگاه کردم ، و...
‫فلورانس.
‫ممنون. واقعاً قشنگه.
‫و می‌خواستم بگم که فکر می‌کنم
‫پیتر مرد خیلی خوش‌شانسیه.
‫ممنون.
‫باید اینو می‌گفتم چون ‫قراره زن برادرم بشی.
‫ها، ها، ها.
‫فکر کنم اون موقع ‫خیلی همدیگه رو ببینیم.
‫- بهتره برم. ‫- آره.
‫هی، جک؟
‫- جک. ‫- آره؟
‫می‌تونی دلیلی بهم بدی ‫که چرا نباید با برادرت ازدواج کنم؟
‫نمی‌تونم.
‫- این چیه؟ ‫- یه دعوتنامه عروسیه.
‫یه لحظه صبر کن. ‫این دعوتنامه عروسی توئه.
‫خب؟
‫با کی داریم ازدواج می‌کنیم؟
‫جری، پیتر کالاهان.
‫همون مرد تو کما؟ ‫دیوونه‌ای؟
‫آره، جری، من دیوونه‌ام.
‫هر روز می‌رم و تو یه باجه ‫مثل یه گوساله می‌شینم.
‫هر تعطیلاتی رو کار می‌کنم، ‫می‌رم خونه پیش یه گربه.
‫و حالا یه مرد ثروتمند و خوش‌تیپ ‫ازم خواسته باهاش ازدواج کنم،
‫و من گفتم بله.
‫باشه، باشه، این منو ‫یه دیوانه کامل می‌کنه.
‫عروسی فرداست، لوسی.
‫می‌دونم فرداست، جری. ‫ولی حتی آرزو می‌کنم که کاش دیروز بود.
‫این به این معنی بود که امروز ‫ماه عسل بودم،
‫که بالاخره یه مهر تو پاسپورتم داشتم،
‫و روش نوشته بود ایتالیا.
‫اون یکی مرده چی شد؟
‫اون منو نمی‌خواست.
‫- شاید یادش رفته. ‫- یه زن عروسیشو فراموش نمی‌کنه.
‫شاید تو ترافیک گیر کرده.
‫- این درست نیست... این مسخره به نظر می‌رسه؟ ‫- نه، خوب به نظر می‌رسی.
‫- باشه. خب، حلقه‌ها رو داری؟ ‫- آره، حلقه‌ها رو دارم.
‫چته، جک؟
‫تو افتضاحی.
‫من افتضاحم یا لباس افتضاحه؟
‫هردوش به یه اندازه.
‫منظورت چیه؟
‫اینجاست.
‫یه کم عصبیه.
‫اون دوست‌داشتنیه.
‫عزیزان، ما امروز اینجا جمع شدیم ‫تا...
‫اعتراض دارم.
‫هنوز به اون قسمت نرسیدم.
‫منم باید اعتراض کنم.
‫تو چطور؟
‫- دارم فکر می‌کنم. ‫- چه خبره؟
‫من عاشق پسرتونم.
‫- می‌دونم. ‫- نه اون یکی.
‫اون یکی.
‫جک، چه غلطی کردی؟
‫اون هیچ کاری نکرد. ‫اون هیچ کاری نکرد.
‫تقصیرمن بودم. ‫همه‌اش تقصیر من بودم.
‫السی، چطوری؟ ‫خوبی؟
‫اون روز تو بیمارستان یادتون میاد؟
‫البته که اون روز تو بیمارستان یادتون میاد.
‫خب، یه کم اشتباه شده بود.
‫دیدم که پیتر رو روی ریل‌ها هل دادن، ‫و من جونشو نجات دادم.
‫ولی وقتی به بیمارستان رسیدم، ‫اجازه ندادن ببینمش،
‫پس یه نفر به دکتر گفت ‫که من نامزدشم.
‫فقط اینکه...
‫این قضیه حقیقت نداره.
‫من هیچ وقت نامزد پیتر نبودم.
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫چون نمی‌دونستم چطوری بهتون بگم.
‫ما تا قبل از اون روز روی ریل‌ها ‫همدیگه رو ندیده بودیم.
‫فقط وقتی تو اتاق بیمارستان بودیم،
‫همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد، ‫و نمی‌تونستم حقیقت رو بهتون بگم.
‫و بعد نمی‌خواستم ‫حقیقت رو بهتون بگم،
‫چون حقیقت این بود که
‫من عاشقتون شدم.
‫تو عاشق من شدی؟
‫نه. نه. آره. همه‌تون.
‫من از کاملاً تنها بودن ‫به نامزد بودن رسیدم،
‫یه دختر، یه نوه، یه خواهر،
‫و یه دوست.
‫ممکنه من زندگیتو روی ریل‌ها نجات داده باشم، ‫ ولی می‌دونی چیه؟
‫تو واقعاً زندگی منو نجات دادی.
‫تو اجازه دادی ‫که بخشی از خانواده‌ات باشم.
‫و من خیلی وقته که اینو نداشتم.
‫و من فقط نمی‌خواستم از دستش بدم.
‫پس حتی اگه ‫فقط برای یه مدت کوتاه بود،
‫من همیشه دوستشون خواهم داشت.
‫خیلی متاسفم.
‫و خیلی متاسفم بابت فرشت.
‫فرش من چی؟
‫پیتر کالاهان با من نامزد کرده.
‫من به این عروسی اعتراض دارم.
‫برو تو صف.
‫و من به اعتراض تو اعتراض دارم.
‫اون کیه؟
‫شوهر اشلی.
‫تو به یه زن متاهل پیشنهاد دادی؟
‫آره، و من تو کما بودم ‫وقتی برادرم برای...
‫گم وبیش نامزدم نقشه کشید.
‫- پیتر، چطور تونستی این کارو بکنی؟ ‫- گوش کن، قول قوله.
‫شما دوتا به هم میاید.
‫داد نزن.
‫هی.
‫صبر کن. ‫صبر کن، فقط وایسا.
‫هی، لوس.
‫فقط می‌خواستم بگم که متاسفم
‫که اوضاع با اون مرده درست نشد.
‫و، می‌دونی، الان، ‫باید با کودک درونت
‫ ارتباط برقرار کنی
‫و جنبه زنانه‌ات رو کشف کنی.
‫و، می‌دونی، شروع نکن به خوردن ‫کلوچه و کیک و چیزای دیگه مثل اون،
‫چون مثل عمه روبرتا من ‫منفجر می‌شی، می‌دونی؟
‫تو بهتر از اینا لیاقت داری.
‫خب اوضاع با خانم طبقه سوم چطوره؟
‫اون...
‫- جویی، جویی. ‫- اون گفت که من...
‫- چی؟ ‫- کلوچه داری؟
‫نه. می‌دونی چیه؟
‫- می‌تونیم چند تا از کفش‌هامو امتحان کنیم. ‫- باشه.
‫- هی. آخرین روزه، نه؟ ‫- آره.
‫- دلم برات تنگ می‌شه. ‫- دلم برات تنگ می‌شه.
‫- همدیگه رو می‌بینیم. ‫- به نفعته.
‫- البته. ‫- باشه؟
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫لوسی؟
‫باید یه سوال ازت بپرسم.
‫زانو بزن. ‫رمانتیک‌تره.
‫داره خواستگاری می‌کنه. ‫ بذار انجامش بده.
‫دارم می‌ذارم انجامش بده.
‫می‌تونم بیام داخل، لطفاً؟
‫نمی‌تونم.
‫بدون توکن نمی‌تونم.
‫اون واقعاً توکن رو انداخت.
‫واقعاً؟ ‫متوجه نشدم.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫آره.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫- اون خوبه. ‫- خیلی خوشحالم.
‫پس من برنامه داشتم با پیتر ازدواج کنم، ‫ ولی به جاش با جک ازدواج کردم.
‫خداروشکر پدرم راست می‌گفت.
‫زندگی همیشه اونطوری که ‫ برنامه‌ریزی می‌کنی پیش نمی‌ره.
‫ولی جک، جک هدیه عالی بهم داد،
‫یه مهر تو پاسپورتم.
‫اون منو برای ماه عسل به فلورانس برد.
‫فکر کنم می‌شه گفت ‫اون دنیا رو بهم داد.
‫یه بار پیتر ازم پرسید که ‫کی عاشق جک شدم. ‫اون هر روز بین ٨:٠١ و ٨:١٥ صبح،
‫دوشنبه تا جمعه، به باجه من می‌اومد ‫و اون واقعا بی‌نقص بود.
‫شاهزاده جذاب من.
‫می‌دونم. می‌دونم دیگه.
‫و اون قراره بی‌نقص باشه.
‫درست مثل شاهزاده رویاهام.
‫عجیبه که برای یه درخت کریسمس ‫۴۵ دلار می‌گیرن و تحویل دم در ندارن؟
‫جالبه که با ۱۰ دلار چاو مین ‫از آقای وونگ سفارش می‌دی، (خورشت چینی)
‫اونا تا در خونه‌ات تحویل می‌دن.
‫باید صنوبر آبی می‌گرفتم. سبک‌ترن.
‫و من بهش گفتم،
‫«وقتی بود که تو خواب بودی»
ارائه شده توسط وب سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور
آدرس همیشگی سایت : www.T1Movie.com تلگرام و اینستاگرام ما : @TopOneMovie